Pieterpad Dag 20… Van Junne naar Hardenberg 14,5 km

Vandaag op Koningsdag beginnen Natalie en ik aan de de laatste dag van onze 4Daagse trip op het Pieterpad

Hoewel het hele fijne bedden waren heb ik toch weer slecht geslapen. Nu weer om de geur van het dekbed en kussen. Niet omdat het stinkt of zo, verre van dat zelfs… het was ongetwijfeld de geur van het wasmiddel of wasverzachter. Jij hebt ook altijd wat zegt Natalie tegen mij… Tja, kon ik maar slapen zoals zij het kan… Zij draait zich om, en weg is zij totdat de wekker weer afloopt.

Het ontbijt is prima verzorgt. Dinie kwam het gisterenavond brengen zodat wij het bij ons in de koeling konden zetten. Uitgezwaaid door Dinie gaan wij op pad.

Recht tegenover de boerderij ligt het Pieterpad, dus wij maken geen kilometer te veel. Het pad loopt langs de bosrand en aan het eind kijken wij nog even om naar de boerderij. Wat is het mooi wonen hier in the middle of nowhere, in het buurtschap Junne.

Wie denkt er nu aan om met dit prachtige weer, handschoenen mee te nemen. Wij niet dus, maar vandaag hebben wij die wel nodig, zo koud is het.

Nog maar net op pad komen wij al heel snel onze eerste Pieterpadder tegen, die is echt met het krieken van de dag op pad gegaan. Zij is zwaar bepakt en heeft een tent bij zich, en ook het volgende stel ‘hetzelfde laken een pak’. Want ook dit stel is zwaar bepakt en hebben een tentje bij. Ze hebben overnacht op een camping zijn al vroeg op pad, en lopen twee etappes vandaag.

Nou, wij doen er maar een en slapen gewoon in een bed. Het is niet dat ik dit niet zou willen, maar op mijn leeftijd ga ik niet meer op een matje in een tent liggen. Die tijd heb ik gehad… Het stel verteld dat wij iets verderop een Toetjes bankje tegenkomen.  Maar wie heeft er nu om half 10 zin in een toetje, ik niet in ieder geval. Maar het is zeker leuk om zoiets onderweg tegen te komen.

Het is maar een korte etappe van 15 km vandaag, want wij moeten ook nog twee uur en een kwartier naar huis toereizen. Het is net of ik de stal al ruik… niet dat ik ineens harder ga lopen, want bospaden lenen daar zich niet voor. Maar vandaag zijn er nogal wat fietspaden die onder onze voeten doorgaan.

Na de toetjesbank steken wij over bij de Overijsselse Vecht waar ook een mooie vistrap te zien is.

Kwamen wij bij de vorige etappes nog een rustpunt tegen,  is dit vandaag niet het geval. Maar ook bij dit eierverkoop stalletje, zijn ze ingesprongen om voor de wandelaar wat te betekenen. Er is koffie en er staan twee stoeltjes. Maar de zon heeft nog niet aan warmte gewonnen, en er staat een stevig briesje. Wij besluiten door te lopen.

En dat doen wij ook ook hier… bij

Erg leuk gedaan… maar het is nog te koud voor ons, om op dit tijdstip hier plaats te nemen. Maar ze hebben het hier prachtig voor elkaar. Er staat een thermoskan koffie, er is water, ze hebben cupcakes en er staat een koelbox met borrelhapjes… en flesjes wijn.

Deze wijn met borrelhapjes zouden gisterenavond heel erg welkom zijn geweest. Maar nu lopen wij door, maar niet voordat Natalie en ik een dansje hebben gedaan. Jammer dat er nu niemand is om dit te filmen, al komen er om de hoek wel een stelletje Pieterpadders aan. Maar Natalie wil daar niet op wachten.

Van het stel heeft de dame een oranje shirt aan. En die hangt bij mij thuis nog op het hangertje, helemaal vergeten om die voor vandaag mee te nemen. Maar goed dat Natalie bij het Sallandse boerderijtje, twee oranje poppetjes met de Nederlandse driekleur heeft gekocht. Die hangen nu aan onze rug en heuptas, staan wij er toch nog een beetje feestelijk op.

Het is vandaag opvallend rustig met Pieterpadders. De meesten kiezen er toch voor om het met familie en vrienden thuis te vieren, vermoed ik zo. Ik houd wel van een praatje onderweg, en met twee dames maken wij toch even een praatje. Ze staan bij een bord van Corten staal, en willen samen op de foto.

En als zij dat willen, willen wij dat  natuurlijk ook, want ik moet nog een Blog schrijven. Ik zie bij een van hen,  een houten schelp hangertje om haar nek. En al snel gaat het over Camino de Santiago… Ik denk dat Natalie dan ook denkt, “okay daar gaan we weer.” Maar zij heeft dat virus niet opgelopen, en weet dus niet wat dit met ons doet.

Van deze dames horen wij ook, dat het heel erg druk is in Hardenberg vanwege Koningsdag. Wij hadden wel wat van de Koningsdag sfeer willen opsnuiven, maar besluiten toch om het centrum te omzeilen, en linea recta naar het station te wandelen.

Op het station van Hardenberg komen wij er al snel achter, dat wij voor het opsnuiven van Koningsdag, niet door het centrum hadden hoeven lopen. De hele reis naar Oss, worden wij er aan herinnerd dat het vandaag toch echt de verjaardag van Willem Alexander is. En ook van wijlen mijn vader, maar dit terzijde…

Het waren vier prachtige dagen van Zuid naar Noord. Het einde hiervan komt in zicht, maar toch zijn er nog een twaalf etappes te gaan. In augustus staan er al weer 4 dagen in de planning, en Natalie en ik zien er al naar uit.

Ik hoop dat jullie genoten hebben van mijn Pieterpad verslag, ook al kwam het niet op de dag zelf.

Tot de volgende keer op het Pieterpad…