Nou zal dat noten lezen voor mij wel mee vallen, die blijven hetzelfde.

Voor mij was… toen ik in 1981 begon met muziek maken, het spelen op een Bas tuba een vast gegeven. Immers mijn vader Thé, broer Lambert en broer ‘ons Theke’ speelden en spelen op de Bas tuba, het familie instrument.

Dat wilde ik dus ook, al heeft het wel even geduurd voor ik zover was. Want ik begon bij de Drumfanfare van Muziekvereniging Hartog, en die hadden op dat moment iemand nodig op de Ventiel trombone. Binnen een jaar speelde dit talent al mee, en stoomde een jaar later door naar de Tenor tuba, toen daar een plek opgevuld moest worden.

In 1990 werd ik door de toenmalige dirigent en muziek leraar gevraagd, of ik interesse had om in het grote orkest op de Bas tuba te komen spelen. Een kans die ik niet aan mij voorbij kon laten gaan, en ook dat ging mij goed af.

Eindelijk zat ik op de Bas tuba, al werd mij dat niet in dank afgenomen door de Drumfanfare. Binnen onze Muziekvereniging waren er namelijk twee onderdelen, een Drumfanfare en het grote orkest, de Fanfare. Twee rivaliserende onderdelen die uit één kweekvijver moesten putten. En dan ging ik ook nog eens naar de grote concurrent. Maar zoals ik al zei… Voor mij een kans die ik niet aan mij voorbij kon laten gaan.

Van 1990 tot 2003 ging alles van een leien dakje…

In het jaar 2005 kwam ik wel op  repetities maar met mijn gedachten was ik er nooit bij, alles ging op de automatische piloot. Degene die mijn verhaal kennen weten waarom… In het jaar van bijna 25 jaar lid stopte ik in 2006 bij de Fanfare van Muziekvereniging Hartog, en met het spelen op de Bas tuba.

Aangezien ik dit instrument van de vereniging in moest leveren, stopte ik ook bij mijn ‘Net dur Neffe’ Dweilkapel met het spelen op de Bas. Ik schakelde over naar de schuif trombone.

Na 17 jaar wat anders gedaan te hebben keerde ik vorig jaar terug bij Muziekvereniging Hartog, het voelde als een warm bad. En ik keerde weer terug naar de Bas tuba, althans bij de Muziekvereniging want bij de 3de Helft Dweilkapel speel ik nog steeds schuiftrombone.

Al het bovenstaande bedoeld… Om een kort verhaal lang te maken.

Deze Bas tuba was voor mij altijd in Bes gestemd. Alleen echte muziekkenners weten nu waar ik het over heb. Maar als ik eerlijk ben weet ik het zelf amper. Maar nu stap ik over naar een Bas tuba die in Es is gestemd… Nog steeds allemaal abracadabra.

Omdat wij in het orkest op het moment 4 Bas tuba’s hebben, waar van 3 in Bes en 1 in Es, wil onze dirigent dat ik naast Astrid op de Es Bas ga zitten. Dus 2 x bes en 2 x es.

Inmiddels heb ik al heel wat uurtjes oefenen er op zitten. Het valt nog niet mee, en het probleem zit tussen mijn oren. Want wat is het geval… Als ik op mijn Bes bas tuba een klinkende C speel. ( de C is de noot waar het hele orkest op af stemt.

Nu op de Es bas moet ik een G spelen om een klinkende C te krijgen, wat mij heel raar in de oren klinkt. En dat geld dus voor alle noten die ik weer stemmend op de goede toonhoogte moet krijgen.

Daarnaast ga ik van veel mollen naar veel kruisen… Wat is Mollen en Kruisen nu weer.

Daarnaast stap ik over van een instrument met 4 kleppen, naar een instrument met 4 ventielen. Maar op de foto zie je er maar drie, die ik met mijn rechterhand bespeel. Het vierde ventiel zie je op de foto ter hoogte van het rode embleem op mijn trombone koffer. Dit 4e ventiel bespeel ik met mijn linker wijsvinger.

Dit lijkt moeilijk maar dat is het allerminst. Ik denk zelfs dat het mij gemakkelijker af gaat dan met de 4 kleppen. Maar het is wel even wennen en het moet mij eigen worden, en dat bereik ik door veel te oefenen. Mijn eerstvolgende optreden is een Kerstconcert op 20 december, dus ik heb nog even de tijd…