Vandaag ga ik op pad voor mijn eerste etappe van het Pieterpad. Ik ben niet alleen want vriendin Natalie is mijn reisgezel. Wij volgen grotendeels de originele route, maar wijken daar ook vanaf omdat wij van slaapgelegenheid naar slaapgelegenheid wandelen. En daarom gaat het vandaag naar Hulsberg omdat wij daar overnachten in ‘Den Oude Herberg’. Deze herberg ligt 3,5 km van de route.

Vannacht hebben wij heerlijk geslapen bij Stadsherberg de Poshoorn. Een vroeg ontbijt voor wandelaars kennen ze hier niet, want 09:00 uur vinden wij voor ons wandelaars veel te laat. Dus zetten we koffie op de kamer en nemen iets van een soort van noodrantsoen, zodat wij niet op een nuchtere maag hoeven te wandelen.

Om 07:50 uur verlaten wij de Stadsherberg, en zien dat het flink geregend heeft. Maar nu is het droog en vertrek ik in korte broek met T-shirt naar de bushalte bij het station. Daar vertrekt bus 11 die ons afzet in de buurt van de Sint Pietersberg. Net voordat wij bij de bushalte zijn begint het te hozen, stappen wij uit en gaat de regenkleding aan.

Ik zet de navigatie op Komoot aan, maar in de hectiek en alle regen die er valt, heb ik niet in de gaten dat wij de verkeerde kant op lopen. Daar komen wij pas later achter als wij al bijna in het centrum zijn, en de regen werkelijk met bakken uit de hemel komt vallen. Onder een parasol met zicht op de Sint Servaasbrug gaan wij schuilen. De straten worden bijna rivieren…

Omdat wij nog steeds moeten ontbijten Googelen we naar een ontbijt gelegenheid, en vinden die… nog niet eens zo heel ver van ons vandaan. Maar ja die regen hé… dus hard rennen naar een winkel-luifel aan de overkant, hier weer even schuilen en even later nog een keer schuin oversteken naar het ontbijt etablissement.

Hé hé we zitten droog, al zijn wijzelf en onze spullen kletsnat. We drinken een koffie en nemen een Frans ontbijt, croissant met jam.

Ondertussen is het droog geworden en kunnen wij weer verder. Steken de Sint Servaasbrug over, komen weer langs ons overnachtingsadres op weg naar het station. Want hier gaan wij met een tunnel onder het spoor door, maar de tunnel staat vol met water. Maar ik weet van vorig jaar nog, dat je via een loopbrug bij het station naar de andere kant kunt.

En zo volgen wij de rood witte bordjes, gaan nog bij een nicht van Kitty op de koffie… en laten Maastricht achter ons. Als waarschuwing kregen wij mee… Als je een alternatief kan vinden wandel dan niet over het Pieterpad bij Bemelen. Want het is daar altijd nat…

Wandelend over de Bemelerweg gaat het links de Schaandertweg in, een prachtig pad volgt… de lucht is dreigend en aan de linkerkant zien wij de bui al aankomen. Een schuilgelegenheid is er niet, wij moeten verder en waar wij voor gewaarschuwd zijn gebeurt. De paden worden riviertjes, het heet hier dan ook de regenwater buffer.

Hier waren laarzen beter geweest… Hier komen wij een andere wandelaar uit deze buurt tegen, die ons door deze nattigheid heen loodst. Maar even verderop gaat het echt niet meer, hier kunnen wij niet verder.

Een droge oversteek is uitgesloten, het enige alternatief is een pad wat langs de Bemeler Wijngaard steil naar boven gaat. En het is een echt steil pad maar het water loopt hier wel naar beneden, en dat is fijn. Maar wat zijn wij blij dat wij boven zijn en onderstaand bord zien… geen wonder dat wij het zo steil vonden.

Het regent nog steeds behoorlijk, een tussenmaat kennen ze niet vandaag. Het is of droog of het hoost. Ik heb alleen mijn regenjas aan, de korte broek en mijn onderbroek zijn door en door nat. Mijn T-shirt is ook nat van het zweet.

Vanaf het bord 20% gaat het pad richting de rijksweg die naar Valkenburg voert. Hier zien wij een Groen Rijk Tuincentrum liggen, en Natalie zegt dat wij hier kunnen lunchen. Mooi… het is 12:00 uur en binnen hangen wij zowat alles te drogen… onze kleren houden wij aan. Om 13:10 uur is het droog en volgens de buienradar blijft het zo tot 17:00 uur.

Wij volgen de rijksweg een aantal kilometers slaan dan linksaf de Slakweg in, en zijn dan weer terug op het Pieterpad. Na de Slakweg volgd een mooi pad door een prachtig stukje natuur.

Een smal grindpad door een donker bos. Door de regen is er veel weggespoeld, maar wij kunnen hier prima afdalen.

Natalie vind een gedeelte van een oude kruik. Zij is er van overtuigd dat het iets uit de oudheid is… Zij houd er een heel betoog over, maar ik heb zo mijn twijfels… het lijkt mij eerder een scherf van een rioolbuis. Jullie merken het wel dat de regen, zo al aardig onze realiteitszin aantast.

Lange tijd wandelen wij zo door tot wij in de gaten krijgen dat de buienradar het weer helemaal mis heeft. Want droog blijven tot 17:00 uur gaat het hem niet worden als om 13:45 uur, de hemel sluizen weer open getrokken worden. Dus gaan de regenjassen in een sneltreinvaart weer aan… en dat net, toen wij al aardig aan het opdrogen waren. Het is niet anders…

Een kwartiertje later… als wij Valkenburg binnenlopen, is het weer droog en trekken de wolken weg, en begint zowaar het zonnetje te schijnen. De regenjas kan weer ingepakt worden. Wij wandelen naar het station om daar bus 56 naar Hulsberg te nemen. We treffen het want hij komt net aanrijden, en kunnen meteen instappen.

Vanaf de bushalte in Hulsberg is het nog 1,6 km wandelen, en is het ineens weer bloedje warm. Wat voor een raar weer is het toch vandaag… En dan zijn wij bij onze B&B ‘Den Oude Herberg’.

Op naar Dag 2