
Zondag 24 augustus 2025
Een erbarmelijke koude nacht heb ik achter de rug, en miserable slecht geslapen. Op vrijdag bij het chaotische Ma Flodder vrouwtje, “als je het koud hebt liggen er extra dekens”.
Op zaterdag werd daar niet over gerept, en ik heb er niet naar gevraagd… Fout fout fout. Er lag wel een briefje, Niet aan de ramen of horren komen!!! Dus toen het vannacht killetjes werd, kon ik ze niet dicht maken, en hun sliepen al. Net zoals Natalie die nóóit ergens last van heeft.
Maar ik… als echte kou lijder zijnde (alleen echte koulijders zullen mij begrijpen), heb daar wel last van. Een vleugje wind op het terras bijvoorbeeld, terwijl de zon schijnt doet mij al vaak besluiten mijn vest aan te doen. En ook vannacht besluit ik mijn vest over mijn nachthemd, sokken, en een dun zomerbroekje aan te doen. In de kast liggen misschien wel dekens maar ik wil Natalie niet wakker maken.
Zodoende slaap ik slecht en krijg de slaap niet te pakken… … Wat zou ik graag tegen Natalie aan willen kruipen, voor een klein beetje restwarmte in bed. Het blijft bij een droom, want dat doe je niet bij een vriendin, en dat wil ik dolgraag blijven.
Ik ben vroeg wakker en wacht op de wekker van Natalie die om kwart over zeven afloopt. Goedemorgen Lekker geslapen is altijd het eerste zinnetje wat wij zeggen tegen elkaar, en zoals altijd heeft zij weer heerlijk geslapen.
Ik ben blij dat we op kunnen staan, want om 08:00 uur wordt ons ontbijt geserveerd, buiten op de veranda. Brrr… Als ik daar nu al aan denk…


Maar het valt alleszins mee, al kun je dit niet van mij gezicht aflezen als Natalie een foto maakt. Na een voortreffelijk ontbijt nemen wij afscheid. Ik kom zeker nog eens terug logeren in dit ware paradijsje, waar je in de avond de Oehoe hoort. Naast dat het een Vrienden op de Fiets adres is, hebben ze apart ook nog een Bed & Breakfast, gelegen in een prachtig natuurgebied.




Dit Vrienden op de Fiets adres… ‘De Schuilplaats’ ligt op ‘Landgoed Het Enzerinck’ en maar 300 meter verwijderd van het Pieterpad. Ideale plek om te overnachten.
Wij hoeven dus maar een klein stukje terug te lopen, en gaan dan linksaf het bos in. Wauw wat een mooi stukje natuur is dit. Met een omtrekkende beweging wandelen wij achter ons overnachtingsadres langs…





Na 1 km zijn wij weer terug op het Pieterpad, en wandelen verder over een niet zo heel lang geleden aangelegd Lindenlaantje, wat weer aansluit op een open begrazings gebied.




Tot aan het riviertje de Berkel wandelen wij door dit prachtige bos, en zijn dan al 5,5 km verder… en al over de helft van de etappe van vandaag. We krijgen nog een stukje ‘Vals Plat’ en hebben onze laatste beklimming als wij het ‘Twentekanaal’ oversteken. Beneden wordt er een Rustpunt aangegeven maar die blijkt gesloten.
Na 7,5 km maken wij pauze bij een ander Rustpunt, gelegen bij een Zuivel boerderij, en helemaal ingericht om fietsers en wandelaars te ontvangen. Wij zoeken een schaduwrijke plek, en schuiven aan bij een paar Pieterpad wandelaars die hier al eventjes zitten.


Natalie haalt binnen koffie terwijl ik een praatje maak met het stel uit Gouda. Ervaringen uitwisselen is een belangrijk gegeven als je aan het wandelen bent. En soms kun je ook iemand helpen. De man (vergeten je naam te vragen) heeft een blaar, en gebruikt meestal een blaren pleister of leukoplast.
Natalie en ik zweren bij Fixomul, en aangezien wij toch haast op ons eindpunt zijn, geef ik mijn fixomul rolletje aan de man. Die gaat meteen aan de slag om zijn blaar te verzorgen. Daarna nemen wij afscheid en vervolgen onze weg.

Ver komen wij niet want de boerin zet de weg af met oranje pilonnen, Waarschijnlijk zijn haar koeien net gemolken, en laat zij die oversteken op weg naar de wei.
Er komt nog een dikke Mercedes met weinig geduld aanscheuren. Oppert een paar boze woorden en draait om. Wij hebben alle tijd en wachten tot de dames zijn overgestoken. Daarna gaan wij verder…


Vandaag komen wij veel Pieterpadders tegen. Wij spreken ze zeker niet allemaal aan, maar een leuke ontmoeting hebben wij met Ingrid, een goedlachse Tielse schone. Zij is net als wij zwaar bepakt, en dan weet je gewoon… Die is ook meerdere dagen op pad. Een fijn gesprek volgt, en Jullie weten inmiddels dat wij geen haast hebben, als het gezellig is.

