Ik graai nog maar eens in die Oude Doos die op zolder staat. In die doos zoek ik een Blog… uit een tijd dat er nauwelijks op Rianne Blogt gereageerd werd. Het is niet altijd meer actueel, maar ze blijven nog steeds leuk om gelezen te worden. En daarom graai ik toch maar eens in die oude doos… Gewoon in willekeur…
Onderstaand Blog is van 20 januari 2011 en heet Vriend(in) en Vriendschap…
Hebben Jullie vrienden? De meesten wel natuurlijk, alleen zo natuurlijk is dat nu ook weer niet. Wat is nu eigenlijk een vriend of wat verwacht je van een vriendschap. Ik zit daar best vaak over na te denken, waarschijnlijk omdat ik vrij eenzaam en zonder vrienden om mij heen ben opgegroeid.
Door dat ik al op jonge leeftijd wist dat ik anders was, en eigenlijk een meisje wilde zijn, sloot ik mij af voor mijn omgeving en bouwde een muur om mij heen. Ik leefde in mijn eigen wereldje, en ben daardoor weinig met leeftijdgenootjes opgetrokken.
Eigenlijk pas rond mijn 19 jaar, kreeg ik nadat ik mijn motor rijbewijs had gehaald, wat vrienden, die net als ik motor reden en bij een motorclub aangesloten waren. Maar dan heb je vrienden waar mee je samen een hobby deelt.
Als rode draad door mijn leven lopen verschillende hobby’s, waar onder “Het motor rijden; De Carnaval; De muziek; Het Honda Goldwing rijden”. Dus Motorvrienden, Carnavalsvrienden, Muziekvrienden en de Honda Goldwing vrienden.
Daarnaast heb je ook je buren, je collega’s, je lotgenoten, en ook hier zijn het vrienden waar je veel mee deelt.
Maar als ik dan kijk over een tijdsbestek van 40 jaar, dan blijven er van die “Hobby vrienden na het beëindigen van” er maar weinig vrienden over. Wat blijft zijn de herinneringen… En dat is toch wel jammer, je hebt tenslotte lief en leed met elkaar gedeeld, maar na het delen van die hobby is het over en gaat het voorbij. Er zijn natuurlijk uitzonderingen, en dat zijn die gene die als vriend of vriendin zijn overgebleven, en vaak waren zij het, waar je net iets meer mee had dan met die andere hobbyisten.
Ik weet dat ik mijn vrienden op een hand (2011) kan tellen, en ik hoef er echt niet meer te hebben want dit zijn wel mijn echte vrienden.
Wat ik zeker gemerkt heb in de afgelopen moeilijke jaren, voor en tijdens mijn transitie, dat je dan pas je echte vrienden leert kennen.
En degene die je om je heen hebt koester je, ook al zijn het er niet veel. Alles wat je verzamelt in je leven is de moeite waard. In elk moment van je leven is er altijd wel iemand.
Gr. RvdH
Dat klopt helemaal Ria. Ik schreef dit in 2011. Sindsdien is er heel veel veranderd in positieve zin. En elke vriendschap of moment koester ik. 😍
Mooi blog en zo herkenbaar.
Maar zo is het leven ook .. men komt, men gaat!
Dank je wel. die Oude doos houden we er nog maar even in. Maar inderdaad… In het leven zijn er telkens nieuwe momenten, het komt en het gaat.
Rianne, voor mij ben je een van de liefste meisjes hier. Had mijn reactie verkeerd geplaatst. Bij een man. Hoe komt het dat je blog dan plots toch in stijgende lijn gegaan is. Niet hoopgevend als men je niet wil kennen.
Dank je wel Marleen😍 De stijgende lijn van mijn Blog, komt ook wel dat ik een groter publiek bereikte door over mijn Pelgrimstocht naar Santiago de Compostella te schrijven, en de vele wandelingen daarna.
tofff
Uit het echte leven gegrepen. Zo gaat het inderdaad. Je echte vrienden blijven altijd al zie je ze een paar jaar niet.
Dat klopt en het gesprek gaat verder, met waar wij toen gebleven waren.