En dat blijkt maar weer als ik een kwartier eerder wakker wordt, voordat mijn wekker om half zes af loopt. Gauw een wissewasje en ik kan gaan, mijn brood heb ik gister avond al gesmeert en mijn wandel spullen staan klaar in de gang.

Ik heb gisteren op Komoot een wandeling gepland met als startpunt het Boscafe Merlijn, in het Duitse Grafwegen. Normaal rijd ik in drie kwartier naar Breedeweg, net achter Groesbeek. Maar zo op de vroege ochtend staan alle stoplichten op groen, en doe ik er 10 minuten korter over. Om 07:15 uur begin ik aan mijn wandeling bij Boscafé Merlijn die mij via mooie boerenland paadjes naar het Natuurgebied De Bruuk brengt.

Ik kom langs een mooi gelegen B&B waarbij ik meteen denk, die naam Botterpot moet ik onthouden. Want kan het nog mooier…  logeren  in een vakantiewoning op een van je favoriete wandelgebieden.  Na de B&B sla ik rechts een boerenlandpad in wat mij langs een Bamboebos voert, heel bijzonder om te zien.

De Bruuk is niet zo’n heel groot natuurgebied maar ik geniet er telkens weer van. Tot nu toe heb ik nog altijd dezelfde route genomen, maar de volgende keer neem ik Jullie mee naar een ander gedeelte. Maar ik heb al eens op Komoot gekeken, en echt veel andere mogelijkheden zijn er niet, maar ik ga het toch proberen.

Na de Bruuk kom ik uit op de Lage Horst, sla linksaf en een eindje verder sla ik rechts een pad in en volg het riviertje De Leigraaf. Ik zie wat bewegen in het water en zie een zestal jonge eendjes het riet in vluchten. Stil zitten ze daar te wachten totdat ik voorbij ben, en gaan dan gauw achter moeder eend aan. Leuk om dat jonge grut achter moeders aan te zien zwemmen.

Ik ben bijna een uur onderweg en dan is het tijd voor een pauze, ik weet dat aan het eind van dit pad er een picknickbank staat, dus dat komt op een geschikt moment. Water en brood altijd lekker en daarna gaat het weer verder richting het Reichswald. Het is nog maar half acht en het is al aardig warm geworden als ik over de Ketelstraat richting Duitsland wandel. Aan de Ketelstraat is Wijngaard De Plack gelegen.

Ik wilde hier van de week gaan lunchen, maar die was vanwege omstandigheden gesloten. Daarom zijn wij toen door gereden naar het Boscafé van Merlijn, en toen werd het idee geboren om hier te gaan wandelen. Ook nu is de Wijngaard met Bodega gesloten, wat gezien het vroege tijdstip natuurlijk niet zo vreemd is. Ik begin al aardig te zweten en zal blij zijn als ik in het schaduwrijke bos kan wandelen. Aan het eind van de Ketelstraat steek ik de Grafwegener strasse over en sta dan in het Reichswald.

Linksaf en het twee kilometer lange pad volgen wat gestaag naar boven loopt, weet ik nog van de vorige keer dat ik hier was met Angelique. Er loopt een pauw voor mij op het pad die niet links of rechts kan, dus mij voor blijft. Wacht ik… staat de pauw ook stil, ga ik sneller lopen dan de pauw ook. Dan komen er twee mountainbikers voorbij, en zet de pauw het pas echt op een lopen. Als ik boven ben kom ik bij de betonnen paal met het ronde gat, en probeer ik weer een foto te maken door het ronde gat, en dat is beslist niet gemakkelijk.

Ik moet hier niet al te lang blijven want ik wordt helemaal lek gestoken door muggen en ander ongedierte, dwars door mijn kleding heen. Net als met de Camino in Spanje, heb ik ook nu gekozen voor een lange broek en een shirt met lange mouwen. Geen verkeerde keuze met het hoge gras en varens, die ik al op de smalle paden ben tegen gekomen. Ik spuit mij nog maar eens goed in met anti muggen spul en ga gauw verder.

Op het Komoot kaartje kun je zien dat ik de heuvels rechts laat liggen, het is zonder dat al zwaar genoeg met deze hitte, maar ook de lange paden door het wald gaan op en af. Als ik er al zo’n 15 kilometer op heb zitten en je eigenlijk naar het einde verlangt, maak ik ergens een fout en kom ik op een ATB pad terecht met steile hellingen. Als ik mijn stokken niet bij mij zou hebben was het mij niet gelukt om hier af te dalen. Het was even puzzelen… van hoe nu verder, maar op een gegeven moment kwam ik op de Holleweg en wist ik het weer.

Ik wandel nog een klein stuk over het natuurgebied van de Sint Jansberg, en besluit er een eind aan te breien. Ik moet wel want mijn water is zo goed als op. Ik steek de Holleweg nog een keer over en volg het pad wat mij terug brengt naar Boscafé Merlijn. Als ik het bos uit kom sta ik weer precies tegenover het Boscafé. Het is 11:10 uur… het terras is nog maar net open en het is er erg druk. Ik besluit in mijn koele auto stappen en naar huis te rijden. Om klokslag twaalf uur ben ik weer thuis.