Er is weer heel wat gebeurt in de eerste maand van het Nieuwe jaar 2025. Gebeurtenissen waarbij ik dacht van… “zal ik er een Blog aan wijden of niet.”

Op 8 januari reis ik naar Den Bosch want ik wil bij ‘Bever’ Gear Tie’s kopen. Hiermee heb ik goede ervaringen, om bijvoorbeeld mijn stokken aan mijn backpack te borgen. Omdat de winkel om 18:00 uur sluit moet ik rond 17: 00 uur met de trein mee. Ik ga zo laat omdat ik om 19:00 uur naar het Camino Café in Den Bosch wil gaan. Twee bezoeken in één.

De tijd tussen deze twee bezoeken vul ik op, door een wandeling door de stad te maken. Niet echt een doel, of misschien toch wel. Want als ik niet ging wandelen, had ik nu achter een Bossche Bol gezeten.

Het Camino Café was als vanouds heel gezellig en heb weer leuke en interessante mensen ontmoet. Daarnaast is het altijd weer leuk om ervaringen te delen.

Op 9 januari hoor ik dat Paula, de moeder van een muziek collega bij MVH is overleden. Met haar had ik een goede band, en vond het heel erg dat zij anderhalf jaar geleden een herseninfarct kreeg. Zij is nooit meer de oude Paula geworden… en zoals zij tijdens de uitvaart zeiden, “Zij voelde zich gevangen in haar eigen lichaam.” Daarom nam zij het besluit om op een voor haar waardige manier, afscheid te nemen van het aardse bestaan.

Op zaterdag 11 januari reisde ik voor haar crematie met de trein naar Station Dukenburg bij Nijmegen. Het had gevroren, en het was erg mistig. Daarom het besluit om de trein te nemen. Op het station stond op het informatiebord 08:50 +10 … daarna +12…+ 15. Dat schiet niet op, zeker niet als om 10:00 uur de dienst is, en ik vanaf het station nog 25 minuten moet lopen.

Maar dan is daar toch de trein, en toch nog eerder dan op het infobord staat. Maar als hij rijd krijg ik te horen dat deze Sprinter wel in Wijchen stopt, maar niet op Dukenburg… Gauw de NS app geraadpleegd… Uitstappen in Wijchen en dan de sprinter naar Nijmegen Dukenburg, waar ik om 09:25 uur aankom. Even mijn Komoot navigatie aanzetten, en zo wandel ik het station uit.

50 meter verder lig ik door de gladheid helemaal Dizzie op de grond. Mijn rechter ellenboog en heup voelen erg pijnlijk aan. Na even op de grond te hebben gelegen, en ik er achter ben dat er verder niets aan de hand is, krabbel ik weer overeind. Mijn eerste gedachte “Ik ga weer naar huis.” Toch wandel ik uiterst voorzichtig verder en ben net op tijd voor de dienst. Terug rijd ik met onze voorzitter mee naar huis.

Op dezelfde dag moest ik ’s avonds de Carnavals Kwis van ‘Ken Net’ muzikaal omlijsten. Met de 3de Helft moesten wij de opening en in de pauze spelen. Wij deden natuurlijk ook mee aan de Quiz.

Allerlei opdrachten kregen wij, maar de smerigste… was toch wel het proeven van een viertal gekleurde borrelglaasjes met een likeur of gedestilleerd spul. Gatverdamme Brrr Jakkes!! Ik ben wel wat gewend, maar dit sloeg alles… Brrr. Alles geproefd maar nul goede antwoorden.

Na mijn onfortuinlijke val in de ochtend ben ik na het muzikale intermezzo in de pauze naar huis gegaan. Ik kon niet fatsoenlijk staan of zitten. Gelukkig heb ik er niets naars aan over gehouden

Op 15 januari komt de winterschilder een jaar na zijn gemaakte offerte, alle deuren en kozijnen in huis schilderen. Dat werd wel eens tijd… Het bijzondere aan deze schilder is, dat hij 3e jaars geneeskunde studeerde toen Corona uitbrak. Omdat hij niet verder kon met zijn studie ging hij werken bij een schildersbedrijf. Inmiddels heeft hij zijn eigen bedrijf en levert puik werk, en dat voor een jongeman van 25 jaar!!

Diezelfde dag breng ik een bezoek aan de fysiotherapeut, voor naar ik dacht een pijnlijke bilspier. Tijdens mijn bezoek aan Den Bosch moest ik rennen om mijn trein te halen. Ik werd terug gefloten… niet door de conducteur, maar wel door een verrekking van mijn bilspier. De fysio verklaart echter dat het een hamstringblessure is. Ik krijg een massage, en nog wat oefeningen voor thuis. Hopelijk kan ik blessurevrij aan mijn 10 daagse wandeling beginnen.

Op 17 januari is er een Kletsfestijn die wij wederom met onze 3de Helft Dweilkapel muzikaal doen omlijsten.

Bij het kletsfestijn voelde ik mij al niet Top, en de dag erna ben ik geveld door een flinke verkoudheid. Het is er de tijd voor hoor ik, er worden veel zieken gemeld. Ik wil niemand aansteken met mijn niezen en proesten, dus blijf ik deze week thuis van mijn muziek repetities. Geen getoeter deze week, maar wel veel gesnotter.

Jullie zullen het beslist herkennen, of misschien wel een lijstje gemaakt hebben zoals ik. Een op bezoek gaan lijstje… Er wordt zo vaak gezegd, “Ja we komen een keertje op bezoek.” Maar vaak wordt dat weer vergeten.

Maar nu wij een lijstje gemaakt hebben en de eerste bezoeken een feit zijn, hebben wij er al een drietal ✔️✔️✔️ kunnen afvinken, Wat minder is, dat je niet twee dagen achter elkaar iets moet afspreken. De meesten zijn zo blij dat je komt, dat er geheid een vlaai of taart tevoorschijn wordt getoverd. Zo iets kan je dan niet weigeren, zoveel moeite gedaan… Dit dus vorige week twee dagen achter elkaar meegemaakt.

Halverwege deze maand zat ik al bijna aan  mijn 100 km per maand. Maar als je ziek bent, een pijnlijke bilspier hebt en het ook nog eens druk hebt met bezoekjes afleggen, en er een winterschilder is… wordt het toch nog lastig. Maar vandaag op de laatste en mooiste dag van januari, ben ik nog even een boodschap wezen doen bij muziekhandel Schreeuwen in Nijmegen.

Daarvoor moest ik wel met Ov naar station Dukenburg reizen om dan naar Schreeven te wandelen, en er een eind aan breien om dan maar door te lopen naar Station Wijchen. En zo was mijn ochtend weer mooi ingevuld, en had ik toch nog 15 kilometer op de teller vandaag.

En zo begin ik februari met een positief saldo, en staat de teller voor februari op 11.

Tot de volgende maand…