Mijn mooiste wandeling in Brabant zijn toch wel de Meierijse Landgoederen. Al vele malen heb ik hier gewandeld, en blijf ik mij verwonderen over dit prachtig gebied. De puzzel die ik gemaakt heb is van het trouwlaantje, die ik in drie jaargetijden gefotografeerd heb, en waar ik thuis een drieluik van heb hangen. Het is allemaal begonnen met de herfst in 2020

Puzzel met mij mee… Jigidi Puzzel 57

28 oktober 2020 Herfstkleuren

26 september 2021 Lentekleuren

19 januari 2024 Winterkleuren

Toen ik er drie foto’s van had ontstond het idee om er een drieluik van te maken. Kitty doet aan Diamond Painting en heeft er drie prachtige schilderijen van gemaakt, die nu in de huiskamer hangen te pronken.

Hieronder het verslag van een wandeling naar de Meijerijse Landgoederen ten noorden van Boxtel.

Op deze mooie woensdagochtend trek ik er weer op uit, het is mijn eerste wandeling sinds het Krijtlandpad twee weken geleden. Vandaag ben ik met Neeltje van Neeltje Leeft op pad. Een wandeling waar ik lang naar uitgekeken heb, want wij gaan naar de Meijerijse Landgoederen.

De eerst wandeling hier liep ik op 9 mei 2020 voor het eerst, en sindsdien ben ik al vele malen terug geweest. In alle seizoenen mooi om te doen, maar mijn voorkeur gaat duidelijk naar lente of herfst.

Neeltje haalt mij op en samen rijden wij naar Boxtel, waar wij de auto parkeren bij Eetcafé De Oude Ketting. Hier start onze wandeling. Vanaf het parkeerterrein slaan wij rechtsaf de Bosscheweg op, en na 200 meter komen wij bij het Oertijd Museum. Normaal is de poort gesloten op het moment dat ik hier voorbij kom, maar speciaal voor Neeltje staat hij nu helemaal open. Eindelijk een mogelijkheid om dat beestje eens van dichtbij te bekijken.

Vanaf hier steken wij de weg over, en wandelen via smalle paadjes richting het eerste Landgoed wat wij tegen komen, en dat is het Sparrenrijk wat eigendom is van de Gemeente Boxtel. Hier lopen wij over prachtige brede lanen, die afgewisseld worden door paden niet breder dan tweeschoen breed.

Het is een van mijn meest favoriete wandelingen, en toen ik hier voor de eerste keer wandelde stond ik meerdere malen stil, om… in mijn gedachten “Miljoenen Rododendrons,” te bewonderen. Het verveelt hier nooit…

Het bijna honderd jaar oude trouwlaantje is mijn favoriete laantje in dit bos. Het blijft mooi om te fotograferen of te filmen. Neeltje is tegenwoordig aan het Vloggen, dus die kwam vloggend achter mij aan gevlogd. Begrijpen Jullie het nog??

Vandaag zijn er geen miljoenen rododendrons te bewonderen. Ik denk dat wij nog twee weekjes te vroeg zijn, want er staat wel wat in bloei maar het meeste is nog in knop. Jammer, want dat wilde ik Neeltje nu juist laten zien. Maar een indruk hoe het zou kunnen zijn heeft zij beslist gekregen.

En dan gaat het naar Landgoed Den Eikenhorst met de naar ik hoopte miljoenen rododendrons in bloei. Maar ook zonder dat is het hier prachtig. Een beetje jammer is wel dat op nog geen 100 meter afstand het verkeer op de A2 hier voorbij raast. Gelukkig wordt het geluid gedemd door de vele struiken van de rododendrons. Recht tegenover de villa staat een oude stenen bank, waar Neeltje en ik ons neer vleien. De meegebrachte koffie en boterhammen laten wij ons goed smaken.

Bij mijn wandeling in mei 2020 stond hier een reetje te drinken aan het water, en ook nu worden wij niet teleurgesteld. Terwijl wij zitten te praten zien wij aan de overkant van het water een ree opduiken.

Hij staat stil rond te kijken… natuurlijk pakken wij allebei onze camera, en terwijl wij dat doen hoor ik de stemmen van een drietal dames die kletsend de hoek om komen. Tijd om te fotograferen heb ik niet want hij staat op video. Het reetje zet het op een lopen en dit filmpje van zeven seconden is het resultaat.

Het fijne van deze wandeling is dat hij zo afwisselend is. Smalle bospaadjes, brede lanen, dan een prachtig smal trouwlaantje, allerlei watertjes in het bos. Weilanden, en een meanderende Essche Stroom waar wij na het Landgoed van Den Eikenhorst, naar toe wandelen.

Via een klaphekje komen wij op de Halsche Beemden, een stukje ongerepte natuur. Via een smal pad volgen wij het meanderende Essche stroompje, tot aan het punt dat het stroompje via een duiker in de Essche Stroom uitstroomt. Vanaf hier volgen wij de Essche Stroom richting de A2.

Wandelend langs langs de rivier valt er van alles te fotograferen, er zwemmen wat fuuten maar ik krijg ze niet duidelijk op de foto. Verderop zie ik in een bocht een bootje liggen met twee mannen er in. He dat is raar, want er mag volgens mij hier niet gevist worden.

Het blijken geen vissers te zijn, dus vraag ik hen of zij de “Rattenvangers van Hamelen” zijn. Mijn vermoeden dat zij op zoek zijn naar het Waterkonijn (Muskusrat) wordt positief beantwoord, en ze willen graag op de foto, zij het zonder konijn. En dan varen ze weer verder om de andere vallen te controleren.

De route van 18 kilometer laat vijf Landgoederen zien van hun mooiste kant. Het Sparrenrijk en Den Eikenhorst aan de westkant van de A2, worden via een uitzichtrijk open traject langs de Essche Stroom verbonden met Halse Barrier, Zegenwerp en Venrode aan de oostkant.

Vandaag werken onze voeten niet echt mee, en daarom besluiten wij om aan deze kant van de A2 te blijven. De route korten wij in van 18 naar 13 km en als wij bij een klaphekje komen besluiten wij het meanderende Essche Stroompje weer te gaan volgen, maar dan de andere kant op.

Het is inmiddels behoorlijk warm geworden en wij besluiten onze vesten uit te doen, even een selfie te maken en via een dijkje met duizenden paardenbloemen terug te wandelen.

Aan het eind van het dijkje komen wij weer bij een klaphekje en komen uit op de Hal, die wij terug gaan volgen richting het Landgoed van Den Eikenhorst en Sparrenrijk. De Hal is een mooi pad die wij al twee keer gekruist hebben, maar waar wij nu overheen lopen.

Op onze terugweg komen wij een paar leuke kalfjes tegen, komen langs het minder bekende Landgoed Leeuwenrode, en maken nog een korte pauze op een bankje bij het kapelletje op de Esscheweg. Vanaf hier is het nog twee kilometer en wandelen wij door de villawijken aan de rand van Boxtel terug naar onze auto.

Neeltje en ik zijn het erover eens dat wij nog een keer, hier moeten terugkeren voor de andere Landgoederen. Het is niet voor niets mijn meest favoriete gebied om te wandelen.