Ik ga weer eens verder om oude geschreven Blogs naar boven te halen. Aan de tekst is natuurlijk niets veranderd, maar ik heb het met wat cartoons wat opgeleukt.
Van de week at ik een mandarijn, waar bij een jeugdtrauma van mij weer de kop op stak. Een trauma waar ik zo langzamerhand vanaf begon te komen. Ik kan mij herinneren dat toen ik klein was, ik heel bang was voor alle fruit waar pit in zat. Ik wist dat er in fruit pitten of zaadjes konden zitten.
Deze kon je in de grond stoppen, en dan groeiden er plantjes uit. Maar ik had ooms in de familie, die mij probeerden wijs te maken, dat als ik een pit door zou slikken, er binnen in mijn buik nieuwe boompjes en plantjes zouden groeien. Goedgelovig als ik als klein kind was, slikte ik dit verhaal als zoete koek.
Maar ik kreeg het voortaan Spaans benauwd als ik ook maar een kers zag, daar zat immers een pit in. Abrikozen, Een perzik, allemaal pitten. Om over watermeloenen maar te zwijgen, hoogst irritant al dat pittenwerk Bah….Ik droomde alleen nog maar over pitten, zaden, planten en wortels die in mijn lichaam groeide, en die zo door alle lichaamsopeningen naar buiten groeiden.
Toen ik ouder werd besefte ik dat mijn ooms maar wat verzonnen hadden, en de grootste lol er om hadden gehad, dat ik hun verhaal geloofde. Maar ik zat met de gebakken peren, daar zitten ook pitten in trouwens…….
Naar gelang dat ik ouder werd ging ik steeds meer fruit met pitten eten, zij het met mondjesmaat. Als ik ze er maar niet uit hoef te halen, eet ik tegenwoordig al een abrikoos of perzik. Appels of peren geen probleem, maar Kersen? No Way!!!! Watermeloenen zijn nog steeds geen favoriet maar ik lust ze wel, en die pitten? Ja, nog steeds irritant, ze zijn ook met zovelen……
Maar zaden bah bah bah, dat vind ik nog steeds niks, ook al heb ik een vijgenboom in de tuin. Ik zal er wel een keer over heen komen, maar nu even niet.
Maar waarom steekt dat jeugdtrauma nu de kop weer op zal je denken. Ik at dus gisteren een mandarijn. Mijn vrouw doet over het algemeen de Groente en fruit boodschappen bij de Turk. Een superfijne groenteboer in de stad, waar ze sinaasappelen verkopen waar je van een sinaasappel een groot glas sap hebt. En er zitten geen pitten in Hoeraaaaa!!!!!
En nu bracht ze ook heerlijke mandarijnen mee, dat dacht ik tenminste…… Ze waren ook lekker, maar ik heb ze geteld……ER ZATEN 24 PITTEN IN, en dat in een zo’n klein mandarijntje. Maal 10 is 240 pitten.
Ik droom dus weer over pitten en zaden…..Hoe kom ik daar ooit weer vanaf….
Niet!!!
Daar kom je nooit meer vanaf!😂
Is met je vergroeid.
Ik denk het ook niet. Zo zie je maar als je goedgelovig bent, en naar je ooms luistert😉
Geweldig😂👍 Ik was vroeger ook zo goedgelovig
Jij ook al!!… Dank je wel😃
dat heb ik met graatjes brrr niet lang geleden bleef er 1 steken in mijn keel echt paniek….dit heb je weer leuk opgeleukt.
Dank je wel Carla. Dat van die graatjes snap ik helemaal.😱
Zolang je de realiteit maar niet uit het oog verliest.
Nee hoor, ik verlies helemaal niet!
Wat een mooi verhaal, ik heb gegrinnikt. Wat hebben we vroeger allemaal wel niet geloofd en kwamen we achter dat het niet klopte. Bij het volgende stuk fruit met pitten denk ik zeker terug aan het verhaal. ik houd van dit soort verhalen, heerlijk herkenbaar!
Ja leuk hé… Altijd weer leuk voor mij om dit soort verhalen naar boven te halen. Goedgelovig bijna 70 jaar geleden, en in 2012 meegemaakt met 24 pitten. In 2012 werd er niet gereageerd op dit Blog… nu gelukkig wel.😀
Geweldig😂👍 Ik was vroeger ook zo goedgelovig
Whahahaha goed verhaal….. het zal je misschien niet verbazen maar ik was niet zp goed gelovig. Ik wilde als peuter al precies weten hoe het zat? “Waarom dan?” zullen niet helemaal de eerste woorden die ik kon uitspreken maar het zal vast niet veel later zijn geweest. Ik had thuis, op mijn kamer, mijn eigen moestuinje of iets wat daar voor door miest gaan. Die pitten stopte in in van die turfbakje en later mocht ik het plantje in de tuin zetten. Dat verhaaltje over de pitten van een steenvrucht vertel ik ook altijd onze hond, maar die kwispelstaart dan enthousiast. Hij lust echt alles. Ik maak geen indruk ;-)
Waarom dan?… Geweldig toch, dat je toen al het naadje van de kous wilde weten. Niks goedgelovig!!
Als ik kauwgom zou inslikken, zou er vanonder iets dichtplakken.
Ook een trauma dus😉😀
… is gelukkig nooit gebeurd☺️
Arme kleine Rianne. Ik heb een ander pittentrauma. Mijn zus en ik bewaarden alle pitten uit een meloen en zouden daar samen een ketting van rijgen de volgende dag. Maar toen ik die dag wakker werd, had zij de ketting al gemaakt 😭. Gelukkig mocht ik hem ook af en toe om, dus het leed was snel geleden…
Ook al een pittentrauma. Die doen ons toch wat aan!
En hoe zit het met de eelt pitten.
Daar heb ik gelukkig geen last van😃