Tijdens een wandeling afgelopen zaterdag zag ik de ‘Witte Molen’ draaien, en besloot daarheen te wandelen. Ik vind molens die draaien altijd interessant, want dat betekent dat deze in gebruik is. Deze molen staat in een buurt waar ik ben opgegroeid, dus interesseer ik mij daar nog meer voor. In de volksmond van de Ossenaren heet deze ‘De Witte Molen’, maar wit is hij al lang niet meer.
Maar op oude ansichten is hij nog steeds te zien in zijn Witte Pracht…

In 1894 begon de bouw van de Nieuw Leven molen die in 1895 klaar was. Na diverse wisselingen van eigenaren werd de molen eind jaren dertig wit geschilderd. In de volksmond heet(te) hij dan ook ‘de Witte Molen’. De tijd van molens ging langzamerhand voorbij en in 1960 kocht de Philipsfabriek de molen, die intussen tegen de rand van het fabrieksterrein lag.

Philips verbouwde de molen tot vergader – en ontvangstruimte voor de bezoekers. Voor deze nieuwe functie werd de molen luxe afgewerkt, zo kwamen er moderne stalen trappen, toiletten, uitgebreide elektrische verlichting, en een bar op de maalstenen.

Het karakter van de molen veranderde hier sterk door, ondanks dat zoveel mogelijk van het oorspronkelijke molenwerk bewaard werd. In 1975 werd de Gemeente Oss eigenaar van de molen. Na veel overleg werd besloten om de molen in fases te restaureren. De witte verflaag werd hierbij weg gehaald omdat het de stenen zou verstikken.

Als ik bij de molen aankom staat de deur open, en zie dat hij vandaag geopend is voor gratis bezichtiging. Ik besluit er een kijkje te gaan nemen, en hoor meer stemmen binnen dus ben ik niet alleen. Binnen staat een lange tafel waaraan een zevental personen zitten, die net aan de koffie met gebak willen gaan. Ik kom dus net op tijd…

Ik hoor vertellen dat twee molenaars deze week op examen zijn geweest, en dat zij allebei geslaagd zijn. Reden voor een feestje dus, maar het gebak zal even moeten wachten want ik wil graag een rondleiding in de molen. Een molenaar in opleiding leid mij rond, en ik klim tegen een steile trap omhoog naar de eerste verdieping.


Het bordje Trap op Trap af hangt er niet voor niets… Met de neus naar de trap, zo ga je naar boven en ook weer naar beneden. Veiligheid is natuurlijk heel belangrijk als je als bezoeker een kijkje komt nemen… Het is een hele klim naar boven. Op de eerste verdieping zijn foto’s te zien van de restauratie van de molen, en omdat ik dol ben op doorkijkjes maak ik een foto van de Grote kerk. Er hangt een beetje een mist op deze verdieping, omdat een vrijwilliger een poging waagt om de boel te stofzuigen.


Ik besluit maar gauw een verdieping hoger te gaan, en kom dan uit op de ‘Stelling‘ zoals dit soort molens heet. Ook hier weer veel foto’s te zien van deze en andere soorten molens. Ook liggen er zakken met meel, klaar om weggebracht te worden.

De stellingdeur staat open en ik mag daar een kijkje nemen. Ik wandel rond voor zover dat dit mogelijk is en geniet van het uitzicht, want ik kan net over de daken van de huizen heen kijken. De Grote kerk heb ik zo nog nooit gezien en lijkt het net of deze nu op een verhoging staat.


De molenaar in opleiding verteld dat de molen nu op twee zeilen draait. Het waait hard genoeg om hem vandaag te laten draaien, maar als de molen daadwerkelijk in bedrijf en dus graan aan het malen is, moeten de andere zeilen er ook bijgezet worden om meer vermogen te krijgen voor het malen.

Ik klim nog maar een verdieping hoger en kom op de plek waar het graan in trechters naar de twee molenstenen wordt gevoerd. Ik vraag aan de Molenaar in spe of ze een website hebben, waar ik alles kan opzoeken zodat ik er een Blog over kan schrijven… maar helaas die hebben ze niet.



Ik heb genoeg gezien en daal met mijn neus naar de trap weer naar beneden. Op de begane grond wachten ze aan tafel nog steeds op de koffie met gebak, maar nu mijn begeleider terug is kan het feestje beginnen. Ik maak nog een laatste foto voordat ik verder ga met mijn wandeling,

Thuis zoek ik op hoe een molen kinderlijk eenvoudig werkt. Maar dat is het werk van een Molenaar beslist niet, en daar moet een opleiding voor gevolgd worden Opleiding tot Windmolenaar
Machtig mooi. Wat een mooie kans om deze molen van binnen te zien mét rondleiding.
Nu hij open was liet ik mij deze kans niet ontglippen om wat rond te 👀👀👀👀
Wat een prachtige molen en wat een geweldig idee van Philips om hem aan te kopen en als ontvangst- en vergaderruimte te gebruiken. Op die manier is het voorbestaan van de molen ongetwijfeld ook gegarandeerd. Bedankt voor de mooie beelden en de informatie die je ons mee geeft.
Dank je wel Rudy. Philips kocht deze molen in 1960. De fabrieken van Philips zijn uit Oss verdwenen, en daarna werd de Gemeente Oss weer eigenaar. Ik ben dan ook heel gelukkig dat ze de molen weer geheel in oude staat hebben teruggebracht., en de molen weer kan doen waarvoor hij in 1894 gebouwd is.
Prachtig om een molen in bedrijf te zien👍. Wij zijn hier in de gelukkige omstandigheid dat we in Kerkdriel ook een molen hebben. Toevallig van een (handbal)vriendin.
Wij hebben er hier twee, hemelsbreed misschien 200 meter uit elkaar, en allebei draaien ze nog. De andere is ook op zaterdagmorgen te bezichtigen. Misschien dat ik daar ook maar eens een kijkje ga nemen.
Wat leuk dit verhaal over de molen. Even mee kunnen genieten.
Wij hadden er hier ooit drie, waarvan er twee zijn overgebleven. De andere is ook te bezichtigen, en ik denk erover om ook daar eens een bezoek aan te brengen.
Prachtig mooi wij hebben er ook eentje , en die draait ook geregeld, en zeker heb hem ook in werking gezien , van de blog heb ik weer genoten