In mei schreef ik al over mijn lage rugpijn / spit, en dacht toch dat het over was. Niets is minder waar want ook nu heb ik er weer last van, en moest ik het 1e Zomerconcert van onze Muziekvereniging Hartog aan mij voorbij laten gaan. Vervelend vind ik dat maar het is niet anders.

Met spit moet je in beweging blijven, en dat doe ik ook door korte Ommetjes te maken. Zo sprokkel ik toch mijn kilometers bij elkaar, en hoop dat  beweging en oefeningen mij goed doen.

Ik moest zaterdagmorgen een boodschap doen bij het Coppelmans tuincentrum, maar toen ik daar aan kwam bleek de winkel nog gesloten. Een mooie gelegenheid om een eindje door te rijden, en mijn auto te parkeren bij het Osser meer. Daar wil ik een Ommetje gaan maken. Iedereen in Oss en zeker die van mijn leeftijd, spreken altijd over het “Ouwe Zwembad.” Ook ik heb daar mijn eerste baantjes getrokken.

Het in 1934 geopende Zwembad De Meer heeft tot eind jaren zestig dienst gedaan. Daarna is het terug gegeven aan de natuur… Ik heb er veel herinneringen liggen, die uit het verleden stammen maar ook wat recenter… want in dit mooie natuurgebied hebben wij de as van mijn schoonouders uitgestrooid. Een mooie plek om te zijn…

Ik parkeer mijn auto en wissel van schoeisel en ga op weg, en maak meteen een foto van het infobord. Ik besluit om er eerst helemaal omheen te wandelen, en te genieten van dit mooi stukje geschiedenis in de Osse natuur.

Hier was vroeger onder meer een dames bad, een heren bad met springtoren met duikplanken, en het Pierenbadje (kinderbad) met zandstrand en een speeltuin. Het water werd direct uit de Hertogswetering gehaald.

Het Osse Meer was overigens niet alleen een zwembad, het was in vroeger tijden ook een ijsbaan en een roeigelegenheid. Ik denk dat mijn broers en zussen hier nog wel geschaatst hebben, maar ik was een nakomertje en kan mij dit niet herinneren.

Vaak als ik hier wandel wordt er gevist, maar nu is er niemand ook al stond er een busje met Frans kenteken op de parkeerplaats. En buiten het vogeltjes concert in het muisstil.

Op de kop van wat vroeger het diepe bad was, staan nog de resten van de betonnen poeren van de duikplank. Buiten dit zie je  niets wat nog herinnerd aan dat oude zwembad.

Aan de noordkant maak ik een foto waar vroeger aan de rechterkant de ijsbaan lag. Links stroomt de Hertogswetering.

Ik volg het pad langs het door riet omzoomde oude zwembad, en kom bij een boomstronk die al jaren schuin over het pad ligt. Hij is nu wel wat dieper weg gezakt, en waar ik er eerst nog gebukt onderdoor kon, lukt dat nu niet meer. Zeker niet met de rugklachten die ik nu heb.

Het wordt er onderdoor kruipen of proberen om over het laagste punt van de boom te stappen. Een andere mogelijkheid is er niet. Ik heb een nieuwe broek aan, dus kruipen gaat het niet worden. Er overheen stappen gaat ook niet van een leien dakje, maar kom uiteindelijk toch aan de andere kant.

Het pad rond het Oude zwembad komt uiteindelijk weer uit bij de parkeerplaats. Maar ik kies ervoor om het pad te volgen wat in mijn gedachte, om het vroegere pierenbadje heen loopt. Vanaf hier wandel ik naar de Meerdijk. De Meerdijk is een 1,5 kilometer lang pad wat omzoomd is door wilgenbomen. Een klein gedeelte loop ik over deze dijk, om daarna het pad vlak langs het Ossermeer en Hertogswetering te volgen.

Op het kaartje hierboven zie je het pad parallel lopend aan de Meerdijk. Het heen en terug pad hier liggen op zijn breedst 50 meter van elkaar verwijderd.

Ik heb in dit gebied van het Ossermeer, en rond de vogel hut toch al vaak gewandeld, maar nog nooit zo dicht langs het water en het is werkelijk prachtig hier. Toch wel raar dat ik dit nooit eerder gezien heb. Dat ik daar niet eerder gewandeld heb komt denk ik dat het eerder te nat was om hier te kunnen lopen. Daar is nu geen sprake van…

In de verte zie ik twee mannen op een bankje zitten waar ik mee aan de praat raak. En ik vraag of ze het goed vinden dat ik naast hun plaats mag nemen. Natuurlijk hebben wij het over dit mooi stukje natuurgebied, en omdat ik wel in de gaten heb dat het geen Ossenaren zijn… ben ik ook wel nieuwsgierig naar waar ze vandaan komen.

Marcel is… zo hoor ik ongewild dakloos geworden, en zonder vaste woon en verblijfplaats. De blauwe bus op de parkeerplaats is van hem, waar hij bivakkeert met zijn drie herdershonden. Alhoewel hij staat ingeschreven voor een woning bevalt dit vrije leventje hem ook wel. Toch benijd ik hem nu niet om met deze hitte te moeten slapen in een bus, met zijn drie honden.

De andere man is Singh geboren in India en woont al lange tijd in Oss. Hij verteld dat hij hier elke dag naar toe fietst.

Maar ik moet verder, ik moet tenslotte nog naar het tuincentrum. Ik neem afscheid en wil door wandelen tot aan de Oijense Hut, wat in mijn herinnering heel lang een café is geweest. Ik blijf zolang mogelijk door wandelen op het pad langs het water.

Dit pad komt uit op de Oijense weg en 150 meter verderop ligt de Oijense Hut. Op de brug over de Hertogswetering maak ik nog een foto, en begeef mij dan weer op de terugweg. Het is 350 meter tot aan de ingang naar de Meerdijk. Hier kom ik Singh op zijn fiets tegen die zijn rondje ook nog gaat afmaken.

Terwijl ik zo aan het wandelen ben neem ik de agenda van deze dag even door, en kom tot de ontdekking dat ik na mijn bezoek aan Coppelmans, ook nog een half varken moet ophalen die ik besteld heb bij de slager.

Oei helemaal vergeten. Dat krijg je met wandelen als je denkt dat je alle tijd hebt. Maar dat heb ik vandaag helemaal niet, want ik was op weg om boodschappen te doen. Dus mijn rustig wandeltempo schroef ik maar gauw wat op, het is nu half 11… kan ik om 11 uur bij Coppelmans zijn, om half 12 het half varken ophalen. 12:00 uur thuis… varken in diepvries werken. Want om 13:00 uur worden Kitty en ik opgehaald om naar een uitvoering te gaan van de 7 jarige Jasmijn.

Jullie begrijpen het al… van het lekker ontspannen terug wandelen naar mijn auto is geen sprake meer, en ben ik ineens in een stressvolle situatie beland. Kitty is dat half varken ook beslist vergeten, anders had ze al lang aan de bel getrokken.

Uiteindelijk komt alles goed… en staan wij opgedoft en met de haren in de krul klaar, als onze taxi komt voorrijden.