In Zwijmelen op Zaterdag 270 bestede ik aandacht aan Danny Vera, en liet toen ook een optreden van hem horen tezamen met Vaya Con Dios… waar het vandaag over gaat.

De groep uit België is bij toeval ontstaan. De twee bevriende muzikanten Dirk Schoufs en Willy Lambregt, beter bekend als gitarist Willy Willy van The Scabs, kregen de vraag om sfeermuziek te maken voor de opening van een nieuwe winkel. Zij namen Dani Klein mee.

Het experiment beviel hen, waarna ze eigen nummers begonnen te maken. Na enkele dagen namen ze al een demo op, met “Just a friend of mine”. Hun geluid verenigt Amerikaanse jukebox hits, Frans chanson, soul, blues en gipsy swing.

Daarna volgden What’s a woman, Nah Neh Nah, Heading for a fall… Zomaar wat hits uit de jaren negentig. Dankzij het krachtige maar toch fluwelen stemgeluid van zangeres Dani Klein verkocht de band miljoenen cd’s in heel Europa, met het album Night Owls (1992) als grootste kraker.

In 1996 maakte Dani Klein bekend geen plezier meer te beleven aan de muziekwereld en besloot ze de band te stoppen, die op dat moment nog maar uit één persoon bestond.

Maar zoals bij alle grote artiesten kruipt ook bij Dani Klein het bloed waar het niet gaan kan. Daarom komen ze in 2004 met een nieuw album (The Promise), nieuwe muzikanten en een nieuwe platenmaatschappij. Eén ding is gelukkig hetzelfde gebleven: die stem, en ongeacht het tijdperk, zijn de liedjes tijdloos, krachtig en magisch.

In februari 2013 neemt Klein samen met Vaya Con Dios afscheid met een tournee die haar via o.a. Beiroet, Kiev en Casablanca tot op podia in eigen land brengt. Hieronder een nummer uit haar Farewell Tour wat ik als eerste hoorde en mij meteen aansprak.

Voor diegene die er nog niet genoeg van hebben gekregen is hieronder het gehele concert te zien en te horen. Ik vind het in ieder geval zeker de moeite waard, en hoor graag wat Jullie ervan vinden.

Fijn weekend allemaal en tot volgende week!