In ons lang weekend met pensioen feestje in het Overijsselse Hengelo, brachten wij op maandag een bezoek aan Ootmarsum. Dat stond van tevoren nog helemaal niet vast, maar toen ik wat folders had gelezen, die ik bij Frans op den Bult in het rek met toeristische info vond, wist ik het wel.

Op maandag nemen Kitty en ik een toeristische route, om naar Ootmarsum te rijden om daar het Schoolmuseum te bezoeken. Het gaat pas om 13:00 uur open dus alle tijd als wij na ons ontbijt bij Frans op den Bult wegrijden.

Ik heb in wat boeken en landkaarten gekeken en wat plaatsjes opgeschreven waar ik doorheen wil rijden. Gewoon als een zondagsrijder over boerenland wegen, is voor mij het mooiste wat er is. Regelmatig kijk ik in de achteruitkijkspiegel, want ik wil niemand in de weg zitten. En als dat wel zo is ga ik netjes voor hen aan de kant.

Wat een mooi gedeelte van Twente is dit toch. Ik ken het hier al een beetje, want ik was met Tilly hier in augustus 2021, toen wij samen op pad waren tijdens onze wandeling op het Marskramerpad, dat van Bad Bentheim naar Scheveningen loopt. In de eerste week liepen wij door dit gebied, en toen verwonderde ik mij al over de schoonheid van dit gebied. Ik zie mij hier nog wel een keertje terugkomen om te wandelen…

Zo rond de klok van elf uur rijden wij Ootmarsum binnen. In Hotel de Landmarke wat ik rechts zie liggen verbleven Kitty en ik in 2007 tijdens haar cursus ‘Pensioen in Zicht’. In die week hebben wij het dorp diverse keren bezocht, maar het Schoolmuseum stond toen niet op het programma terwijl het toch al sinds 1994 geopend is.

Ik zet even mijn navigatie aan, die ons naar het dichtstbijzijnde parkeerterrein van het Schoolmuseum brengt. Vanaf hier lopen wij naar de Keerweer 2 waar het museum gevestigd is. Het Schoolmuseum  is nog gesloten, maar ik neem alvast een foto van het uit de 17e eeuw daterende prachtige vakwerk gebouw, wat “het Ambachtshuis” heet.

Daarna lopen wij door naar het Kerkplein, en gaan op zoek naar een terras. Bij Restaurant ’t Pläske’ zien wij wat mensen zitten, dus die zijn al open. Het is er heerlijk toeven en wij besluiten hier te blijven zitten, tot het tijdstip dat het museum open gaat.

Ik kom alleen nog van mijn stoel om een bezoekje te brengen aan het toilet, en een rondje door het dorp.

Omdat het maandag is, zijn veel winkels en galleries gesloten. Ik maak wat foto’s en ben al weer gauw terug op het terras. Daarna gaat Kitty naar de tegenover gelegen gallerie van Marijke Kuiphuis, die gespecialiseerd is in glaskunst. Wij hebben is huis meerdere items van glas, en natuurlijk blijft er bij Kitty wat aan de vingers plakken, waaronder deze prachtige oorbellen voor mij.

Na de lunch is het tijd voor het Schoolmuseum, maar maken eerst nog een wandelingetje door het dorp. Op de terrassen veel dagjesmensen, en er zijn al wat winkeltjes geopend.

Aangekomen bij het museum worden wij verwelkomd door twee vrijwilligsters, betalen onze entree, en wordt er uitgelegd wat de bedoeling is. We beginnen met een introductie filmpje over het ontstaan van het onderwijs in Nederland sinds 1662.

Kijkend naar het filmpje komt zomaar ‘Erwin’, een goede kennis van ons op het scherm voorbij. Dat is nog eens een verrassing en als ik later er naar vraag, blijkt dat hij jaren geleden geïnterviewd is voor deze documentaire. Erwin zit ook in het onderwijs… Vandaar.

In een lokaal uit de 19e eeuw kunnen groepen nog steeds terecht voor een ouderwetse les van een strenge leraar. Op het introductie filmpje kwam  dit goed naar voren. Hier kreeg een groep mensen op leeftijd les van de meester in het Latijn. Leuk om te zien en natuurlijk om dit met een groep mensen te doen, als je toch in Ootmarsum bent.

Er zijn heel veel vitrinekasten met  schrijfmateriaal, leesmethodes van Aap, noot Mies tot Boom Roos Vis, en rekenmethodes biologie, aardrijkskunde, geschiedenis, verkeer en muziek van vroeger tot nu. Je kunt gewoon niet bedenken wat er allemaal hier te zien is. Prachtig wat hier allemaal bij elkaar is gebracht!!

Ik kijk mijn ogen uit want wat ik zie is een en al herkenning, want dit is zoals ik het in mijn gedachten naar boven haal. Er staan nog oude schoolbanken en lessenaars waar ik kan schrijven met inkt en de kroontjespen. Dat wil ik toch nog wel eventjes proberen, en is altijd mooi voor een foto.

Het schrijven gaat mij met mijn linkse handje nog goed af, al kan ik dat niet zeggen van het plaatsnemen in de bank. Want waar blijf ik met mijn lange stelten.

Alle muren hangen vol met schoolplaten van bekende illustratoren zoals o.a. Jetses, Isings, van Lummel en Koekkoek zie ik. De namen zeggen mij niets maar de  schoolplaten zijn wel zoals ik ze mij herinner.

Zelfs in dit oude gebouw hebben ze een lift om de bovenste verdieping te bereiken, maar wij nemen de trap naar boven waar diverse opstellingen staan en waar de schoolhistorie tot leven komt. Hier zie ik klaslokaaltjes uit 1662, 1920, 1960.

Na 1,5 uur hebben we het wel gezien, en nemen wij afscheid van dit feest van herkenning, en rijden wij terug naar ons hotel van Frans op den Bult in Deurningen. Ons lang weekend zit er haast op, en hebben genoten van deze omgeving. Dit kan weer afgevinkt worden. ✔️