In Deel 3 gaan we verder naar Tirano en Chur… met Bernina Bus en Trein…

Nadat wij gisteren terug waren op onze kamer, zijn wij eerst een uiltje gaan knappen. Er waren nog plannen om de barkeeper gezelschap te gaan houden, maar daar is niets van terecht gekomen.

Dag 4… De koffer wordt weer gepakt, en om half acht gaan wij ontbijten. Na het uitchecken en betalen van de rekening…

Note: Ja dat was ook zo iets… want als ik niets in het hotel gebruik, hoef ik alleen maar de Kurtaxe te betalen want treinreis en hotels zijn vooraf betaald. Aangezien Kitty en ik gegeten hadden, en een afzakkertje genoten in de bar, stond er een flinke rekening open. Ik hoefde van de receptionist niets af te rekenen, want alles was inclusief dus ook de Kurtaxe. Ik probeerde hem duidelijk te maken, dat wij toch echt gegeten hadden in het restaurant, maar hij was niet te overtuigen.

Omdat wij op onze taxi moesten wachten gingen wij heerlijk bij het rustgevende vuurtje zitten. Ik had er geen goed gevoel over. Kijk… als het nu over 25 euro gaat, maar we weten allemaal wat uitgebreid eten kost tegenwoordig, en dan zijn wij hier ook nog eens in Zwitserland.

Maar gelukkig (niet voor mij) kwam hij toch tot bezinning, en kwam hij aanlopen met de rekening. Duizendmaal Entschuldigung natuurlijk want ik had toch gelijk… Ik zei het je toch, en terwijl ik dat zeg komt ook nog eens de baas voorbij, die van deze mispeer hoort. Au au…

Een taxi haalt ons op voor een ritje van 550 meter. Niet heel ver om te lopen maar wel vrij steil omhoog. Voor Kitty is dit lastig en hoewel er een tandradbaan loopt, moet je ook eerst daar nog naar toe lopen. Dus niet moeilijk doen maar makkelijk, en ach… dat tientje maakt ook niet meer uit.

Note: Nou was het wel iets meer dan een tientje… De taxi komt voorrijden en de meter staat al op 6,80 chf, dat is normaal want ik ben nog nooit in een taxi gestapt waar de meter op nul staat, op het moment  dat deze jou komt ophalen.

Na 550 meter staat de meter op 12,80 chf, iets meer als een tientje. Maar… ik zie dat de taxichauffeur op een knopje drukt, en meteen springt de meter op 26,00 chf!! Uiteraard zeg ik daar iets van dat ik de meter duidelijk op 12,80 zag staan. Hij mompelt wat en corrigeert het. Toch zie ik na twee dagen dat er € 28,08 van mijn rekening is afgeschreven. Ik heb het hotel hierover ingelicht, niet zozeer om het teveel betaalde bedrag. Maar wel om te vertellen over deze frauduleuze praktijken van deze taxichauffeur.

Maar nu… na al het voorgaande gebabbel gaan wij toch echt op pad.

Weersverwachting: 🌦️🌧️🌥️ is niet bijster goed te noemen.

De taxichauffeur zet ons af bij het station en is het zoeken naar de bushalte van de Bernina bus. Zoals op zo vele stations zijn ze ook hier aan het verbouwen, en ligt deze halte nu een heel eind verderop.

Ik loop vast vooruit om te kijken waar die halte is, Kitty volgt op gepaste afstand. In de verte zie ik een rood bord, daar moeten we volgens mij zijn. En dichterbij gekomen zie ik op het bord inderdaad dat wij hier op de goede plek zijn.

Er staan al wat mensen te wachten, en er is nog een plaatsje vrij voor Kitty om te zitten. Wij raken aan de praat met twee aardige dames. Het blijken zussen te zijn en komen uit Canada, en maken een Europa reis en hebben geen goed woord over Schiphol. Langzamerhand stroomt de halte vol met reizigers die mee willen naar Tirano.

Iets voor tienen komt de bus aanrijden, en worden de koffers geladen. Daarna gaat de chauffeur zijn lijst af, en Kitty en ik stappen als eerste in en zoeken onze gereserveerde plaats, en dat is meteen rechts vooraan. De Canadese zussen zitten links van ons, lekker gezellig. Wij zitten dus helemaal voorin en hebben het mooiste uitzicht van de gehele bus. Aan de zijkant is het blauw getint glas, maar ik heb een helder beeld.

