Met hindernissen als ik weer eens met de trein naar Breda wil reizen. Want op 27 april toen ik voor mijn Camino de Madrid naar Breda reisde, stond mijn trein stil op perron 1, en moest ik met een andere trein vertrekken van perron 2. Nu weer hetzelfde verhaal…

Ik vond het al raar hoe langzaam hij het station binnen komt rijden. En daar blijft het bij. De deuren gaan niet open en de stroomvangers gaan naar beneden en weer naar boven, hij wordt gereset dat is mij wel duidelijk. Er kan niemand uit en ik kan er niet in, maar waarom zou je dat willen in een trein die toch niet vertrekt.

Dus wacht ik op de volgende die dus van het andere perron vertrekt. Alles bij elkaar kom ik toch maar 5 minuten later aan in Breda op spoor 3. Ik heb nog 5 minuten over voordat de trein uit Roosendaal op Spoor 8 aankomt met Marianne er in. Want daar heb ik mee afgesproken en daar heb ik echt naar uitgekeken.

Oorspronkelijk stond er een NS wandeling naar het Mastbos op het programma, maar door een blessure van Marianne hebben wij er een rondje Breda van gemaakt, met een bezoek aan de tuinen van Kasteel Bouvigne. Eigenlijk is het wandelen maar bijzaak want het draait om het ontmoeten.

De wandeling die ik op Komoot gepland heb, gaat via het Stadspark en de Markt naar de ‘Karnemelkstraat’ waar Bus 6 ons naar het 5,0 km verderop gelegen Kasteel Bouvigne zal brengen. In het park maken wij een selfie, waarna Marianne voorstelt om eerst wat te gaan eten, het is 12:20 uur en Lunchtijd.

Marianne verteld dat zij een paar weken geleden hier ook al was met een paar vriendinnen. Zij hadden toen op een leuk terrasje gezeten aan het Kasteelplein, Plan B geheten. Maar als wij daar aankomen zien wij dat het gesloten is, dus gaan wij over tot plan C en gaan op zoek naar een ander terras. En die zijn er genoeg, maar wij zoeken naar een schaduwrijke plek, want het zonnetje schijnt weer ongenadig hard. Waarom kan dat nou niet wat geleidelijker… het is meteen weer zo warm dat je haast oververhit raakt.

Wij vinden een mooi plekje bij Studio Dependance en gebruiken daar onze lunch. Ik bestel een Hopwit biertje en Marianne een Jus d’orange en beiden een broodje nogwat!! Vertelde ik vorige week nog dat ik op dieet was… ik stel het nog maar een weekje uit. In een week dat je jarig bent, en die je over twee weken uitsmeert, komt daar niets van terecht heb ik al een paar keer gemerkt.

Na de lunch start ik mijn Komoot App weer op die ons naar de Karnemelkstraat moet brengen. Daar is de bushalte waar Bus 6 vertrekt, maar wij zijn 22 minuten te vroeg dus lopen wij nog maar even bij de Scotch & Soda kledingwinkel binnen. Een beetje rondkijken naar de nieuwe collectie en vooral genieten van de koelte binnen in de winkel.

Als het bijna tijd is lopen wij naar de bushalte, waar de bus ons precies op tijd meeneemt. Uitstappen moeten wij bij Bouvigne, maar wij zitten zo te kletsen dat wij maar net op tijd op de Stopknop kunnen drukken. Wij stappen uit en zien Kasteel Bouvigne recht voor ons liggen. Aan de rechterkant een spuuglelijk gebouw wat niet past in deze omgeving van het kasteel. Toch moeten wij via de receptie van dit gebouw, de ‘Waterschap Brabantse Delta’… naar binnen. Deze onderneming is sinds 1973 eigenaar van het Kasteel.

Het kasteel is niet te bezoeken horen wij van de receptioniste, en om 14:00 uur is er een trouwerij en er wordt aan ons gevraagd om daar rekening mee te houden. Maar wij komen voor de tuinen, en Marianne is ook geïnteresseerd in beelden van moderne kunst, die ook op diverse plaatsen in de tuinen zijn opgesteld.

Vanaf het Waterschapgebouw loopt een pad naar het Kasteel, met aan de linkerkant het Koetshuis, met aan de muur twee gedenkplaten. Hier staan alle eigenaren en bewoners van het Kasteel, in gegraveerd. Op de linker gedenkplaat staan enkele bekenden op.

Aan de rechterkant ligt de Franse tuin, echt een juweeltje om te zien. Als wij verder lopen richting de Engelse tuin, zien wij het bruidspaar uit het kasteel komen die in een van de Kasteeltuinen de bruidsfoto’s laten maken. Wij wachten even tot zij voorbij zijn en dan gaan wij weer verder…

Bij de kapel gaan wij in de schaduw op een bankje zitten, en werpen een blik op deze Engelse tuin. Dit is veel meer gazon terwijl de Franse tuin vol staat met hagen, boompjes en vooral veel bloemen. Wij vinden het jammer dat Kasteel Bouvigne niet van binnen te bekijken is, want ook het interieur is prachtig om te zien. Kijk zelf maar Kasteel Bouvigne van binnen…

Op elk bankje wat wij tegen komen nemen wij wel even plaats, want wij hebben elkaar veel te vertellen. Natuurlijk gaat het veelal over de in mei gelopen Camino de Madrid. Hoe leuk het was en dat wij blij zijn dat er zo’n mooie vriendschap uit is ontstaan. Er is veel te vertellen maar daar is deze dag ook voor.

En dan komen wij een beeld tegen van de

Flamingo’s Kasteel Bouvigne

Wij vinden het een mooie locatie om wat foto’s van ons zelf te laten maken. Maar voordat wij een foto hebben waar wij beiden tevreden over zijn, zijn wij al weer een half uur verder.

Maar aan alles komt een eind…. het is al kwart over drie en ik had eigenlijk nog naar Ginneken willen gaan. De vorige keer dat ik met H hier wandelde kwam ik over de Ginneken markt en las Ik zit even bij Moeke. Het was nog vroeg in de ochtend en er was nog niets open. Maar ik dacht… Als ik een volgende keer hier kom, ga ik naar Ginneken. Maar helaas zal het nog even op mij moeten wachten, want door de warmte zijn wij helemaal rozig geworden en hebben geen zin meer in een wandeling naar Ginneken.

Wij besluiten terug te wandelen naar de bushalte, en te wachten op Bus 6 die ons weer terug brengt naar het NS Station. Onze treinen vertrekken van perron 5 en 6, die van Marianne om 16:45 en die van mij om 16:50 uur. Wij geven elkaar een dikke knuffel en besluiten dit nog eens te gaan herhalen. Wij moeten immers nog steeds de NS Mastbos wandeling gaan doen, en dan ook naar Ginneken niet te vergeten.

Omdat onze treinen  vijf minuten na elkaar vertrekken, zitten wij op een gegeven moment  bijna tegenover elkaar in onze treinen. Zij naar Roosendaal en ik de andere kant op naar Oss…. Nog even zwaaien… Houdoe Marianne tot een volgende keer.