Rondje door het moeras…

Zo’n twee jaar geleden hoorde ik nog al eens een keer zeggen, “Ga je nu al weer wandelen?” Nu weten ze niet beter of ik ben minstens een drietal keren in de week op pad. En of het weer wat minder is maakt mij eigenlijk niet zo veel uit. Natuurlijk heb ik liever een zonnetje en wat warmte, maar in deze tijd van het jaar calculeer ik in dat dit niet altijd het geval is.

De voorspellingen houd ik nauwlettend in de gaten, en voor vandaag was dat “een grauwe dag met nevel 6 graden maar wel droog.” Hm niet waar ik op hoopte, maar het is al dagen zo en voorlopig blijft het zo. Maar het beloofd een droge dag te worden en dat is al heel wat.

Ik wil nog een keer naar de Moerputten en Halve Zolen Wandeling! onder de rook van Den Bosch. Ik was hier ook al  in mei met Tilly en Elly, maar heb een nieuwe route gemaakt op Komoot. Toen was het een zonnige dag, vandaag grauw.

Ik vind de Moerputten brug telkens weer heel bijzonder om hierover heen te wandelen. De 585 meter lange Moerputtenspoorbrug, was een spoorbrug in Noord-Brabant over de veenplas Lange Putten in het latere natuurgebied Moerputten. De brug was onderdeel van de Langstraat Spoorlijn.

In 2006 is men begonnen met de restauratie van deze brug en sinds 2011 is de brug open gesteld voor wandelaars en fietsers. Een gedeelte van mijn route vandaag gaat over het Halve Zolenpad, en het volgt een stuk van het LAW 13 Hertogenpad. Ik parkeer aan de Deutersestraat in Deuteren en wandel richting het Halve Zolenlijntje. Ik heb vandaag mijn rugtas thuis gelaten omdat ik verwacht in 1,5 a 2 uurtjes weer terug te zijn. Ontbeten heb ik al en ik hoop dat onderweg de theetuin open is, voor een kop koffie en ander lekkers. Ik heb alleen mijn wandelstokken bij omdat het hier nogal nat kan zijn, en ik ook over houten vlonderpaden door het moeras loop… dat kan wel eens glad zijn.

Ofschoon het grauw en grijs is valt mij de temperatuur reuze mee, echt lekker wandelweer en dat vinden er velen met mij. Wandelaars, vogelspotters en van natuurbeheer lopen ze hier, maar gelukkig loopt er niemand voor mijn lens als ik bij de brug ben.

Gelukkig is de theetuin open en kan ik hier een cappuccino drinken. Ik praat hier even met de uitbaatster die over klandizie niet te klagen heeft. Op het terrein mag niets genuttigd worden maar buiten de poort staan twee bankjes, en hier is het heerlijk toeven. En dan ga ik weer verder, nog een klein stukje richting het westen om dan naar het zuiden af te buigen. En dan gaat het weer terug naar de zuidkant van de Moerputten. Toen ik hier in mei was, is het mij niet zo opgevallen dat hier zoveel van die moerputten zijn. Misschien omdat het hier nu zo nat kijkt, ook dit heeft zijn charmes vind ik.

Elk jaargetijde heeft wel iets hier en ik kom zeker nog eens terug om deze bijzondere brug te ontmoeten.

2 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Neeltje schreef:

    Mooie wandeling … leuke muts.

    Geliked door 1 persoon

  2. Rikit schreef:

    Ik had in Dudeljo al een foto geplaatst van de Muts, speciaal voor Jou. Na een paar dagen weggehaald… ik dacht zij heeft hem gemist en niet gezien!!!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s