Om 10:00 uur vertrekt de Bernina bus die ons van Lugano naar Tirano rijd, en waar wij om 13:00 uur zullen aankomen.

Reis naar Tirano…

Met een bus vol Bernina gangers rijden wij eerst langs het Lugano meer, steken al snel de grens over naar Italië. Wij rijden nog steeds langs het Lago di Lugano, en aan het einde van dit meer steken wij dan over naar het Lago di Como, die wij ook weer lange tijd volgen.. Wat een prachtige uitzichten krijgen wij hier voorgeschoteld, zo mooi.

Klik op de foto’s voor een vergroting

Na 1,5 uur rijden stopt de bus bij een truckers restaurant voor een plaspauze van 15 minuten. Nu heb ik geen vijftien minuten nodig, maar met zoveel dames in de rij die naar het toilet moeten, wordt het toch krap aan, maar wij halen het en dan gaat de reis verder richting Tirano.

Na de meren gaat het nu verder over doorgaande wegen naar Tirano. Het mooie landschap van de meren hebben wij achter ons gelaten, en de rit wordt wat eentonig en af en toe dommel ik weg. En dan zijn wij eindelijk in Tirano, en worden bij het busstation van Bernina afgezet. Aan de andere kant van de spoorlijn ligt het Bernina Express station voor de treinen. Dus lopen wij onder het spoor door om aan de andere kant te komen… en komen dan in de gekte die Bernina Express heet.

Tjonge jongen wat een drukte is er op het centrale plein voor het stationsgebouw. Gelukkig nemen ze niet allemaal dezelfde trein. Omdat onze trein pas om 14:34 uur vertrekt hebben we nog even tijd om bij een pizzeria wat te gaan eten. Wij laten ons de tortelini carbonara en de lasagna alla bolognese heerlijk smaken, wij zijn nu immers in Italië en daar moet je van genieten.

Als het bijna tijd is lopen wij naar het station, en naar spoor 4 waar onze Bernina trein naar Chur net komt aanrijden. Het is druk op het perron maar de meesten stappen gelukkig 2e klas in. Wij zitten in de twee laatste panorama rijtuigen die 1e klas zijn.

Even zoeken naar onze zitplaatsen en dan kunnen we wat ons betreft wel vertrekken. Wij zitten in ieder geval…

Reis naar Chur

De Treinreis naar Chur is 122 km en daar doet doet de trein 4 uurtjes over, waardoor wij pas om 18:22 uur aankomen.. Dus maar goed dat wij een hapje gegeten hebben. En dan gaan we en rijden net als een tram door de straten van Tirano, heel apart is dat als je met een trein tussen de auto’s door rijd.

Een lege bus van Bolderman halen wij in, en ik vermoed dat de passagiers daarvan bij ons in de trein zitten. Die doen een gecombineerde bus-treinreis, en dat is de reis die voor ons 2x niet doorging vanwege Corona. Wel toevallig dat wij die vandaag juist tegenkomen.

Als wij Tirano achter ons laten gaat het gestaag omhoog, en in de verte zien wij de alpen reuzen al liggen. De trein rijd met een slakkengang en dat is natuurlijk ideaal om foto’s te kunnen maken. Ik verhuis regelmatig van de ene naar de andere kant, of ga een rij stoelen naar voren want die zijn niet bezet. Ook Kitty maakt foto’s. Het zijn er teveel om te laten zien maar allemaal O zo mooi .Wauw wauw wauw… wat Geweldig!!

De treinrit duurt 4 uurtjes maar wij vervelen ons geen moment, want na elke bocht ontvouwt zich wel weer een nieuw schilderij, zo overweldigend mooi om dit te mogen aanschouwen. Wat een cadeau is dit… We komen over de Bernina pas… Daar heeft deze trein zijn naam aan te danken, en zitten nu op 2328 meter, en kijken op de alpen reuzen die hier de 4000 meter aantikken, zo adembenemend mooi.

Wij komen onderweg meerdere keren een trein van de Bernina Express tegen, die wij voorrang moeten geven voordat wij verder kunnen. Ook de trein waarmee wij morgen reizen, de Glacier Express gebruikt een klein gedeelte van deze route.

