Vanaf nu zullen mijn te wandelen kilometers per etappe wat gaan afwijken van het routeschema van Camino Brabant.

Enerzijds laat een altijd opspelende probleem enkel dat niet toe, anderzijds kijk ik naar gunstige verbindingen van het OV om weer terug in Oss te komen. Het is niet veel anders dan toen ik Spanje onderweg was, want toen deed ik ook wat mij het beste uit kwam en ging het niet volgens het boekje.

Voor etappe 3 reis ik weer van Oss naar Veghel, deze keer met Bus 305 omdat ik dan eerder weg kan. Deze stopt bij het Busstation van Veghel, wat een andere plek is dan waar ik vorige keer op de bus ben gestapt met bus 157. Ik ga die 500 meter niet teruglopen, dus wordt dit busstation het begin van mijn derde etappe.

Ik kom nu niet langs de Broederkapel waar je rond de klok van 10:00 uur een lekkere koffie kunt drinken, en waar ze misschien ook wel een stempel hebben. Helaas loopt mijn route nu iets anders, en zoals gewoonlijk bij ‘Vroege vogels’ ben ik rond het tijdstip van tien uur al anderhalf uur onderweg.

Het duurt 2 kilometer om de drukte van het ochtend verkeer achter mij te laten. Na 3 km ben ik al in het dorpje Zijtaart, waar ik bij de Mariakapel mijn eerste stempel kan halen. Maar als ik daar aan kom is deze dicht. Ik besluit om hier bij de picknicktafel een boterham te eten, want de yoghurt met granola deze ochtend is voor mij niet genoeg gebleken. Mijn maag knort…

Terwijl ik zit te eten komt er een mevrouw aan fietsen met een sleutel in de hand. Zij vertelt dat ze mij zag lopen en dacht dat ik beslist een bezoek aan de kapel wilde brengen. Ze maakt de deur open, maakt het licht aan en zet Spotify aan voor een Ave Maria muziekje.

Daarna stapt zij op haar fiets en weg is zij. Ik maak even wat foto’s, zet mijn stempel in mijn Pelgrimspaspoort, pak mijn spulletjes weer in en vervolg mijn route.

Ik had eigenlijk een zonnetje verwacht, maar het is meer dan vijftig tinten grijs weer. Ik wordt er niet erg vrolijk van. Daarnaast begint mijn enkel te zeuren, een teken dat ik er eigenlijk een eind aan moet breien… maar ik moet er nog 11. Hoezo een eind aan breien… doorbijten, niet altijd verstandig maar ik ben op Camino, en dan kun je net dat tandje meer.

Het zijn veelal polderwegen en af en toe een Boerenlandpad, en hoewel de Camino Brabant route pijlen en schelpen goed te volgen zijn… mis ik toch ergens een afslag. Ik loop verkeerd en zie te laat op mijn navigatie, dat ik de andere kant op had moeten gaan. Ik was al niet zo vrolijk, en nu ik alles bij elkaar een dikke kilometer om loop al helemaal niet meer.

Uiteindelijk komt alles goed en ben ik dolblij als ik weer een schelp zie, en weet dat ik goed zit.

Na 11 km staat er een Restaurant en B&B in de Hei aangegeven, maar in deze tijd van het jaar zijn ze doordeweeks niet geopend. Jammer is dat maar ik had er van tevoren al niet op gerekend, dus valt het ook niet tegen. Iets verderop kom ik bij de Antonius kapel en kan ik mijn tweede stempel halen. Hij hangt een beetje uit het zicht aan het bankje wat er staat, even stempelen en weer verder.

Onder de rook van van Mariahout wijk ik even van mijn route af om een bezoek te brengen aan de Lourdesgrot. Ik ben hier vaak geweest met twee tantes allebei non, die hier kwamen bidden. Zij bidden en ik tegenover op het terrasje van Restaurant de Pelgrim.

