Volkomen Kut…

Onderweg op mijn Camino naar Santiago de Compostella, voelde ik mij meerdere malen Volkomen Kut. Het is de ook de naam van dit liedje van

Veldhuis en Kemper

Ik draaide het op de momenten dat ik om kwam van zelf medelijden. De fysieke pijn die ik voelde van mijn Kreun & Steun voeten, en de mentale pijn van het alleen zijn.
Ja, ik weet het… ik had hier voor gekozen maar dat wil niet zeggen, dat ik niet af en toe… mij behoorlijk klote mocht voelen op mijn gekozen pad.

Vier weken geleden, kwam ik in Jubelstemming aan in Santiago de Compostella. Daar is nog maar weinig van over. Terwijl ik nog vol zit van alle indrukken die ik onderweg op gezogen heb, is het boven in mijn koppie warrig en wollig, zo voel ik het althans. En voel ik mij nog steeds…

image (1)

Twee lieve mannen die bij mij een diepe indruk hebben achter gelaten, zijn er niet meer. En dat doet pijn…

Ik was nog geen week thuis, en had mijn Stagebegeleiding activiteiten op het werk nog niet opgestart… toen ik het bericht kreeg, dat mijn naaste collega Rithya een herseninfarct had gehad, en daarna in coma was geraakt. Een dag later is hij dood… niet te begrijpen. Zeventien jaar was hij mijn naaste collega en deelden wij heel veel met elkaar.

Het was iemand die ons liet zien, hoe je als mens en als collega met elkaar om moest gaan… Iedereen is er door geraakt, en ik heb het zelden zo stil gezien op het bedrijf. Het is stil zonder hem, en zie huilende mannen die van verdriet niet kunnen werken. Gelukkig geeft het bedrijf ruimte en tijd om te rouwen… heel bijzonder.

DSC01887

Ik slaap slecht en er is een constante hoofdpijn, dat warrige wollige gevoel gaat niet weg… Ongeveer tegelijkertijd kwam ook het tijdstip, dat Kitty en ik afscheid moesten gaan nemen van Frans, de man van onze Lieve vriendin Sylvia.

Voor hun tweetjes had ik de steen mee genomen naar Cruz de Ferro, op mijn Camino naar Santiago. De steen die symbool stond voor zijn ongeneeselijke ziekte. Ik wist dat hij niet lang meer had. Ik hoop dat het mee nemen van deze steen, Frans de wil en de kracht heeft gegeven om nog langer in ons midden te zijn.

71548313_3413810005303310_1823009258313089024_n (1)

 

Maar nu is hij er niet meer… en afgelopen zaterdag hebben wij definitief afscheid van hem genomen.

Voor altijd in ons Hart Frans… Voor altijd lieve vriend…