Een Mijlpaal…

Die wilde ik vandaag bereiken en daarom was ik al weer vroeg uit de veren. Op de pagina ‘ Kilometers ‘ staan de Wandel kilometers per jaar gerangschikt. De teller stond voor 2020 tot nu toe gelopen, op 986 kilometers. En 1000 is voor mij toch wel een Mijlpaal. En zeker in een jaar waarin er geen Nijmegense Vierdaagse gehouden wordt, die er toch altijd voor zorgt dat het aantal kilometers flink wordt opgeschroefd in vier dagen tijd.

Maar hoewel ik vroeg uit de veren was voelde ik mij maar krakkemikkig. Gisteren toch te veel gedaan met een klus op de logeerkamer, waarbij ik het tapijt verwijderd heb, twee verdiepingen naar beneden gesjouwd en naar de stort heb gebracht. Daarna voelde ik mijn rug niet meer… of juist wel, ut is maar hoe je het bekijkt. En daar stond ik vanmorgen mee op… ik wilde nu eenmaal op pad, er was mij immers mooi weer beloofd, nevel en rijp op de velden… daarbij een zonnetje, kan het nog mooier om op pad te gaan.

Ik hoefde maar 15 minuten te rijden om bij mijn startpunt in Schaijk te komen. Om 07:45 uur ging ik op pad maar de eerste meters voelde het al niet goed… had ik niet beter thuis kunnen blijven schiet er al meteen door mij heen. Wat ik anderhalve kilometer verder, nog maar eens herhaalde. “Was ik maar thuis gebleven.” Want na 1,5 km struikelde ik over een tak en werd languit gevloerd, waarbij ik meteen moest denken aan mijn val Een nare Herinnering in december 2017 . Deze keer was het niet zo erg, maar ook nu bleef ik haken in een tak en viel ik voorover. Toen moest de plastisch chirurg er aan te pas komen om mijn gezicht op zes plaatsen te hechten.

Valt mee

Deze keer weet ik mij enigszins op te vangen, maar val wel op mijn knie die ik kwets, en er in mijn wandelbroek een kleine scheur zit. Vanwege de kou vanmorgen had ik handschoenen aan, gelukkig maar… waardoor ze wel pijnlijk aanvoelen, maar er verder niets beschadigd is.

Ik probeer toch maar verder te lopen en hoop dat het allemaal wel meevalt. Mijn knie en allebei de muizen van mijn handen doen pijn, maar ik concentreer mijn aandacht op de natuur, en dan gaat het al wat beter. De zon schijnt volop vandaag maar van rijm en nevel is geen sprake, dat is wel jammer.

Het gaat vandaag veelal over weide akkers en over bospaden. In mijn beleving zijn het wel heel veel kilometers over asfalt, en daar houd ik niet van. Dat is wel eens anders geweest…

Deze tocht die ik loop is ook van een Komoot gebruiker en is in totaal 20 kilometer.

Maar 20 kilometer vind ik te veel vandaag, dus wijk ik wat van de route af en hoop zo aan het eind weer rond de 15 km uit te komen en ik over de 1000 km ga. Van een bankje maak ik dankbaar gebruik, maar het eerste bankje ligt in de schaduw en er is geen beschutting, en ik voel toch een licht briesje. Dus ga ik verder tot er op een mooi laantje in het bos, in de verte een bankje te zien is op een ideale plek om te pauzeren. Ik geniet van mijn koffie en mijn zelf vers gebakken brood, en ik heb even wat tijd om wat te bloggen.

Als ik terug ben zie ik dat ik 100 meter tekort kom om 1000 km gewandeld te hebben, het is een rondje van 13.9 kilometer geworden en eerlijk als ik ben, vul ik dit ook in. Dus dikke pech vandaag… zere rug, knie gekwetst en broek kapot… en Géén Mijlpaal vandaag, want ik heb er nog maar 999,9 km op zitten.

10 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Neeltje schreef:

    Oei … oei … da’s allemaal niet best. Volgende keer misschien met je andere been uit bed? Wie weet helpt het.😂😂 Ik kwam ooit voor 20.000 stappen 400 meter te kort … heb toen meteen de wandelschoenen weer aangedaan voor een extra rondje.

    Like

    1. Rikit schreef:

      Ik ga het zeker proberen😊 Het was natuurlijk een kleine moeite geweest om nog 100 meter door te lopen, maar ik was er gewoon. 🤔😅

      Geliked door 1 persoon

  2. loesenjac schreef:

    Wat is het toch altijd leuk om je verhalen te lezen! Jammer dat je de 1000 km NET niet gehaald hebt. Ik kan begrijpen dat je geen fut meer had voor die laatste 100 meter. Je hebt ook een grote smak gehad zo te zien. Geef je been nu maar wat rust. Groeten, ook aan Kitty. Loes en Jac

    Like

    1. Rikit schreef:

      Ik zal de groeten overbrengen. Leuk dat je nog steeds geniet van mijn verhalen, dank Jullie wel😘

      Like

  3. Maar 999,9 is toch ook een prachtig getal!

    Like

    1. Rikit schreef:

      Helemaal mee eens, hoe bedenk je/ik het schrijf ik met een glimlach op mijn gezicht. die 1000 komt vanzelf…

      Like

  4. Neeltje schreef:

    Ik vind die 999,9 km juist heel bijzonder. Wie kan dat je nadoen om precies op dit getal uit te komen zonder het precies te plannen.

    Geliked door 1 persoon

    1. Rikit schreef:

      Dat klopt helemaal Neeltje, mooier had ik het niet kunnen plannen!!

      Geliked door 1 persoon

  5. Anja van Dijk schreef:

    Het telt zeker niet als ik die laatste 100 meter voor je probeer vol te maken? Het zou voor mij een megaprestatie zijn, dus qua gedane moeite is ’t dan wel heel wat 😉
    Mooi geschreven weer, en prachtige foto’s ondanks de afwezigheid van de o zo fotogenieke nevel en rijp.

    Geliked door 1 persoon

    1. Rikit schreef:

      Van mij mag je Anja maar ik moet ze toch echt zelf wandelen🤔. Deze week mag ik de deur niet uit vanwege Corona, maar die 100 meter komen vanzelf een keer. Wat leuk dat je geniet van mijn verhalen…. Het lukt niet altijd om er iets moois van te maken maar soms heb je van die uitschieters 😉

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s