Vandaag een puzzel van de Camino Francés die ik in september 2019 liep.

Ik heb hem in 88 stukjes gemaakt omdat ik dat op mijn laptop qua beeldscherm een fijn aantal vind. Maar het is aan te passen in een voor Jou fijn formaat.

Puzzel met mij mee…Jigidi Puzzel Camino 13

Het Blog van Dag 29… Rebanal del Camino – El Acebo de San Miguel 16.8 km. ( Zaterdag 28-09-2019 )

Een eigen kamer hoe klein ook, op zijn tijd, is een must… althans voor mij. En als er dan ook nog een goed restaurant bij zit, ben ik helemaal happy.  Nu eens geen pelgrims of menu del dia menu, maar lekker a la carte. Lamsbout met patatas fritas en een heerlijke tira misu. De afgelopen dagen heb ik met lange tanden zitten eten, maar nu smaakte het mij weer.

En toch was het vanmorgen weer mis … Ik heb toch echt iets onder de leden. Ik hoest, ik nies en het liep er vanmorgen weer uit. Ik heb redelijk ontbeten en ben toch maar op pad gegaan.

Het is iets meer dan vijf kilometer naar het volgende plaatsje, maar ook onderweg voel ik weer druk dat ik moet… Waar moet ik gaan zitten, er is haast geen plek om even te gaan zitten. Maar als je moet dan moet je… Ach shit wat is dat lastig nu, want er zijn best wel veel pelgrims onderweg nu.

Aan de ene kant van het pad de rotsen, aan de andere kant wat begroeiing en de afgrond. Ik zoek een plekje waarvan ik denk… hier zou het kunnen. Ik voel mij doodongelukkig, ik kan er ook niets aan doen. En zo zit ik aan de zijkant van het pad mijn behoefte te doen, het loopt er weer uit, maar gelukkig kijken passerende pelgrims discreet de andere kant op.

Voordat ik verder ga neem ik contact op met vriendin Luisa van Camino Comfort. Luisa is van Spaanse komaf en mijn Backup op deze Camino nu ik mij niet lekker voel. Haar bel ik voor goede raad wat te doen!! Zij adviseert mij om in het dorp Foncebadon een kamer te nemen bij El Trasgu, en vandaag weer onder de wol te kruipen. Dus ga ik weer verder, het is nog maar anderhalve kilometer dat moet toch lukken. Maar wat ik ook probeer om een slaapgelegenheid voor vandaag te vinden, alles is vol geboekt en dat om half 10 in de ochtend.

Dus drink ik hier een Coca-Cola en neem wat paracetamol, en dan voel ik mij weer goed genoeg om 2 km verder te gaan naar Cruz de Ferro.

Vandaag passeer ik het Cruz de Ferro, wat één van de meest indringende plekken van mijn Camino Francés is. Helemaal als je bedenkt dat het kruis er al 1000 jaar staat en dat er onder de gigantische stapel stenen, ook stenen liggen van pelgrims uit de middeleeuwen. Voor een zieke vriend laat ik vandaag bij het Cruz de Ferro een steentje achter. Een steentje meegenomen van thuis, wat symbool staat voor zijn ziekte.

Onderweg bij een donativo kraampje tref ik Alexandra, een Mexicaanse. Zij geeft het een en ander aan vitamine poedertjes voor in het water, wat goed voor mij is. Ik zal mij er beter door voelen zegt ze, en dan ga ik weer verder naar het volgende dorp, en kruip ik onder de wol… Ik neem morgen een zieken dag want zo gaat het niet lukken.

Puzzel ze en tot volgende week.