Een nare val…

Vandaag vier jaar geleden dacht ik dat mijn carrière als muzikante voorbij was. Vroeg in de morgen en lopend naar mijn werk kom ik ten val, ik was nog maar 100 meter van huis. Als je mij kent dan weet je dat ik lange benen heb, en als ik in mijn eentje wandel dan ook flink doorstap. Het is nog donker… en Pats Boem… lig ik languit voorover op de klinkers.

Vallen kun je leren heb ik ergens gelezen. Nou hier was het lopen… en Boem… lag ik voorover in een fractie van een seconde. Verdoofd tast ik mijn gezicht af en voel dat mijn bril scheef op mijn neus staat. Ik voel ook nattigheid waarvan ik vermoed dat het bloed is. Verdoofd door de klap sta ik op en wandel het kleine stukje naar huis. Als ik binnen kom loop ik naar de spiegel die in de hal hangt…. Oei hier verschiet ik van, ik zie een behoorlijk gehavend gezicht… en zie ook dat ik in de gang en op de deurklinken een bloedspoor heb achtergelaten.

Het eerste wat ik doe is mijn gezicht wat reinigen, en een theedoek pakken om mijn gezicht af te dekken, zodat ik het bloed op kan vangen.

Daarna loop ik de trap op om Kitty wakker te maken, en hoop maar dat zij er niet zo van zal verschieten nu ik die doek voor mijn gezicht houd. Zij rijd met mij mee naar de huisarts, die mij meteen doorstuurt naar de eerste hulp van Bernhoven. Hij zal laten weten dat ik er aan kom, want hier moet beslist een plastisch chirurg voor aan te pas komen.

Op de eerste hulp hoor ik dat de plastisch chirurg nog aan het opereren is, en dat ik even moet wachten. Maar even later is hij er al en doet dit klusje even tussendoor zegt hij!! Voor hem is het maar een klusje maar ik heb toch op vier plaatsen schade opgelopen…. snee boven mijn linker wenkbrauw, mijn neusschot lag open, snee van neus tot in mijn lip, snee van 1.5 cm in de mondhoek. Zes hechtingen zijn er nodig om alles weer op zijn plaats te krijgen.

Mijn hele hoofd doet pijn en ik kan voorlopig ook geen bril dragen, dubbel gehandicapt dus….. 14 dagen lang kon ik alleen maar vloeibaar voedsel tot mij nemen, mijn lippen waren net breekbaar perkament. 

val rianne 2

Ik herkende mijzelf nog nauwelijks, en het werd nog veel erger dan op bovenstaande foto te zien is. Voor mij stond vast, dit komt nooit meer goed en blijf getekend met lelijke lid tekens. Ook zag ik mijn muzikale carrière in gevaar komen….. Ik zou nooit meer trombone kunnen blazen…. een nachtmerrie was het, deze val voor mij!

Tijd om na te denken, met allerlei doemschema’s meer dan te over…. Ik zou natuurlijk nog altijd slagwerker kunnen worden, niet mijn eerst keus maar beter dan niets. Voor de kenners onder ons… Ik weet dat als je met slagwerkers praat, die een klassieke opleiding hebben genoten, dat je grote kans hebt dat ze weer eens beginnen over hun grootse trauma: de pannenkoeken pannenkoeken… Elke slagwerker ziet dan die RR LL weer voor zich, en het oneindig oefenen tot dat de roffel eindelijk begon te lopen.

Pannekoekenpannekoekenpannekoeken… hahaha, en zo wordt je dan een goede slagwerker. Ik zag het al helemaal voor mij… Rianne die slagwerkster ging worden.

Maar goed dat mijn herstel boven verwachting goed uit pakte, en ik na drie maanden langzaamaan weer kon gaan blazen. Nu vierjaar later voel ik nog wel dat er in mijn bovenlip, iets zit wat aan voelt als een blaar. Niemand die het ziet maar ik voel het, gelukkig heb ik er geen last van. Ook zijn de lid tekens nagenoeg verdwenen. Het ziet er weer goed uit, maar deze val zal ik nooit meer vergeten.

12 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Neeltje schreef:

    Oef … heftig. Dat dát goed gekomen is. Denk niet dat een valcursus hier tegenop gewassen zou zijn.

    Geliked door 1 persoon

    1. Rikit schreef:

      Nee een val cursus helpt hier niet voor. Het zal voor altijd een nare herinnering blijven.

      Like

  2. LOLA♥CHAMPAGNE schreef:

    Mens dat was een lelijke val!! Gelukkig toch nog goed gekomen!!

    Geliked door 1 persoon

    1. Rikit schreef:

      Ik pas nu voortaan wel op als ik in het donker ga wandelen, maar het blijft een nare herinnering!!

      Like

  3. Oh jee, dat was een heel behoorlijke valpartij! Is gelukkig toch goed afgelopen!
    Ik ben een aantal jaren geleden flauw gevallen, en heb mijn neus toen tijdens de val opengehaald aan een scherpe rand van een la. Ook mijn kin lag open. Gelukkig hoefde er maar 1 hechting in de neus en de kin kon worden geplakt.

    Geliked door 1 persoon

    1. Rikit schreef:

      Gelukkig is alles weer geheeld. Als je het weet zie je het misschien….

      Like

      1. Ik heb het niet opgemerkt

        Like

      2. Rikit schreef:

        Daar ben ik blij om😁

        Like

    1. Rikit schreef:

      Kan je wel zeggen!

      Like

  4. Tjonge wat erg! Maar wel erg fijn, dat alles weer goed geheeld is.

    Geliked door 1 persoon

    1. Rikit schreef:

      Toen dit gebeurde dacht ik, dit komt nooit meer goed, Getekend voor het leven, dus ben ik dankbaar dat er nagenoeg niets meer van te zien is..

      Geliked door 1 persoon

Laat een reactie achter op schrijfselsvanmij Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s