Normaal zou ik dezer dagen gezegd hebben, “Het is De Dag van Groesbeek” maar ik loop dit jaar geen 4Daagse en waarschijnlijk nooit meer. Maar er is niets zo veranderlijk als een mens, dus houd ik toch nog maar een slag om de arm.

Toch ga ik wel vandaag op pad, gewoon een rondje in de buurt. Op Komoot heb ik hem ‘Wandeling naar het Ossermeer’ genoemd. Om 06:15 uur trek ik de deur in het slot, loop dwars door de stad en zie nog wat Vierdaagse wandelaars met de trein naar Nijmegen vertrekken.

Van weemoed is geen sprake, maar ik blijf er toch nauw bij betrokken want morgen, ga ik de wandelaars in Beers muzikaal aanmoedigen.

Via de mooiste straatjes die ik op Komoot kon vinden loop ik naar het Natuurgebied Ossermeer. Omdat ik een korte broek aan heb, mijd ik paden met hoge begroeiing. Ook staat er nog veel water op de weilanden langs het Ossermeer. Ik kan nog net bij de Vogelkijkhut komen, maar meer ook niet.

Ook had ik vanaf de ‘Oijense Hut’ over het pad langs de ‘Hertogswetering’ willen wandelen. Maar daar is het Waterschap Aa en Maas aan het werk, en moet ik een heel stuk omlopen. De Komoot Miep is het er niet mee eens, en pruttelt tegen. Ze zegt zelfs dat ik nog 21,5 km moet, terwijl mijn hele wandeling maar 18 km is en dat klinkt toch een beetje anders.

En moet ik bij de Oijense Hut rechtdoor en de volgende straat links. Een lange rechte weg moet ik slechten. Ik ga in het midden van de weg lopen want daar loop ik het fijnst. Wel kijk ik regelmatig om of er geen verkeer aan komt. Bankjes hoef ik hier ook niet te verwachten, dus ga ik bij de oprit van een boerderij op een betonnen puist zitten. Het zit nog niet eens heel ongemakkelijk, en kan ik hier mijn boterhammetje eten.

En zo loop ik over landwegen aan de noordelijke stad grens, maar ik heb geluk want ik zie een klaphekje naar een pad. En toevallig besluit Miep mij ook die kant op te sturen. Maar een geluk mag ik het noemen want het gaat al gauw van sop sop sop, en zie ik ook geen pad waar ik zou moeten lopen. Het is maar goed dat ik met stokken loop, want nu kan ik de grond aftasten.

Ik ben dan ook blij dat ik dit gebied na 700 meter weer kan verlaten, en het pad overgaat in een verhard voetgangers pad. Ik loop niet lekker en heb veel last van mijn linker voet (Voor de nieuwe volgers, dit is Kreun) . Nu heb ik dat wel vaker, maar nu doet het overal zeer en daarom ben ik blij dat er zich na 10,7 km een bankje aandient. Even de schoenen uit en wat eten, en na een half uur weer verder.

Maar dat telkens opnieuw op gang komen… Oef dat voelt niet lekker, maar ik wil niet zeuren dus op naar het volgende bankje. Ook ben ik niet van plan om de route in te korten, dit is toch een afstand die ik gemakkelijk aan kan. En een kortere weg door het centrum vind ik niet aantrekkelijk.

Dan loop ik hier langs grachten en plassen van de buitenwijken, toch een stuk mooier. En kom ik op nieuwe wegen waar ik nog niet eerder was. Bij het winkelcentrum van de Heihoek zie ik de deur van een eetcafé openstaan, maar het is nog maar 09:30 uur. Ik verwacht niet dat hij open is, maar ga het toch even vragen… helaas niet open!

Dan maar weer verder via de Elcerlyk speeltuin, de kinderboerderij en het prachtige park in de Ruwaard.

En zo kom ik nog een tweetal bankjes tegen waar ik even ga zitten. Tegen een boom staat een spiegel die gratis mee te nemen is. Ik zou hem voor in de tuin wel kunnen gebruiken, maar onder mijn arm dat laatste stukje zie ik niet zitten. Dus gebruik ik hem maar voor een foto moment met mij zelf.

Om half twaalf ben ik weer thuis, en heb fijn gewandeld ofschoon het niet van een leien dakje ging. Hopelijk blijft het zonnetje schijnen en droogt het land weer op. Er liggen nog zoveel mooie wandelingen op mij te wachten, maar dan moet het wel droog zijn.