Vorige week was ik op de Italiaanse tour, aan gestoken door de Vlaamse TV serie Professor T. In de aflevering van vorige week lag er een andere elpee op zijn grammofoon, en ook dit nummer klonk mij heel aangenaam in de oren.
Bobby Solo (Rome, 18 maart 1945) is een Italiaanse zanger.
Hij nam in 1964 deel aan het San Remo Festival met Una Lacrima Sul Viso, hij won niet maar het lied werd wel een internationale hit.
Hij won datzelfde jaar nog het Festivalbar met Credi A Me.
In 1965 won hij wel het San Remo Festival met Se Piangi Se Ridi en mocht hij ook naar het
Eurovisiesongfestival waar hij 5de eindigde.
Ook in 1969 won hij San Remo met Zingara, dit keer zat er echter geen Eurovisie ticket aan vast.
Hij was ook in Duitsland populair en zong enkele schlagers.
Onderstaand nog een keer het nummer Una Lacrima Sul Viso, een opname uit 2018. Ik vind het nog steeds Prachtig!!
Voor meer Zwijmels op zaterdag, of als je ook zin hebt om mee te doen ga je naar Natasja van ’t Pumpke
prachtige allebei de versies, het heeft de tand des tijds doorstaan… het liedje meer en bobbie iets minder 😉😁. Maar niettemin… geweldig!!
Bobby heeft inderdaad iets minder de tand des tijds doorstaan😉. Gelukkig klinkt zijn muziek nog steeds geweldig. Heb het e.e.a beluisterd op Youtube en ben voor even fan van Bobby Solo
🙂 Ja ja ja ja ja…. we zijn het weer eens eens 😉
FIjn weekend jullie!
Kan weer niet anders zeggen als weer een geweldige blog met mooie muziek wat wij van je gewend zijn
Dank je wel Maria😍
Ja hé… Laat die grammofoon van Professor T. maar draaien.
Jullie wens ik ook een fijn weekend toe.
Kippenvel … zeker ook van de oude Bobby. Misschien wel mooier nu mijn leeftijd samen met hem opgaat.
Fijn dat jij ze uitzoekt en ik kan luisteren.
Ja deze is mooi hé. Gisteren wist ik nog niet wat ik zou plaatsen, maar dan gaat de koptelefoon op… en komt er vanzelf iets boven drijven. Volgende week zou het zomaar nog iets in het Italiaans kunnen zijn.
ik kijk er naar uit.🥰🥰
Interessant om te horen hoe een stem verschilt met de leeftijd. Ik vind vooral de jonge versie van het liedje mooi, beetje zwoel zelfs.
Ik versta er geen woord van, maar wat ligt Italiaans toch lekker in het gehoor.
Nee… Verstaan doe ik het ook niet, maar het klinkt inderdaad lekker in je oren. Italiaans is de taal van de liefde, muziek en kunst. Heerlijk toch🥰
Een echte Zwijmel
jeugdsentiment, ooit Italiaans geleerd toen ik mijn Italiaans vriend Silvano leerde kennen ik heb zijn edelweiss nog. Weer terugdenkend aan toen. dank je.
O, dit lijken wel twee heel verschillende stemmen. Bijzonder!
Maar wel mooi hé😊