Dag 40… Uit Riannes Camino Francés…

Dag 40 Ribadiso – O Pedrouzo 22,5 km

De voorlaatste dag…

Ik heb vannacht redelijk geslapen, ook al zei mijn gevoel dat het bed niet waterpas stond. Ik lag als het ware met mijn benen in de lucht, en dat gevoel ging maar niet weg. Raar is dat…

Het was maar 7 graden en mistig toen ik om 08:00 uur vanmorgen weg wandelde, maar gelukkig waren de eerste kilomers nog gewoon over een straat met lantaarns. Zoals jullie al eerder hebben kunnen lezen gaat de Camino Frances van Oost naar West, en als ik een mooie zonopkomst wil zien, moet ik altijd omkijken.

De eerste 3,5 km gaan grotendeels langs de doorgaande weg tot in Arzúa. En daar was het de moeite waard om te blijven omkijken.

In Arzúa werd het pas echt druk op de route. De schoolkinderen waren er weer, die ik gisteren al misten. Ik was ze gisteren voor leek het wel, en nu was het andersom. Tjonge jonge wat een drukte, ze maken er echt een wedstrijdje van, en hebben een hoop kabaal.

Ik probeerde ze maar snel voorbij te gaan, maar dat lieten ze niet op zich zitten, en kwamen mij dan weer voorbij, als wij moesten klimmen. Het scheelt nog al… of je met een dag rugzakje loopt, of net als ik 10 kg op je rug hebt.

Onderweg op een klim naar boven haalde ik een Pelgrim in, die mij bekend voor kwam. Het was de Pelgrim die in Fromísta nog vrij laat s’avonds, aan klopte bij de Albergue Municipal. Voor hem haalden ze nog gauw een matras uit de garage. Dat was op 14 September, en nu drie weken later is hij net zo ver als ik.

Het was dichtbij een stop in de ochtend, toen ik bij een brouwerij kwam. Als je hier op het terras ging zitten moest je een biertje drinken, daarna zette je je naam op de onderkant, en plaatste je deze op een lege plek bij de Anderen. 

Duizenden flessen zijn mij al voor gegaan, en ik moet goed zoeken voor een plaatsje maar ik sta er nu ook tussen. Als alles gaat zoals het gaat, zit ik hier in 2022 ook nog een keer voor mijn tweede biertje.

In die laatste 100 km vanaf Sarria naar Santiago de Compostella, zijn er elke dag heel veel Pelgrims op pad, maar vandaag vind ik het extreem druk… en lijkt het of wij op de roze woensdag met de 4Daagse zijn beland.

Of op een Camino voor de Kynologen club, je houd het niet voor mogelijk, maar het gebeurt. 

Toch geniet ik vandaag met volle teugen, en heb eindelijk rust in mijn lijf gevonden. