De Binnendieze is de trots van de Bosschenaren en een toeristische trekpleister van formaat. Neeltje en ik laten ons voor een tweede keer verrassen door deze spannende waterloop, unieke stilte en prachtige doorkijkjes.

Deze tocht met een fluisterboot over dit riviertje loopt onder Den Bosch door, en varen wij dus onder gebouwen en straten door. Heel bijzonder omdat ik als klein kind aan de hand van mijn moeder hier al kwam. Ik herinner het mij niet anders als een open stinkend riool, maar daar is nu niets meer van te merken.

En zo stond afgelopen donderdag de jaarlijkse wandeling met vriendin Neeltje in Den Bosch op het programma. De bedoeling was om na de ‘Historische route’ van vorig jaar op de Binnendieze, nu te kiezen voor de ‘Vesting vaarroute’. In totaal zijn er vier, dus kunnen we nog even vooruit. De voorspellingen voor het weer op de desbetreffende dag, zijn evenals vorig jaar ronduit slecht te noemen.

Vorig jaar was het de bedoeling om een rondje Den Bosch te doen, en daarna te gaan varen. Daar kwam door het geklep tussen ons tweeën niets van terecht, zodat wij de draad van de route al snel kwijt waren. Het concept van deze dag is een stuk eenvoudiger. Varen, Bossche Bol en Lunch. Meer hebben wij niet nodig.

Neeltje komt met de trein en pikt mij in Oss op, ik zie haar echter pas op het perron in Den Bosch. Samen lopen wij al fotograferend langs Draak en de Bollen van Jan de Groot. Het is kwart over tien en de mensen staan al in de rij voor de Bossche Bollen van Jan. Er staat zelfs een stoplicht wat nu nog op groen staat… er is nog plaats binnen.

Van station naar het Uilenburg straatje vanwaaruit onze fluisterboot vertrekt, is maar 500 meter. Wij hebben nog even tijd om een kopje koffie te drinken, voordat wij om 10:45 uur gaan varen. Wij hebben zicht op de boten die op ons liggen te wachten.

Als wij de koffie op hebben, begeven Neeltje en ik ons naar de aanlegsteiger. Iemand controleert onze kaarten en verteld dat wij bij het bordje ‘Vesting route’ moeten gaan staan. Wij zijn met tweeën en er moet nog een groep van zes komen, maar ze zijn wat verlaat. Dan komen twee auto’s aan rijden… er stappen vier oudjes uit, de andere twee moeten de auto nog ergens parkeren. Wij wachten geduldig af..

De zes oudjes is een heel aardig uit de klei getrokken groepje. Op het moment van varen begint het te regenen. Ik heb een regenjas aan en heb een regenbroek meegenomen, die trek ik even aan. En nadat iedereen voorzien is van een plastic gevalletje wat poncho heet, kunnen wij gaan varen.

Een groot gedeelte gaan wij ondergronds en valt het mee met de regen, maar als wij buiten de vestingmuren komen, valt het even met bakken uit de hemel. Gelukkig niet zo erg als vorig jaar…

Onze schipper vaart over de Singelgracht naar de aanlegsteiger aan de Zuidwal, waar de Bastion Oranje gelegen is. Hier nemen wij de de trap naar boven, en wandelen naar het informatiecentrum wat over de Bastionder is gebouwd. Hier beneden kunnen wij het kanon de Boze Griet, en de film over de krijgsgeschiedenis van ‘s-Hertogenbosch in het Bastionder bekijken.

Voordat wij verder gaan varen, wandelen wij buiten nog even over vestingwal met zicht op het Bossche Broek. In vroeger tijden werden hier de veldslagen gevoerd, de kanonnen ter verdediging staan er nog.

En dan beginnen we aan de terugweg, en varen we door het duistere en smalle Hellegat. Over dit Hellegat gaan de meest bijzondere verhalen rond en ook Jeroen Bosch schilderde er over. Dankzij de nieuwste technieken als 3D projectie komt de tijd van Jeroen Bosch op het water tot leven, en varen we door het duistere hellegat dat Bosch in zijn werk terug liet komen.

Dit is echt mooi om dat mee te maken, het lijkt de Efteling wel. Onderweg komen wij nog enkele beelden tegen die wij volgend jaar ook weer tegen zullen komen, daar zij zijn afgeleid van schilderijen van Jeroen Bosch. Volgend jaar willen wij de vaarroute Jeroen Bosch doen, brengen daarna een bezoek aan het Jheronimus Bosch Art Center >> maar dat is voor volgend jaar…

Wij varen weer terug naar de aanlegsteiger in het Uilenburgstraatje, en helpen de oudjes met uitstappen. En daarna gaan wij op zoek naar een etablissement waar ze ook de bollen van Jan verkopen. En die vinden wij om de hoek en er staat een uitnodigend bord. Neeltje maakt er een foto van.

Binnen is het erg druk maar er zijn nog twee tafeltjes vrij. Wij bestellen natuurlijk als eerste een Bossche Bol, en als er dan nog plaats is… de Lunch en een lekker wijntje. Het is hier gezellig toeven, en zijn dan ook niet van plan om nog ergens anders naar toe te gaan dan naar het station.

De oudjes uit de boot zijn ons gevolgd en vinden nog een plaats op het terras. Net op tijd want het regent inmiddels pijpenstelen, en dat op het moment dat er een grote groep in het restaurant op staat om naar buiten te gaan. Zij gaan varen en stappen in de fluisterboten.

Wij wachten de bui nog even af, en wandelen dan terug naar het station. Nog even een selfie want anders is onze dag niet compleet Op het perron scheiden onze wegen en gaan wij ieder ons weegs.

En zo eindigt deze gezellige dag van Varen, Bossche Bol en Lunch… Meer hebben wij niet nodig!