De Ketting…

Zo heet mijn wandeling van vandaag op zondagmorgen. Eigenlijk bedoeld voor de zaterdag maar als de vrijdag “Pruuven in het Park” heet, blijkt de zaterdag achteraf toch geen goed idee.

De Ketting is een chauffeurs café in Boxtel, waar ik mijn auto wel vaker parkeer voor een wandeling in deze buurt. Voor vandaag heb ik weer iets nieuws gemaakt op Komoot, maar waar de mooie plekjes van vorige keren ook in verweven zijn.

Al meteen in het begin zie ik bordjes met pijlen, waarvan ik vermoed dat deze voor een mountainbike toertocht zijn. Heb ik toch nog een verkeerde dag uitgekozen, maar ik ben vroeg dus is er hoop dat ik ze voor ben.

Vroeg wil zeggen dat er nog veel mensen op één oor liggen, als ik 06:45 uur langs mijn bed sta. Een wissewasje, brood heb ik al gesmeerd en iets na zevenen rij ik naar Boxtel voor mijn ‘Ketting wandeling’.

De zon komt nog maar amper boven de bomenrand uit, als ik bij de brug over de ‘Dommel’ aan kom. Een sportvisser rijd mij voorbij en slaat rechtsaf naar de aanlegsteiger. Het levert weer mooie plaatjes op zo op de vroege ochtend. Vorige keer sloeg ik linksaf en volgde de ‘Dommel richting Sint Michielsgestel, maar nu dus rechtsaf en volg de oranjebordjes van de Lange Route.

Ik kom ze geregeld tegen op mijn route en het zijn de bordjes van de “Ommetjes van Gemonde en Sint Michielsgestel’. En toevallig loopt mijn route er overheen… Als ik haast een uur gewandeld heb wordt ik ingehaald door de eerste mountainbikers, en waar ik ook heen loop… de volgende uren blijven ze regelmatig mijn pad kruisen.

In de verte zie ik de torenspits van het kerkje van Gemonde, maar mijn route gaat naar Sint Michielsgestel. Daar gaat mijn route langs De Oude Toren op het Petrus Dondersplein, een overblijfsel van een kerk uit het midden van de 15e eeuw en beeldbepalend voor het dorp.

In het centrum meer dan genoeg terrassen en zou graag een koffiestop inlassen, maar half tien is natuurlijk weer te vroeg voor een kop koffie, dus wandel ik verder en kom dan uit bij de brug over de Dommel. Normaal ga ik erover heen en ga dan links, maar nu blijf ik aan deze kant en volg linksaf het wandelpad. Meteen zijn daar weer de mountainbikers, die mij moeten passeren op de smalle paadjes langs de Dommel.

Als ik ze aan hoor komen maak ik pas op de plaats, en trek ik mij terug in de berm want dat vind ik de veiligste manier. Ik moet nog 500 meter wandelen naar de Waterkrachtcentrale in de Dommel. Dan ben ik voorlopig van die mountainbikers verlost, want bij de Waterkrachtcentrale steek ik over naar de andere kant, om daar de oever te volgen.

De laatste vijf kilometer gaan weer over bekend terrein, langs en over de Golfbaan naar de Esscheweg. Als ik dan de Heult weer in sla, komen de mountainbikers mij weer tegemoet. Het is al met al een leuke wandeling, maar Jullie begrijpen het al…. met een beetje minder van die fietsers was het nog leuker geweest.

7 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Neeltje schreef:

    Mooie wandeling en weer mooie foto’s.

    Geliked door 1 persoon

    1. Rikit schreef:

      Het was heerlijk wandelweer en dan kun je de mooiste foto’s maken.

      Like

  2. Neeltje schreef:

    Leuk zo, die collages!

    Geliked door 1 persoon

    1. Rikit schreef:

      Dank je wel. Collages scheelt veel mb’s in de opslag.

      Geliked door 1 persoon

      1. Neeltje schreef:

        Ja, dat weet ik!

        Like

  3. Het maakt de wandeling zo onrustig, maar het blijft er natuurlijk mooi!

    Geliked door 1 persoon

    1. Rikit schreef:

      Inderdaad… je loopt constant achterom te kijken of ze niet er aan komen.. Maar vroeg op de ochtend was het heerlijk wandelen.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s