Doordat ik die twee tantes mee nam naar de Lourdesgrot had ik weer een goede daad verricht. Ik weet zeker dat ze voor mij gebeden hebben, want dit was vroeger al zo, die hebben toen beslist gedacht “wat moet er toch van dat meiske terecht komen, laten wij maar een Weesgegroetje voor haar bidden”.

Ook nu weet ik zeker dat er vijf tantes… Ja vijf en allen non, daarboven voor mij bidden… omdat ze nu weten dat het toch goed gekomen is met mij. Ik neem hier even een kijkje, steek voor mijn tantes een kaarsje op en ga hier ook even zitten pauzeren. Even die schoenen uit… het liefst was ik nog even bij Restaurant De Pelgrim gaan zitten, maar hoe kan het ook anders… deze is gesloten, en daarom vervolg ik mijn Pelgrims pad maar weer.

Even verderop pik ik de route weer op. Het is nog maar een kleine 4 km… Als ik bijna in Lieshout ben kom ik bij de Sint Servatiuskapel. Ik heb een vaag vermoeden dat ik hier al eens eerder ben geweest met een wandeling, maar al dit soort kapelletjes lijken wel een beetje op elkaar. Deze keer geen Maria maar een Sint Servaas, en natuurlijk ook een stempel die weer in een koker zit.

Het liefst was ik hier nog even op een bankje gaan zitten, maar het is niet ver meer… Een kilometer verder kom ik al bij het bord van Lieshout, en zie aan mijn rechterkant de Vogelenzang Anno 1819 liggen, een van de twee molens die Lieshout rijk is. Via de Dorpsstraat wandel ik naar het Bavaria Brouwerij Café waar ik veel over gehoord heb. Ik heb nog een uur de tijd voor mijn bus vertrekt, dus ik heb nog tijd om wat te eten.

Het is van buiten een oud café maar van binnen is het prachtig ingericht, in stijl met foto’s van de Bavaria Brouwerij. Je kunt hier terecht voor een lekker biertje, maar ik ben er om te lunchen en bestel een tosti Geitenkaas met noten en met een bierstroop. Het lijkt mij heerlijk en zo smaakt het ook… Alles op en er blijft zelfs geen kruimel liggen, wandelen maakt hongerig.

Voordat ik weer verder ga laat ik mijn laatste stempel voor vandaag zetten. Ook deze stempel is van Camino Brabant. Het is nog 900 meter naar de Bavaria Bushalte, mijn eindpunt van vandaag. Vanaf hier kan ik met Buslijn 322 naar Uden, en daar stap ik over op de 305 naar Oss, een reis van 1,5 uur.

Op weg naar de bushalte kom ik langs de Lieshoutse Weather Rock, een genius idee om de weersverwachting te bepalen. Maar de rock hangt stil terwijl er toch een behoorlijke wind staat, een wind die niet bepaald fijn is als ik in de volle wind nog 10 minuten op mijn bus sta te wachten die om 13:59 uur vertrekt. Een buurtbus stopt, daarna bus 321… maar dan eindelijk komt hij er toch echt aan.

Een spiksplinternieuwe zo te zien aan het interieur, en lijkt op een echte reisbus, met comfortabele stoelen, voetensteunen en usb oplaadcontacten. Ik zoek een mooie plek en doe mijn schoenen uit, Ik heb 50 minuten de tijd om alvast aan dit blog te werken. Het is lekker warm in de bus en kom weer helemaal bij. In Uden stap ik over en ben om half vier weer thuis.

De route was niet heel erg bijzonder vandaag al zaten er wel wat mooie stukken tussen. Daarbij werkte het weer en mijn enkel (Kreun) niet mee, en liep daardoor niet erg ontspannen vandaag, Volgende keer beter zeg ik dan maar. Eerst ga ik Carnaval vieren, en heb daarna een afspraak met de podotherapeut voor nieuwe steunzolen. Hopelijk heb ik baat bij nieuwe zooltjes, en kan ik de volgende keer weer probleemloos beginnen aan etappe 4… Lieshout – Eindhoven.

Tot de volgende keer…