Woensdag was ik op pad met Blogvriendin Rianne, van ‘Koffie Digitalix…‘ woonachtig in Venlo. Op 10 april wandelde ik al een eerste keer met haar in Maasduinen, zoals zij toen voorstelde. En het klikte zo tussen elkaar dat we elkaar beloofde om dit nog eens te herhalen.

Dat het toen zo klikte komt door het feit dat deze twee Rianne’s bizar veel overeenkomsten hebben… Daarnaast klopt er ook een heleboel weer niet en zijn wij totaal verschillend… Die Rianne’s zijn gewoon een paar apart… Kan dat kwaad? Nee hoor helemaal niet!!

Deze keer heb ik voorgesteld om in Mill te gaan wandelen. Om 11:00 uur hebben wij afgesproken bij het ‘Het Lagerhuis’ een horeca gelegenheid in Mill. Helaas gesloten rond dit tijdstip, maar tegenover is een parkeerplaats en daar komen wij bij elkaar.

Voor de Rianne uit Venlo is dit een grote tegenvaller, want die komt alleen op gang na een flinke bak koffie.

Tot zover had ik dit Blog al in het voren geschreven, uitgaande dat het helemaal zo zou  gaan… Niet dus, want ik ben er een uur te vroeg en had 10:00 uur in mijn hoofd. Nu had ik nog wel een uurtje naar mijn zus kunnen gaan die in Mill woont, maar daar kom ik niet weg, dat weet ik nu al. Dus wacht ik maar in de auto, tot Rianne er is.

Gelukkig is zij wel van de klok en ruimschoots vantevoren op tijd.

Na een hartelijke begroeting, stel ik haar voor om in de omgeving Kasteel Tongelaar te gaan wandelen. Stap maar bij mij in de auto, we zijn er zo want het is maar 3,5 km. Ik zeg tegen navigatie Miep… “Rijd naar Kasteel Tongelaar.”…’Begrepen: wij rijden naar Kasteel Tongelaar’.

En na 11 kilometer waren wij er dan ook echt. Ik schaamde mij dood… ik, Rianne die overal de weg weet liet zich mooi een oor aannaaien.

Eigenlijk had ik in eerste instantie een heel andere route in gedachten, maar op die route zouden wij nergens horeca tegenkomen voor koffie met… Zoals ik al vertelde is Rianne zonder koffie niet te genieten, en is Kasteel Tongelaar een mooi alternatief.

Vanaf het parkeerterrein van Tongelaar gaan we dan toch eindelijk op pad, en gaan rechtsaf en lopen de Vaardijk op. Na 300 meter gaat het linksaf naar de Achterdijk die langs de verlegde Lage Raam loopt, en een mooi pad langs deze beek is.

Een minder mooi gedeelte volgt als wij over de Vissteeg wandelen. Maar het is een stralend mooie dag, dus wie zijn wij om daar over te mopperen. De Vissteeg komt uit bij de brug over het Defensiekanaal, die wij een kleine 3 kilometer gaan volgen.

Met een Blogvriendin afspreken is altijd weer leuk. Door het Bloggen is het net of je elkaar al jaren kent, want je weet al best veel van elkaar. En zo zijn er genoeg onderwerpen om over te praten, terwijl we genieten van de omgeving.

Dit kanaal was in de tweede wereld oorlog een verdedigingslinie en liep van Grave tot aan de Belgiesche grens. De vele Kazematten bunkers langs dit gedeelte van het Defensiekanaal getuigen hiervan. Aan de westoever van het Defensiekanaal bij het Brabantse Mill was om de 200 tot 400 meter een kazemat (bunker) gebouwd, waar men zich kon verschuilen bij gevaar.

De Peel-Raamstelling en Mill als frontlinie
De Peel-Raamstelling, een verdedigingslinie van kazematten, tankgrachten en loopgraven, liep van Grave tot aan de Belgische grens. Mill lag strategisch in deze linie. Hoewel de stelling in theorie een barrière moest vormen tegen een Duitse opmars, was ze in de praktijk onvoldoende versterkt en slecht bemand.

• De Duitsers zagen de stelling als zwak, maar stuurden toch 30.000 militairen naar Mill.
• De Nederlandse verdediging bestond uit slechts circa 3.000 soldaten, waaronder infanterie en lichte artillerie.
• Een Duitse pantsertrein wist via het “Duits Lijntje” de stelling te passeren, maar werd later door een aspergeversperring tot ontsporing gebracht. 
• Onze militairen – rond Mill niet meer dan 3.000 – hebben ondanks die enorme overmacht die bovendien veel beter bewapend was bewonderenswaardig lang stand gehouden. Aan beide zijden zijn veel doden gevallen en ook de bevolking van Mill en omgeving heeft veel van het oorlogsgeweld te lijden gehad.

Bij een van deze kazematten duikt er ineens een verstekeling op, die in de rugzak van Rianne is meegelift. En zo maak ik kennis met Toet, een grijze muis die overal zijn neus insteekt, maar vooral wil opvallen en poseren.

Zo hoor ik van Rianne dat Toet de meest nieuwsgierige CliniClown muis op aarde is,  en er niets geheim blijft in Huize Digitalix waar deze muis woont. 

Aan het eind van dit lange Defensiekanaal slaan we rechtsaf en na 100 meter weer rechtsaf en wandelen dan de Tongelaar op naar het Kasteel. Maar eerst dat vest uit want met temperaturen rond de 15 graden, loop ik hier wel aardig te zweten. Nog even profiteren van deze prachtige herfstdag, want komende week gaan de temperaturen naar beneden. En met koude ben ik een stuk minder vooruit te branden.

En met die gedachte in mijn achterhoofd… zet ik het plan van ‘Sneeuw wandelen in Noorwegen’ maar in de ijskast.

De horeca in het kasteel is vandaag open, daarom ook mijn keus om juist hier te gaan wandelen. Koffie aan het begin van onze tocht zat er niet in, maar aan het eind in de modern ingerichte brasserie wel. Zo modern is toch niet wat je verwacht in een oud kasteel als Kasteel Tongelaar

Op de binnenplaats van het kasteel hangt de gedenksteen, als herinnering aan de gevallen soldaten op 11 mei 1942.

Tijdens de koffie smeden Rianne en ik al weer nieuw wandelplannen, want een derde keer gaat er zeker komen. Mijn voorstel om voor de omgeving van Geijsteren in Limburg te gaan wordt met open armen ontvangen. Dus dat staat Rianne!! Na de koffie maken wij voor het kasteel nog even een selfie, en zit het er voor deze woensdag op.

Nog even terug naar onze auto wandelen, en nemen dan na 10,7 kilometer afscheid. Oh ja… ik moet je nog wel even terugbrengen naar Het Lagerhuis, het is tenslotte maar 3 kilometer.

Rianne schreef er dit Blog over…