30 maart 2025

Wij hebben overnacht bij mevrouw Marie Paule, van Brusselse komaf horen wij later. Om 08:00 uur zitten wij aan het ontbijt en een uur later gaan wij al weer op pad. Nog even kennis gemaakt met de andere twee dames, en het is net als op de Camino… “waar kom je vandaan en waar ga je naar toe.”

Als wij buiten stappen vergeet ik nog bijna Komoot aan te zetten. Niet dat je hem echt nodig hebt, maar het is gewoon erg handig. Als je in gesprek bent let je niet zo actief op de rood witte bordjes, en worden wij wel terug gefloten met de woorden “U loopt de verkeerde kant op.”

De weersverwachting voor vanochtend is bewolking, en het kijkt dan ook grijs. Ook staat een stevige wind die in de polder onze vouwen uit de broek waait. Onze jas houden wij aan, en komen zelfs Pieterpadders tegen die handschoenen aan hebben. Wat een verschil met gisteren.

Af en toe genieten wij van een bankje, maar soms waaien wij er weg en gaan dan weer verder. Bij het bankje waar wij enigzins beschut zitten blijven wij wat langer. Het 10:39 uur en ik maak een foto en het kijkt dreigend…

Het is 10:39 uur en ik maak een selfie met een veel belovend vooruitzicht.

En het blijft mooi tot in Millingen aan de Rijn. Daar moeten wij met het fiets pontje naar de overkant, om ons Pieterpad te kunnen vervolgen. Onderweg hadden wij gehoord dat deze om het uur zou varen.

Om de tijd te doden als je op het pontje zou moeten wachten, was er een ijssalon in de buurt waar het heerlijk toeven zou zijn. En dat was maar goed ook… want dat om het uur geld vanaf april, en niet vandaag op 30 maart, want dan vaart ie om de twee uur. En dat is balen, want nu moeten wij anderhalf uur overbruggen tot 13:00 uur.

Het geeft mij de tijd om wat te schrijven… Kan mijn Blog misschien vandaag nog de deur uit. Ijs bestellen wij niet, maar een kop koffie, thee en een broodje gaat er wel in. Zo tegen 13:00 uur begeven wij ons naar de veerstoep, en wachten op het veer…

Als wij over willen varen komt er vanuit Duitsland een cruiseschip aan varen. Het blijkt de behoorlijk gehavende Zonnebloem te zijn. Gisteren was het nog op het nieuws, een aanvaring met een vrachtschip.

Aan de overkant gaat het weer verder in een prachtige waterrijke omgeving. Het pad wat wij op een gegeven moment in slaan, loopt achter een hoger gelegen camping door. Wij lopen nu beschut voor de vandaag aanwezige gure wind, en meteen is het weer bloedje heet met onze vesten en jas aan😅😅

Aan dit pad staan verschillende wilgenbomen, en van de een na dikste van Nederland maak ik een foto. De dikste staat er ook maar die krijg ik niet goed op de foto, en het plaatje is niet te lezen.

En zo komen wij steeds dichter bij Tolkamer. Een paar jaar geleden was ik hier ook al eens, en was het erg leuk toeven aan de kade. Lekker genieten van een drankje of ander lekkers, en scheepjes kijken. Maar nu mijden wij de kade vanwege de wind. Ik vermoed dat er sowieso niets te beleven valt met dit weer, in het nog vroege jaargetijde.

Natalie en ik besluiten om van hier uit rechtstreeks naar het station van Emmerich Elten te gaan wandelen. Niet de allermooiste route, maar wel de snelste want wij willen ook wel lekker bijtijds thuis zijn.

De trein naar Arnhem rijd om het uur en is natuurlijk al weg als wij daar aan komen. De volgende komt over een half uur, om 15:52 uur. Maar als het zo ver is, wordt er omgeroepen dat ie 30 minuten vertraagd is.

En zo zitten wij maar te wachten en te wachten in een wachthokje, waar de wind vrij spel heeft. Ik heb het dan ook steen en steenkoud gekregen.

En dan is daar eindelijk de trein en daar is het gelukkig lekker warm. In Arnhem hebben wij meteen onze overstap, en praten wij niet meer met elkaar. We zitten in een Stilte coupé.

In Oss haalt zoon Tom van Natalie, ons op en ben ik om half zes weer thuis.

Het waren drie mooie dagen, en zoals het er nu uit ziet gaan wij in augustus weer verder met het Pieterpad.