Vandaag een puzzel van de Camino Madrid die ik in mei 2023 liep.

Ik heb hem in 91 stukjes gemaakt omdat ik dat op mijn laptop qua beeldscherm een fijn aantal vind. Maar het is aan te passen in een voor Jou fijn formaat.

Puzzel met mij mee…Jigidi Puzzel Camino 12

Een passage uit mijn Blog, van Dag 8 op 14 mei 2023

Vanmorgen ben ik bijtijds op want ik ontbijt bij het hotel van Harriet en Marianne, op de Plaza Mayor. Nog even een foto van het Aquaduct en van een mooie schelp op de grond. Na een goed ontbijt gaan wij iets voor negenen op weg. Wij komen langs de mooiste plekjes van Segovia, waaronder het kasteel.

Daarna gaan wij weer verder en volgen de doorgaande weg naar het eerste dorpje Zamarramala, wat 3,2 km verderop ligt. Het is een prachtige weg met een behoorlijke steile klim, dat wordt meteen al zwoegen. 

Meestal ligt mijn tempo iets hoger dan dat van Marianne en loop ik dus voorop. Ik kom dan ook eerder bij een oude kerk… Marianne is zo van de kerkjes en gaat ze bekijken, ik leg ze vast op de foto. Maar ik richt eerst mijn blik terug op Segovia, want dat is prachtig. 

De kerk met twee tekens erin van de ‘Kruis ridders’ blijkt dicht te zijn, dus gaan wij weer verder. Hier bloeien de klaprozen volop en ik probeer ze goed vast te leggen, want het is vaak één rode gloed zo mooi om te zien. 

Wij klimmen nog wat verder op deze weg en ik kijk nog maar eens achterom, want dat blijft mooi. Ik doe dat telkens weer… eventjes een blik terug, hoe ver zijn wij geklommen en wat is er te zien. Dan loopt Marianne mij weer voorbij, en moet ik weer achter haar aan. Daarom heb ik ook zoveel foto’s van haar, aan de achterkant. 

Op de foto zie je dat zij nu met stokken loopt. Gisteren heeft zij in de buidel getast en heeft zij bij Decathlon, nieuwe schoenen en stokken gekocht, en loopt nu als een speer. 

Vandaag komen wij langs een vijftal dorpjes. Vaak zijn ze uitgestorven en je ziet er bijna niemand, en de voorzieningen als ze er al zijn, minimaal. In Zamarramala is niets te beleven, er is wel een kerk maar de mis is al geweest, en nu weer op slot. 

Aan de achterkant verlaten wij het dorp weer, en wandelen nu de weidse ‘Meseta’ in. Segovia laten wij achter ons, al blijft het met een blik terug, nog heel lang in beeld. De eerste foto die ik maak van de weg die wij gaan is deze foto hieronder. Zie je de drie witte streepjes boven het tunneltje in de verte… daar moeten we naar toe. 

Puzzel ze en tot volgende week.