Op de diverse stations onderweg stappen mensen met rugtassen uit, die gebruik maken van de vele honderden wandelroutes hier. Ik kom in mijn leven zeker 40 jaar te kort, want ook hier zou ik graag willen wandelen.

Deze hele 7 daagse treinreis reizen wij 1e klas, en dat is een goede keus gebleken. Ruimere en luxe stoelen, en rijtuigen die niet helemaal vol geboekt zijn. Regelmatig komen ze rond en vragen wat wij willen eten en drinken. Morgen hebben wij zelfs een 3 gangen lunch erbij… Wij worden echt verwend hier op deze reis… en dat hebben wij aan jullie te danken.

Jullie… Dat zijn diegene die bij ons op het 50 jarig Huwelijksfeest feest waren… Het cadeau van Jullie aan ons… Jullie willen wij nogmaals danken hiervoor ❤️😍🥳😘😘 Als wij het station van Chur binnen rijden is het aardig beginnen te schemeren, hier tussen de bergen.

Het is half zeven, lopen het station uit en moeten rechtdoor wandelen richting de Altstadt, naar het Central Post Hotel. Er is geen restaurant bij, maar dat hoeft ook niet… Wij komen alleen maar om te slapen. ik moet het allemaal even laten bezinken, want al deze indrukken moeten nog even een plaatsje krijgen… en morgen gaat het weer verder met de Glacier Express.

Maar die trein gaat pas om 14:34 uur in de middag, en hebben wij nog mooi even de tijd om Chur het oudste stadje van Zwitserland te bezoeken… Maar dit was het voor vandaag. Tot morgen…

Dag 5…

Chur…

We zitten midden in de Altstadt en voor één overnachting is dit een prima hotel met heerlijke bedden. Ik heb dan ook heerlijk geslapen, al heb ik vannacht nog wel het een en ander opgeschreven wat boven kwam borrelen. Gisteren stond ik echt met mijn mond vol tanden, en wist niets te schrijven.

De weersverwachting 🌥️🌤️🌞 Dat beloofd wat voor vandaag, en ik hoop ook voor morgen in Zermatt. Op deze Link Matterhorn zien Jullie waar ik morgen naar toe wil gaan, maar dan moet het wel goed weer zijn. Duimen maar…

Na het ontbijt stallen wij onze koffer en gaan om 09:30 uur even rondkijken in de Altstadt. Om 14:26 vertrekt onze trein pas, hopelijk kunnen wij ons vermaken. Er is een vlooien en boerenmarkt in de straatjes en pleinen rondom de oude kathedraal.

Wij hebben maar één koffer bij, en daar kan niets meer bij. Maar we kopen wel een stuk lekkere Zwitserse kaas, en een heerlijke worst die wij alvast in hapklare brokken laten snijden. Wel zo handig voor in de trein.

Het is maar een frisse ochtend, dus gaan wij eerst maar eens op zoek naar een warme plek. Wij vinden deze in een winkel annex bakkerij waar ze heerlijke cup cakes en ander lekkers hebben. Hier houden wij het wel eventjes uit.

Daarna gaan we weer wandelen en genieten van het zonnetje wat is gaan schijnen. Wij hebben het eigenlijk wel gezien hier maar het is nog lang geen tijd om naar het station te gaan.

Maar al schijnt het zonnetje… op de buiten terrassen vind ik het eigenlijk toch te koud om daar te gaan zitten. Dus gaan wij op zoek naar een restaurant waar we binnen een klein hapje kunnen eten. En dat vind ik eigenlijk heel dicht bij ons hotel. Ze zijn het buitenterras aan het dekken, maar ik vraag of ze binnen een mooi plekje voor ons hebben.

En dat hebben ze… een mooie nis waar wij met tweeën kunnen zitten, en waar ik een heerlijke Glühwein en Kitty een Waldberen thee bestel. Ik vind het wel bij het weertype van vandaag passen. Misschien nog een soepje na, en dan is het tijd om terug te wandelen naar ons hotel om de hoek. Even de koffer ophalen en dan wandelen wij naar het station.

In Deel 4 gaan we verder naar Zermatt… met de Glacier Express …