Wandeling Ottersum…

De wandeling van zaterdag die ik in de planning had, voerde mij naar het Limburgse Ottersum. Al vaak was ik op weg naar Kleve (DLD) door dit plaatsje gekomen, wat gelegen is aan het snelst stromende riviertje van Nederland, de Niers. Omdat ik graag wandel in de nabijheid van een rivier, wilde ik eens in dit gebied gaan wandelen.

Om kwart voor tien vertrek ik samen met Tilly vanaf het parkeerterrein bij het Gemeentehuis van Ottersum. Het is maar 2° en er staat een snerpende koude oostenwind. Wij lopen 600 meter naar het oosten en tussen de huizen heeft de wind nog geen vat op ons. Maar dan slaan wij rechts af op de Siebengewaldseweg, en daar heeft de wind vrij spel en striemt ons gezicht. Hier ligt de wereld voor ons open en ik krijg al spijt dat ik mijn route zo gepland heb, want de bosrand waar wij beschutting kunnen vinden ligt 500 meter rechts van ons.

Na 700 meter slaan wij rechtsaf op de Oordseweg. Gelukkig gaat het nu richting de bosrand, maar aan het eind gaan wij niet het bos in maar slaan linksaf de Looiseweg op en lopen parallel aan de bosrand. Ik heb vanaf het begin van de wandeling al ijskoude vingers, en ben toe aan een paar nieuwe handschoenen. Na de wandeling van afgelopen woensdag waar ik ook al van die ijskoude vingers had, heb ik woensdagavond meteen een nieuw paar handschoenen besteld. Ze worden vanmiddag bezorgd, zodat ik bij een volgende wandeling weer wat meer kan genieten van wat meer warmte.

De Looise weg volgen wij zo’n 1600 meter en slaan dan rechtsaf de Heuvelenweg in. Eindelijk slaan wij na 3,5 km het bos in… Nu lopen wij beschut voor de wind en is het meteen een stuk prettiger wandelen.

Het heet niet voor niets heuvelenweg want het gaat hier op en af, met af en toe pittige klimmetjes. Op het bordje zie ik dat wij nu een gedeelte van het Maas-Niederrheinpad volgen, en even later ook nog het Pieterpad. Wij lopen hier over een prachtig natuurgebied rond het ven, de Zevenmorgen Ziep.

Je zou toch verwachten dat wij bankjes tegen komen om even te pauzeren… maar nee hoor helemaal niets. Dus als ik een paar boomstammen zie liggen die als zodanig gebruikt kunnen worden, nemen wij hierop plaats om even te genieten van onze koffie. Veel kleiner hadden ze niet moeten zijn, maar het voldoet en kunnen ons hier ontspannen.

Het is maar goed dat wij daar zijn gaan zitten want ook daarna kwamen die bankjes maar niet. Onderweg zag ik ineens op een boomstam een zogenaamde Happy stone liggen. Vriendin Neeltje heeft er van de week een Blog over geschreven. Lees hier over de Happy Stones. Ik heb hem gefotografeerd en Tilly heeft hem meegenomen.

Kei Tof…

Pas na 9,0 km kwamen de bankjes op de Genneperhei in de nabijheid van een ven. Ik denk dat er een route voor de kinderen hier was uitgezet. Er waren veel palen met houtsnijwerk van vogels, maar ze waren niet in een al te beste staat. De kerkuil vond ik de mooiste vandaar dat ie op de foto mocht. Ofschoon de wind hier weer vrij spel had zijn wij hier toch weer even gaan zitten.

Linksonder: ook nog een Steenuil

Het is een gevarieerde route met eerst de Heijense Bossen en daarna de Genneperheide. Tweemaal passeren wij het Duits Lijntje, een voormalig spoorwegtracé. Het spoor ligt er al lang niet meer, maar het is nu een wat hoger gelegen brede laan waar het heerlijk wandelen is. De hoogte verschillen vandaag maakt dat het leuk wandelen is.

Onderste foto: het Duits Lijntje

Voor de terugweg naar Gennep hoeven wij alleen nog maar de Wit-Rode markeringen te volgen van het Pieterpad. Onderweg komen wij twee heren tegen die dit weekend, of alleen vandaag een gedeelte van dit Lange Afstands pad lopen. Zij hebben alleen een dag rugzak bij, en zijn in het bezit van het Pieterpad routeboek. Tijd voor een gesprek is er niet want zij lopen stevig door.

Tilly en ik lopen ook door maar wij hebben geen haast, want nu zijn er in het tweede gedeelte van onze wandeling wel voldoende bankjes om even te gaan zitten. Op twee kilometer voor het einde komen wij uit bij de Niers die uit zijn oevers is getreden. Je kunt niet echt zien hoe de rivier nu loopt zoveel water staat er. Aan de overkant zien wij de kerk van Ottersum en tussen de bomen een gigantische boomhut. Een reiger kijkt onze kant op maar beweegt niet en vliegt ook niet weg…

Wij wandelen tot aan de brug in Gennep langs de Niers, en lopen over de brug naar de andere kant. Hier worden wij verwelkomd door een levensgrote affiche van een bord heerlijke erwtensoep, als dat nu eens bewaarheid zou kunnen worden. Tilly en ik zijn er echt aan toe…

Aan de overkant slaan wij rechtsaf en krijgen de koude wind weer op onze snoet. Volgens de Komoot app zou ik nog 2 kilometer moeten lopen, maar Tilly en ik vinden het genoeg geweest. Dus zo gauw de kerk in zicht komt slaan wij af en lopen door een mooi straatje wat precies uit komt bij het stadhuis, en dus ook bij onze auto. Wij komen zeker nog eens terug, maar dan in een ander jaargetijde want deze route is zeker de moeite waard.

4 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Neeltje schreef:

    Prachtige foto’s … prachtige wandeling.

    Geliked door 1 persoon

  2. LOLA♥CHAMPAGNE schreef:

    Prachtig lijkt me, wat heb je die reiger mooi in je lens gevat

    Geliked door 1 persoon

    1. Rikit schreef:

      Eigenlijk net niet scherp genoeg, dat is wel jammer.

      Like

  3. Een mooie wandeling en het stuk Pieterpad hebben wij nog te gaan. Ik kan me er op verheugen.

    Geliked door 1 persoon

Laat een reactie achter op LOLA♥CHAMPAGNE Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s