Samen een Bakkie doen…

Het stond al heel lang in de planning. Ik zou een keer bij een neef op de koffie gaan, en ik zou dat dan doen als ik tijdens een wandeling in de buurt zou zijn.

Jan Cunen Museum

Maar ik kom daar maar zelden in de buurt, het dorpje Lithoijen wat 10 km verderop ligt in de polder ten noordwesten van Oss. Maar om daar te komen moet ik over één lange Provinciale weg, een weg die niet uitnodigd om zo maar even naar Lithoijen te wandelen. Dus kwam het er ook niet van.

Maar vandaag ben ik dan toch echt bij mijn neef Jan op de koffie gegaan. Ik had een aardige route gemaakt, en zo ging ik vanmorgen nog voor zonsopgang op pad. Recht door het centrum van de stad liep ik naar het noorden, om zo bij de polder uit te komen.

Middelste huis is gebruikt voor film opnames ‘De Bende van Oss’.

Zo op de vroege ochtend als de stad ontwaakt is het heerlijk wandelen, en als ik langs enkele bezienswaardigheden kom van de Gemeente Oss, maak ik daar foto’s van om er straks Highlights van te maken op Komoot.

Allereerst kom ik langs het Jan Cunen Museum. Vroeger heette dit Museum Villa Constance, en werd gebouwd in 1888, en was eigendom van de Familie Jurgens… Margarinefabrikant. Als ik verder wandel kom ik op een balscheut afstand, bij een andere Stadsvilla die ook in 1888 is gebouwd, en ook eigendom was dezelfde familie Jurgens. (Op de foto is het de linker Villa.)

Dan gaat het richting ‘De Grote Kerk’ die het middelpunt van Oss is, en in de gehele omgeving al van verre te zien is. Daarna kom ik bij het Fraters Internaat van het Sint Nicolaas instituut. dit pand is onlangs in oude glorie hersteld.

Als ik het centrum achter mij laat kom ik in de wijk Mettegeupel, kijk even achterom en zie net de zon boven de huizen uit komen. Dit is veel mooier dan afgelopen maandag toen ik maar een flauw zonnetje te zien kreeg.

Eigenlijk moet ik veel vaker door de nieuwe wijken van Oss lopen, al hoort daar de Mettegeupel niet bij. Maar vaak worden die aangelegd met mooie watertjes en parken, waar het heerlijk wandelen is. Zo ook hier een prachtig wandelpad met op de achtergrond, een vijver waarvan ik het bestaan niet eens wist.

Als ik dan echt voor de polder sta, kan ik gelukkig nog op een wandelpad rechtdoor en gaat het langs een wetering waar ik deze twee zwanen zie.

Als ik aan het eind van dit pad kom moet ik linksaf, en kom ik op de door mij gevreesde eentonige Provinciale weg. Gelukkig is het maar twee kilometer voordat ik weer van deze weg af kan. In Lithoijen aan de Batterijstraat vind ik Kunstgalerie Sous Terre. Ik kom hier wel vaker maar de galerie is nu gesloten, de twee beeldentuinen zijn altijd een bezoekje waard.

Nu is het dorp helemaal niet zo groot maar het is toch wel uitgestrekt, en ik moet er helemaal doorheen om bij mijn koffieadres uit te komen. Ik wandel door een klein steegje naar de kerk, en kom bij het oude raadhuis. Het is nu een restaurant zie ik, maar er is geen Coffee to Go. Maar er staan wel een paar lekkere bankjes in het zonnetje, normaal zou dat een ideale pauzeplek zijn voor mij. Maar nu niet want ik moet verder, er wordt immers op mij gewacht met de koffie.

Restaurant Het Raadhuis

De familie is altijd blij om mij te zien, maar nu in Coronatijd al helemaal. Daarom was de koffie maar bijzaak in het samenzijn met elkaar. Ik heb dan ook beloofd dat wij het binnenkort nog eens herhalen. Maar dan pak ik toch echt de auto want de terugweg ging niet van een leien dakje.

Niet zozeer van teveel kilometers, maar het is toch wel vervelend als je een route gepland hebt op een plaats waar een brug gestremd blijkt te zijn voor het verkeer. Of het ook voor fietsers of wandelaars was durfde ik niet te riskeren. Anders zou ik dat stuk ook nog eens terug moeten lopen.

Zicht op de Kerk van Teeffelen

Zodoende kwam ik weer op die gevreesde Provinciale weg uit, die ik op de terugweg probeerde te vermijden. Al met al toch heerlijk gewandeld bij een aangename temperatuur. Maar mijn vest durfde ik toch niet uit te doen, want hoewel het op een beschutte plek heerlijk toeven is, geld dat niet voor de polder. Daar stond een schrale wind…

Toen ik thuis kwam had ik 21 km gelopen, en heb nog genoten van de zon op een beschutte plek in de zon.

5 reacties Voeg uw reactie toe

  1. henico1958 schreef:

    Soms heb je geen keus

    Like

    1. Rikit schreef:

      Gelijk heb je Hennie, maar nu was het weer blik op oneindig en stug doorgaan😀. En dat weet ik inmiddels als geen ander💪

      Like

  2. Ook leuk wandelen als je een doel hebt, vind ik altijd. Je hebt er een interessante route vn gemaakt, in ieder geval de heenweg.

    Geliked door 1 persoon

    1. Rikit schreef:

      Een doel hebben is zeker leuker dan zo maar wat wandelen. Meestal lukt het mij wel om er wat van te maken, zoals deze keer😊😊 En voor de terugweg… Blik op oneindig, net zoals op de Meseta tijdens mijn Camino in Spanje.

      Like

  3. Neeltje schreef:

    Goed plan, zo’n leuke tussenstop met koffie.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s