Herfstkleuren… Meijerijse Landgoederen

De weersvoorspelling gelovende zou het vandaag meevallen met de regen. Al had ik daar op de vroege ochtend maar weinig vertrouwen in, toen ik de regen hoorde tikken op het dakraam. Maar ik had het nu eenmaal in mijn hoofd… ik wilde wandelen, ik wilde op herhaling naar de Meierijse Landgoederen… onder de rook van Boxtel. Van de vorige keren weet ik dat ik hier door prachtige brede lanen wandel, en dat moet nu in de herfst toch mooi zijn is mijn gedachte.

En daarin wordt ik niet teleurgesteld, maar door de vele bladeren kan ik de wandelpaden maar moeilijk onderscheiden. Gelukkig hoef ik dan maar even op de kaart van mijn Komoot App te kijken, om dan de juiste route weer op te zoeken. Ik ben al voor achten aan de wandel, en buiten de hondjes die hun baasje uit laten, zijn er maar weinig mensen op pad.

Het eerste landgoed wat ik tegen kom is Sparrenrijk wat ik persoonlijk het mooiste vind, en waar ik mij telkens verwonder over de schoonheid van het trouwlaantje. Wat is dat toch mooi aangelegd. Ik vind het prachtig om hier door te wandelen. aan het eind gaat het dan weer over in een smal Rhododendron pad. Ik loop meestal met stokken omdat ik dan mijn rug ontlast en ook wat rechter loop. Maar vandaag heb ik ze ook nodig om op de drassige paden overeind te blijven.

Als ik bij de grote waterpartij van landhuis “Den Eikenhorst” kom, is dit net als de vorige keer een ideale plek om even te pauzeren en te genieten van een bakje koffie. Ik heb een grote vuilniszak meegenomen die ik over de kletsnatte bank leg. De poncho hang ik over het rug gedeelte, en ik heb altijd mijn zit-mat bij. En zo voorkom ik dat ik niet te veel af koel op deze stenen bank. De eeuwenoude eik waar ik onder zit, dient als paraplu als er wat regendruppels vallen.

Het zijn de enige regendruppels van deze dag, en ik merk alleen dat het wat waait als ik langs de Essche Stroom wandel. Voor de rest wandel ik grotendeels door het bos en merk er maar weinig van.

En dan gaat de telefoon… ik zie dat het mijn oud collega Edwin is en dan weet ik hoe laat het is. Ik ben nu twee jaar met pensioen en het streelt mijn ego dat ik toch maar weer onmisbaar blijk te zijn. Problemen en ze zitten met hun handen in het haar, en of ik een oplossing weet. Ik sta midden op een bospad uit te leggen over wat zij moeten doen. Ze hebben niet meer terug gebeld, dus neem ik aan dat het opgelost is…. en anders lost het iemand anders wel op lijkt mij.

Herfstkleuren waren er volop vandaag, maar ook vandaag waren er niet echt veel paddenstoelen, maar die er waren vond ik best wel bijzonder.

Ik had de oorspronkelijke route wat ingekort maar heb toch weer een kleine vijftien kilometer gewandeld, en ben precies om 12:00 uur weer thuis.

6 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Neeltje schreef:

    Wat een prachtige wandeling en prachtige foto’s.

    Like

    1. Rikit schreef:

      Deze keer niet tot de holle boom gekomen maar nog steeds de moeite waard om hier naar toe te gaan. Ik blijf hopen dit eens samen met Jou te doen!!

      Like

      1. Neeltje schreef:

        Ik ook en weet zeker dat we het ook gaan doen.

        Like

  2. Neeltje schreef:

    Weer 15 kilometer mooie natuur!

    Like

    1. Rikit schreef:

      Inderdaad Neeltje weer 15 km er bij niet zo heel erg belangrijk, maar ze zijn wel uit in een van mijn mooiste wandelgebieden.

      Geliked door 1 persoon

  3. Mooie wandeling! Je had hetzelfde idee als wij, alleen wij startten een uurtje later en waren ook om 12 uur weer thuis, goed voor 10 km. De bui kon losbarsten.

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s