Vielleicht bis mittwoch…( 5 )

Uiteindelijk zijn wij drie weken gebleven… Wij hadden het hier zo naar ons zin op deze “slafen im Ströh camping.” Ons besluit om te blijven kwam ook omdat er veel camping gasten terug kwamen van Italië, die hét helemaal gehad hadden met de hittegolf daar.

En wat hebben wij nog veel meegemaakt in deze twee weken die wij nog tegoed hadden. Zoals…

Op de plaats waar wij staan aan het pad, zie je natuurlijk van alles voorbij komen. En zo zagen wij een hele grote Camper, en dan bedoel ik echt een hele grote… het leek wel een bus, zoiets als hier beneden op de foto…IBZ-160302051-internet-607x304

Daar achter een dubbel-asser van aanhangwagen met een Smart auto er op. Toen wij aan kwamen liet ik de motor met aanhanger wijselijk beneden staan, omdat ik via een scherpe hairpin naar boven moest.img_8382_259_DSC03356

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Het gaat om deze bocht dus. Op de foto zie je mijn Karsten tent met de rode hoes over mijn motor…

Deze Engelsman was eigenwijs en probeerde het dus wel… maar ver kwam hij niet. Op de helling stond hij, kon niet voorruit en niet meer achteruit. De boer moest er aan te pas komen…Eerst wat balken achter de aanhanger positioneren., de aanhanger loskoppelen, de camper naar voren rijden. De boer met zijn trekker voor de aanhanger, en zo voorzichtig met die aanhanger weer naar beneden. Wat heb je toch een domme mensen die denken dat zij het wel kunnen.

Nog een dag in deze vakantie die wij nooit zullen vergeten… Op de camping is het wat drukker geworden, mede door kampeerders die Italië ontvluchten de hitte. Bij ons naast staan een paar Duitsers die het goed naar hun zin hebben. Zo goed dat ik een van hen deze morgen met zijn baas hoor bellen, of hij er nog een paar dagen aan mag plakken. Achter ons op een heuvel staat een Nederlands echtpaar, met drie kinderen. Ook zij maken net als wij aanstalten om er op uit te trekken. Wij willen deze dag een toer maken door de Klausen pas.Niet zo spectaculair als de “Driehoek”, maar een dagje heerlijk toeren in Zwitserland is altijd genieten.

Om over de Klausenpas te kunnen rijden, moet ik eerst weer naar het stadje Altdorf  ( Willem Tell ) rijden.  Vandaar moet ik een vijftigtal kilometers rijden via wegnr. 17 om bij de Klausen pas op 1948 m hoogte uit te komen. 

De klim slingert en  leid ons door het betoverende Schächental, met een indrukwekkend uitzicht op de Stäubifall. Elke motorrijder houd van bochtjes rijden en hier kom ik echt aan mijn trekken. Het is broeierig warm en de lucht begint steeds meer te betrekken nog  voordat wij de Klausenpas bereikt hebben. De planning vandaag is een rondje van om en nabij de 180 km. Het is nu eenmaal niet mogelijk om hier binnendoor te rijden, en omdraaien en dezelfde weg terug zie ik niet zo zitten. Dus rijden wij door terwijl de lucht steeds donkerder wordt, en ik doe er maar een schepje bovenop zo gauw ik op de snelweg ben. Zo gauw mogelijk terug naar de camping… 

38B0BD4575BF56B99CAA2BC14176CEF0-de-bui-is-over

Het ziet er onheilspellend uit… maar toch zijn wij net op tijd terug op de camping. Het begint al wat te regenen en stevig te waaien…. Gauw de motor op zijn plaats, en de scheerlijnen nog maar eens strakker zetten. Kitty is in de tent bezig als het ineens op orkaankracht gaat waaien, zelden zoiets meegemaakt. De tent klapt helemaal naar binnen, en Kitty naar wat ik later hoor… wordt op het bed geworpen, en kan met geen mogelijkheid meer op staan. Ik hang aan een van de hoeken aan de scheerlijn om de tent in bedwang te houden. Er zijn geen foto’s van maar het staat nog steeds op mijn netvlies.

Ons Bolletje

Het regent amper maar er vliegt van alles door de lucht, bomen knappen af. Na een klein half uur is het voorbij, en richt de tent richt zich weer op. Onze Karsten tent …die Windkracht 12 aan kan heeft zich bewezen. Kitty kan nu pas de tent uit komen en samen aanschouwen wij de ravage op het kampeerterrein. Eerst ontfermen wij ons over de dochter van het Nederlandse echtpaar, die waren met twee kinderen een ritje maken terwijl de dochter bij de tent bleef. Ook hier is het e.e.a. stuk gewaaid en de dochter heeft doodsangsten uitgestaan.

Voorbeeld van een dergelijke Tent

De tent van de Duitse buren staat er niet meer. Het was een tent boven op een busje, en ze hadden die extra vastgezet aan de boom er naast. De boom is geknakt en heeft de tent mee gesleept… Vanmorgen belde ze hun baas om langer te mogen blijven, maar nu moeten ze noodgedwongen naar huis. Gelukkig alleen maar materiële schade en dat is allemaal vervangbaar, maar wat is dit zuur voor alle gedupeerden waarvan er velen voortijdig hun vakantie moeten afbreken.

Maar wij niet… wij blijven nog even.

   

3 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Neeltje schreef:

    Oei, onheilspellend luchtje!

    Geliked door 1 persoon

  2. Rikit schreef:

    Ja Inkt zwart Neeltje en dan moet je maken dat je binnen bent.

    Like

  3. Neeltje schreef:

    Wat weer een prachtig verhaal met echt spannende momenten. Dit vergeet je inderdaad niet snel meer.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s