Het bijzondere verhaal van een gewoon Café…

Zo heet het boek wat is uitgebracht ter gelegenheid van het 100 jarig bestaan van dit café. Normaal zou ik hier niet bij stil staan ware het niet, dat dit café staat in de straat waar mijn wiegje heeft gestaan, en waar ik tot mijn twintigste jaar gewoond heb. Een deel van mijn leven heeft zich in en rond dit café afgespeeld.

In de jaren 50 was het vaak de gewoonte dat na de Heilige mis op zondag, de mannen nog even naar het café gingen. Zo ook mijn vader… en zo rond etenstijd werd een van de kinderen door mijn moeder dan naar het café gestuurd… “Ga ons voader is hoalen, en zeg dat ie noar huis komt.” En dan gingen wij hem halen… als was dat niet in Café Asselbergs zoals Café Bellevue toen nog heette,

maar in Café Parkzicht, want dat was van een broer van mijn vader. Dit café lag dwars door het park op nog geen 200 meter van ons huis, hij zou kruipend naar huis kunnen al had hij dan beter naar Asselbergs kunnen gaan, want dat was nog geen 50 meter en bij ons in de straat.

Nee dat ik Café Bellevue leerde kennen via mijn vader, was in de jaren 60 via zijn hobby’s. Mijn vader was een vogelliefhebber, en een café herbergt vaak allerlei verenigingen die daar hun domicilie hebben.

Bij wijze van spreken zijn ze daar meer te vinden dan thuis. Zo was mijn vader er altijd wel te vinden met zijn parkieten, kanaries, sierduiven of postduiven als er een tentoonstelling was. Met zijn postduiven was het vaak 3x in een weekend… Want de duiven moesten ingekorfd worden, klokken gelijk zetten en als de duiven binnen waren wederom klokken. En dan is het maar goed dan dat Café Bellevue maar 50 meter verderop in onze straat zit.

Ik vond dat gevogelte bij ons thuis altijd wel mooi om te zien, en hielp vaak mijn vader. En zo ging ik dus ook met hem mee naar het café. Mijn vader was geen drinker zover ik mij kan herinneren, dus was het puur voor zijn hobby’s dat hij daar kwam.

Nadat ik uit huis was kwam ik er nog wel eens. Het is nu eenmaal een etablissement wat heel gunstig gelegen is, want het ligt aan de rand van het Stadspark recht tegenover de kiosk. En aangezien ik al diverse muziekoptredens op de kiosk heb moeten verzorgen, was een bezoek aan Bellevue een vast gegeven. Het terras liep immers van het café naar de kiosk in het park.

Genoeg reden om er een Blog aan te wijden. Zo ben ik al een jaar of drie lid van de ‘Club van Honderd’. Deze club en dat zijn er waarschijnlijk enkele honderden, betalen ieder jaar €10,00. Daarvoor krijgen ze een mooie badge en als er een evenement wordt georganiseerd, krijgen zij voorrang met de kaartjes. Mijn Lief en ik hebben zo een drietal van deze badges, die op onze Carnavals kleding zijn genaaid. Naar optredens in en rond het café zijn wij nooit geweest…

Maar wij zijn er wel bij met het Eeuwfeest. Want zoiets maak je maar een keer mee in je leven…

Wat maakt dit café zo bijzonder.

Al bijna 100 jaar staan gastvrijheid, service & gezelligheid hier hoog in het vaandel. Hier mag iedereen zichzelf zijn, terwijl je geniet van de ouderwets gezellige sfeer. Dit café staat op een prachtige plek aan het Jan Cunen park, aan de rand van het centrum van Oss.

Zo lijkt binnen de tijd stil te staan. Het biljart heeft een prominente plek in het café. Aan de bar wordt druk gekletst en ook om te kaarten of te darten, is café Bellevue een fijne plek. Daarnaast is Café Bellevue sinds jaar & dag hét Carnavals-café van Oss. Nergens anders vind je zo veel historie!

De inrichting is onmiskenbaar nostalgisch, eenvoudig en authentiek. Perzische tapijtjes op de tafeltjes, barkrukken met rood skai, een betegelde muur met goot waar de heren moeten plassen, oude kastjes met stickers, een biljart als baken, de klok die een kwartiertje voor loopt, de deur met oud smeedwerk, en bovenal de gevel – beschermd stadsgezicht! – die in honderd jaar nimmer is gewijzigd.

Voor het eeuwfeest gevierd kon worden moest het Café aan de buitenkant toch nog even onder handen genomen worden, zoals de belettering boven de deur. En het dak wat ik mij niet anders kan herinneren als doorgezakt, wordt opgekrikt. En dan zullen de vele lekkages die er altijd waren ook wel verholpen zijn. Tijdens repetities van onze 3de Helft Dweilkapel, stonden her en der emmertjes om het regenwater op te vangen als het buiten regende.

Maar voor de rest blijft alles hetzelfde zoals de eerste eigenaar het voor ogen had. In die honderd jaar zijn er acht verschillende kasteleins voorbij gekomen, die allemaal niets wilde veranderen aan de ouderwetse gezellige sfeer, en het nostalgische interieur.

En dan kan het Eeuwfeest wat gepland stond op 14 juli beginnen. S’middags was het feest voor genodigden, relaties en bekenden. Het boek uitgebracht ter gelegenheid van het 100 jarig bestaan van café Bellevue wordt aangeboden. De Osse Burgemeester Wobine Buijs overhandigde het wapen en de koninklijke beschikking, en mag Café Bellevue als Honderdjarige zich nu Hofleverancier noemen.

Het grote feest voor ons… de “Club Van Honderd” en de vele klanten van het café, waren vanaf 19:30 uur welkom. Wij hadden afgesproken om met onze vriendenclub de Borrelgasten naar dit feest te gaan. Kitty en ik zijn zoals gewoonlijk de eersten om ons zo de beste plaatsen toe te eigenen.

Het hele park voor Café Bellevue was omgetoverd tot één grote feesttempel. Er waren twee podia, eentje op de kiosk

Zoals Je kunt zien op de laatste foto van de slideshow, zaten wij met ons groepje Borrelgasten op het terras voor het Café. En niet in het feestgedruis van het Stadspark maar gewoon lekker in mijn eigen straatje, en ook al heet het nu Ridderhof… voor mij blijft het altijd Café Bellevue in de Ridderstraat.

Dat was het eeuwfeest… maar het zou Bellevue niet zijn als ze weer iets anders verzinnen waar wij met onze vriendenclub ‘De Borrelgasten’ naar toe kunnen. Want het is Osse Kermis en ze hebben een Biergarten!! Dus gaan wij morgen een terrasje pakken bij Café Bellevue…