Dit jaar bestaat Muziekvereniging Hartog 95 jaar en dat moet gevierd worden, en dan nodig je gasten uit. Zo heeft Hartog al meer dan 59 jaar een vriendschapsband met Spielmannszug Harsewinkel, en over en weer zijn er uitwisselingen als er iets te vieren valt. Ook deze keer waren zij van de partij, voor een optreden bij Muziek in het Park.

Onze Duitse gasten worden zo rond 11:30 uur verwacht en daarna door onze voorzitter op zijn beste Google Duits verwelkomd. Daarna volgt de inkwartiering en hebben wij nog een beetje tijd over voor een gezamenlijke lunch.

In zo’n Jubileum weekend heb je maar weinig tijd voor jezelf weet ik nog van de vorige keren, en nu is dat niet veel anders. Zoals je in Warm bad… (1) hebt kunnen lezen moesten wij voor de ontvangst van onze Duitse gasten al om half elf in het clubgebouw aanwezig zijn. Het programma daarvan duurt tot half een. Gauw naar huis, een hapje eten en omkleden, want om half twee moeten wij al weer in het Jan Cunen Park zijn. Het middagprogramma duurt vervolgens bovenstaande programmering tot zes uur, wat natuurlijk altijd uit loopt. En dan is er al weer de feestavond die om 20:30 uur begint… dus er wacht ons een drukke dag.

Muziekvereniging Hartog en Stadsharmonie KVA hebben de handen in één geslagen om wederom een gave editie van Muziek in het Park te organiseren. En zo werd dit de derde editie die door de Osse verenigingen wordt georganiseerd.

Het wordt een middag vol muziek en wat hebben wij het getroffen met het weer. Ik heb met Kitty een mooi plekje gevonden aan de zijkant van de kiosk, bestellen een watertje en een cola en houden nog wat plaatsen vrij voor onze Borrelgasten… daarna wachten wij op wat komen gaat.

Studieorkest van KVA onder leiding van Joyce Vlak bijt de spits af., gevolgd door de Gelegenheids kapel Hartog L’Oss kapel en alle andere muziekgezelschappen die op het programma staan.

Ik kom nog maar net kijken bij de vereniging, en moet teren op herinneringen uit het verleden… En dan weet ik dat als laatste spelen geen goed idee is. Wij zijn er al om half twee… en dan nuchter blijven tot het moment dat wij op het podium plaats moeten nemen, is voor velen een grote of zelfs onmogelijke opgave. Het voordeel van een optreden zo laat in de middag is, dat dan ook het aanwezige publiek al ver in de olie zal zijn.

Het is vooral een dag van ontmoeten want velen weten de weg naar het Stadspark te vinden, en velen van hen zijn Oud-leden van Muziekvereniging Hartog. Oud-leden waar ik jaren geleden mee musiceerde bij de vereniging, en die inmiddels al opa en oma zijn geworden. Zij komen met regelmaat en met enige trots, hun kleinkinderen aan Kitty en mij tonen. Zo leuk die trotse opa’s en oma’s, en ouders met hun jonge kroost. Toch allemaal jonge muzikantjes in spe moet je maar denken.

Wat wel jammer is het, dat er van de Stadsharmonie KVA muzikanten bijna niemand meer in het park aanwezig is, op het moment dat Muziekvereniging Hartog plaats neemt op het podium. Eerlijk gezegd denk ik dat dit andersom ook het geval zou zijn. Want vaak gaat het wel zo… en sommige muzikanten zitten gewoon zo in elkaar. Die komen om muziek te maken maar wat moet je dan daarna… Muziekvereniging Hartog is pas 3 uur later aan de beurt, en daarom vind ik het ook niet gek dat dit gebeurt.

Gelukkig zijn er nog genoeg andere toehoorders in het park, die wel zijn gebleven tot aan het eind, en die genieten van ons optreden.

Wat ik in het begin al voorspeld had gebeurt ook… de muzikanten spelen de sterren van de hemel in de overtuiging dat wij zo een dikke tien verdienen. De dirigent denkt daar echter heel anders over… maar als ik later het publiek zo hoor is het hun niet eens opgevallen. En terwijl de dirigent de pijp al aan Maarten had gegeven… moest hij daar op terugkomen toen onze Duitse gasten om Zugabe Zugabe begonnen te roepen.

Tja en dan moet je wel… en van Auf der Vogelwiese worden alle Duitse aanwezige gasten helemaal lyrisch en ontstaat er vanzelf een polonaise op de klanken van onze Muziekvereniging. Maar dan is het toch echt afgelopen, en is het inmiddels al 18:30 uur geworden.

Mijn eerste optreden is een feit en ik heb genoten van deze derde editie van Muziek in het park. Ik pak mijn spullen in en ga genieten van mijn eerste biertje van deze dag, dat heb ik wel verdiend. De frietwagen staat er nog tot 19:00 uur dus dat wordt mijn avondeten. Om half acht ben ik thuis… over een uur wordt ik alweer verwacht voor de feestavond in het clubgebouw.

Zo kan het leven van een muzikant toch zwaar zijn…