Vandaag nog een puzzel van een foto gemaakt op het Marskramerpad. Op Dag 16 sliepen vriendin Natalie en ik bij een ‘Vrienden op de Fiets adres’, in een zogenaamde Hollandse Wipmolen.

Puzzel met mij mee… Jigidi Puzzel Marskramerpad

Marskramerpad Dag 17 – 27 augustus Langeraar – Hoog Made 12,8 km

Gisteren was ik om 16:30 uur bij mijn Vrienden op de Fiets adres, en werd ik hartelijk ontvangen door Truus. Wat een gastvrijheid zeg, meteen was er koffie en toen Natalie gearriveerd was hebben we zeker nog een uur in de tuin op het terras gezeten. Ondertussen was Ton,  de man van Truus ook thuis gekomen. En toen kwam de wijn op tafel. Alom gezelligheid dus. 

Vannacht heb ik weer behoorlijk veel last gehad van mijn knie, en vraag ik mij af of het nog wel verstandig is om door te wandelen tot in Scheveningen. Maar nadat ik een ibuprofenneke had ingenomen denk ik er al weer anders over. Ik ga het per dag bekijken hoe het gaat. Natalie plakt er nog een dag aan, en vergezeld mij morgen tot aan Leiden, en daar ben ik erg blij mee. 

Vandaag is het maar een korte etappe van 13 km, dus hebben wij alle tijd en nemen wij rustig de tijd voor het ontbijt. Van tevoren lopen wij nog even door hun tuin, het zonnetje schijnt en het is windstil. Na het ontbijt nemen wij hartelijk afscheid van Truus en Ton. Wij hoeven maar 200 meter te wandelen en zitten meteen weer op het Marskramerpad. 

Donkere wolken verschijnen aan de horizon, gaan ze ons inhalen of niet is de vraag. Het levert wel weer mooie plaatjes op. Het zou de hele dag droog blijven is de verwachting, maar toch moet de regenkleding even aan. Veel is het niet wat er valt maar je wordt er wel nat van.

Bij een paar koeien in de wei ziet Natalie een schuurtje met overkapping, “daar kunnen wij even schuilen.” Hooguit vijf minuten want aan de horizon verschijnt ons onderkomen voor de nacht. Voordat wij daar zijn moeten wij nog 800 meter over een Natte voeten pad. Ons onderkomen is weer een ‘Vrienden op de Fiets’ adres, en wat voor een… want wij slapen bij een zgn. ‘Wipmolen’.

Wat treffen wij het weer bij zo’n mooi adresje. Onze gastvrouw heet wederom Truus en is ook alleraardigst. Vanavond gaan Natalie en ik eten bij ‘De Kromme Does’, zoals ook het water heet waaraan deze wipmolen ligt. 

Voor ons eet-adres ‘De Kromme Does’ moesten wij 800 meter over een smal pad, en Kruisten wij verschillende weides. Via een zestal overstap hekjes, kwamen wij telkens aan de overkant. Maar op ons pad tussen het water en de wei, een strook van twee meter breed, liepen vier kalveren die daar niets te zoeken hadden. Ze hadden maar weinig zin om opzij te gaan, dus riep ik maar vort vort, opzij dames. 

Gelukkig lukte het Natalie en mij toch om op zowel de heen als terugtocht, deze dames te passeren. 

Gisteren vertelde ik dat wij bij (erbij niet er in) een ‘Wipmolen’ zouden overnachten. Dat is niet helemaal gelogen, want wij sliepen in het huis ernaast, wat helemaal tot onze beschikking stond. De Vrienden op de Fiets, gastheer Dorus en vrouw Truus wonen namelijk in de molen. Een molen die nog helemaal in bedrijf is. En dat maakt zo’n kleren herrie, dat je daar niet rouwig om hoeft te zijn. 

Die herrie ervaarden wij, toen wij op onze kamer waren, en de wieken hoorde… Zoef… Zoef… Zoef, de hele boven verdieping trilde. Ik zei al tegen Natalie dat ik oordoppen zou gebruiken, maar dat hoefde gelukkig niet, want in de avond zetten ze hem stil. 

Puzzel ze en tot volgende week…