Trekt mijn onfortuinlijke val Engeltje op mijn schouder… van vorige week dinsdag aan mij voorbij. Elke dag weer probeer ik de film langzaam af te spoelen, en te kijken wat er nu precies gebeurd is. Maar het lukt mij maar niet om dit in detail te zien, het ging ook zo snel dat de radertje in mijn hoofd het niet bij konden houden.
20 april 2021
Als mijn val verfilmt zou worden, zou het een film worden wat louter gebaseerd zou zijn op vermoedens hoe het gebeurt zou kunnen zijn.
Mijn trap stond niet te schuin… dus meer rechtop, en kon gelukkig niet verder naar achteren schuiven dan ca. 1.0 meter. Met mijn voeten stond ik zeker op +3.0 meter. Tijdens het onderuit schuiven sta ik nog op de ladder, en toen hij tot stilstand kwam, ben ik gevallen. Maar hoe dan… en hoe kan het dat ik er niets aan over heb gehouden… het hoe en waarom spookt maar door mijn hoofd.
Nou ja niets er aan over gehouden moet ik niet zeggen, want op diverse plekken is er wel het een en ander gekneusd. Maar ik bedoel… Niets gebroken, terwijl een kennis van mij door een val van een steiger op twee meter hoogte, blijvend invalide is geraakt.
Het zal nog wel even duren voordat ik dit van mij af kan zetten. Een ding weet ik zeker… want door schade en schande wordt je wijs… Soms moet je accepteren dat bepaalde dingen nooit meer worden zoals ze waren…. Ik ga nooit meer op een ladder.
Wat akelig toch. Vooral ook dat het zo rond blijft spoken in je hoofd.
Misschien dat het gevoel verdwijnt als de wonden geheeld zijn en ik geen pijn meer heb.
Wat erg, maar al bij al niets gebroken dus dat is veel waard!!!
Dat ik niets gebroken heb is echt een wonder,
Echt wel!!!
Dit zal je waarschijnlijk nog een tijdje blijven volgen. Hou je haaks meis.
Dank je wel Ellen😘
Het alom bekende,ja maar en wat als?
Heel vervelend terwijl je juist blij bent dat het goed is afgelopen.
Ze zeggen wel eens.
Niks in de wereld kan je zoveel zorgen geven dan je eigen gedachtes😉
Daar heb je helemaal gelijk in. Als je die nou eens kon uitzetten… Dan had mijn hele leven er heel anders uitgezien😊
Dus wonderen bestaan nog😊😘
Iedereen heeft een engeltje op z’n schouder om het leven wat makkelijker te maken. Maar wat gebeuren moet, gebeurt toch. Tis alleen de manier waarop.
Sterkte, beterschap en veel liefs!!
Dank je wel Ria, Lief dat je hier op mijn Blog reageert. Ze waken gelukkig goed over mij heb ik al meerdere keren ervaren, ik ben er zuinig op. Nu maar hopen dat ik goed herstel, en we weer op pad kunnen, want wandelen is het mooiste wat er is.😘😘
De verwerking van de schrik, dat kost tijd.
Dat denk ik ook…. Misschien als alle wonden gelikt zijn en ik er geen rare dingen aan over heb gehouden, dat ik het dan achter mij kan laten!!
Dat is heel goed mogelijk.