In 2023 leerde ik Marianne kennen. Ik had een oproep geplaatst bij het Nederlands Sint Jacob Genootschap, op zoek naar een wandelmaatje voor de Camino Madrid, die ik in mei van dat jaar ging lopen. Daar reageerde eerst Hariet op, en Marianne kwam erbij via het lezen van Rianne Blogt.

Met ons drieën begonnen wij aan Camino Madrid, maar al snel bleek het met Hariet totaal niet te klikken. Terwijl er met Marianne vanaf dag 1 een duidelijke klik klik was, 4 handen op een buik. Door Hariet werden wij al snel De Twee Marianne’s genoemd omdat wij altijd in elkaars nabijheid waren, en heel veel samen deden.

Ook daarna zijn wij vriendinnen gebleven, en dan is het jammer dat wij zo’n 100 km uit elkaar wonen. Daarom zien wij elkaar niet zo vaak, maar vandaag hebben wij allebei een wandel afpraak in onze agenda staan. En net als de vorige keer hebben wij Breda gekozen om elkaar daar te ontmoeten.

Wij hebben om 11:00 uur afgesproken bij het busstation, en willen daar de bus nemen naar Chaam, om uit te stappen bij de bushalte van de Fatimastraat. Daar begint namelijk onze wandeling.

Marianne is een trouwe volger… niet van Rianne Blogt, maar trouw in het volgen van mij wat wandelen betreft. Want welke wandeling ik ook kies… Marianne volgt!!

Vandaag wandelden wij langs Rivier de Mark. Het is een gebied waar ik graag wandel en ook omdat ik er nog een wandeling door het Galderse Mastbos aan vast heb geknoopt.

Het is een zonovergoten dag, en dat maakt het wandelen hier extra zwaar omdat hier bijna geen schaduw is. Marianne doet het aan de Meseta denken, de Spaanse hoogvlakte. Maar hoe dan ook… het is hier prachtig wandelen met het geel van het Sint Jacobskruid en het paarsroze van het Kattenkruid. Geweldig mooi om te zien.

Wij volgen het pad zo’n 3 km langs het riviertje,  om dan de brug over te steken naar het Sanatorium De Klokkenberg.

Vanaf daar wandelen wij het Galderse Mastbos in. De vorige keer…en dat was eind januari, kwam ik hier over het vlonderpad. Dat vond ik toen zo’n bijzondere plek, dat ik dit ook aan Marianne wilde laten zien.

Na het vlonderpad wandelen wij over brede beuken en eikenlanen weer terug richting Ginneken.

Ginneken is een voormalig dorp, en nu een  Bredase stadswijk. Ik vind de markt een leuke plek om te zijn, en het ligt bijna aan het eind van onze wandelroute. Ideaal dus om onze wandeling hier af te sluiten, en wat te eten.

De markt is een driehoekig plein wat opgevuld is met terrasjes, met eromheen diverse horeca etablissementen. De tekst op het pand van Moeke staat de Twee Marianne’s wel aan, en ik denk dat wij daar beiden wel aan voldoen.

Bij Boerke Verschuren nemen wij een Boerkes Borrelplank bij gebrek aan salades op de kaart. Maar wij zijn niet zo veeleisend, en laten ook dit bescheiden plankje ons goed smaken.

Daarna wandelen wij terug naar onze bushalte, en reizen terug naar het centraal station. Daar nemen wij afscheid van elkaar, met de belofte om dit zeker elk jaar te blijven doen.