Ingrid heeft een tent bij, en kookt haar eigen potje op een overnachting’s camping. Dit lijkt mij toch ook wel iets hebben, maar met mijn krakkemikkige lijf is het maar moeilijk overeind komen. Ingrid zegt dat je dit kunt oefenen, dus wie weet..
Hoelang wij hebben staan praten weet ik niet, maar minstens 20 minuten. Wij nemen hartelijk afscheid en gaan ieder ons weegs.





Onze laatste 2 kilometer naar Laren gaan over een Boerenlandpaden, voordat wij uitkomen op de doorgaande weg in het dorp. Nog een vijfhonderd meter en dan zit het er voor dit jaar op.

Wij worden om 13:00 uur op gehaald door de mannen van Natalie. Dus hebben we nog even tijd om bij Restaurant Witkamp een afsluitend etappe biertje te drinken.
Het waren 4 dagen prachtige dagen, en volgend voorjaar 2026 gaan wij weer verder. Ik ga de etappes maar alvast plannen, en Vrienden op de Fiets adressen erbij zoeken.
Altijd leuk om te doen…
Dat was weer 3 dagen genieten. Jammer van de koude nacht maar jullie hebben je weer lekker warm gelopen. Zo’n beetje op de helft nu?
Wij zijn over de helft😊, gaat lekker dus.
Leuk.
Zoals elk verhaal van jou ook dit is weer prachtig heb er van genoten dank je voor het verhaal maar ook voor de prachtige foto’s het was weer puur genieten 😊
Dank je wel Maria. Fijn dat je ervan Geniet, daar doe ik het voor😍
Als superkoulijder leef ik enorm met je mee en weet precies wat je bedoelt. Vestje aan als iedereen nog zit te stikken van de hitte 🧊
Ik dacht ook aan Jou Hermieneke toen ik het over Echte kou lijders had. Dat wist ik nog🤔😊
Ook dit deel van de tocht is qua natuur een heel mooie route.
En naar ik gehoord heb, krijgen wij nog een heel mooi stuk van de Sallandse Heuvelrug. Blijvend genieten dus!!
Een jaloers makende richt heb je weer gemaakt.
Toch eens overleggen over dat tegen elkaar aan kruipen. Hoeft helemaal niets iets sexueels te zijn.
Nog iets over dat tentje, Ingrid kan met haar leeftijd makkelijk praten maar op onze leeftijd lukt dat echt niet meer. Jammer maar waar.
Dit was echt genieten… Maar alles zat ook mee, behalve die koude nacht. Ik zal het er eens met Natalie overhebben, als dit ons nog eens overkomt.
Want we zijn nog maar net over de helft.
Ik zie al weer uit naar de volgende 4 dagen, richting Coevorden en over de Sallandse Heuvelrug. En dat gaat echt niet gebeuren met een tentje!!
Prachtige onderneming deze PP wandeltochten. Wij wonen in Groningen 1/2 uur afstand van PP. We wandelen graag over de dijk, ook heerlijk. Van Pieterburen naar Limburg is er tot op heden nog niet van gekomen. Wie weet. Jullie zijn goed ermee onderweg, kou trotserend 😁 je moetcer wat voor over hebben. Suc6!
Een beetje ontberingen lijden is niet erg. Zo waren de eerste 10 etappes vooral nat, ook dat hebben we doorstaan. De volgende 4 dagen heb ik al op Komoot gepland, eindigen wij in Coevorden. En zo komen wij steeds dichter bij Pieterburen 😍
Wat een leuk filmpje met die sliert aan koeien! 😆
Het was een leuk intermezzo zo🤓
Het loont de moeite, Rianne. Wel wat kilo’s kwijt denk ik, van al dat stappen.
Dat zou je denken Marleen, maar toch een kilootje erbij. Maar dat ligt eerder aan de instelling van die twee Bourgondische meiden, al hebben wij toch echt opgelet🤔
Levensgenieter!
Je hebt helemaal gelijk 😘
Super gedaan 👏
Dank je wel 😘, het ging ook echt lekker.
Dit verslag brengt ons in gedachten terug naar de dagen dat wij hier het Pieterpad liepen.We waren onderweg naar Laren al koud geworden doordat we in een tochtige hut hadden gerust.De Vriend op de Fiets daar was niet thuis. Zijn dochter woonde in de boerderij ervoor en vermoedde dat haar vader er niet meer aan gedacht had, omdat zijn vrouw in het ziekenhuis lag.Die dochter wilde ons doorsturen, maar daar hadden we niet zo’n zin in.Toen mochten we toch gebruik maken van de tot huisje omgebouwde hooiberg.Daar bleek het ijskoud. We hebben er geslapen onder een stapel dekens of dekbedden.De volgende morgen kwam de Vriend bij ons langs. Er bleek wel een elektrisch kacheltje aanwezig. Dat blauwe ding hadden wij aangezien voor een insectenverjaagapparaat…Hartelijke groeten, Loes en FransVerzonden vanaf mijn Galaxy
Jullie weten dus ook wat koude lijden is.Maar gelukkig voor Jullie waren er wel dekens. Ontberingen onderweg horen er bij, maar als je door en door koud bent wordt je niet meer warm.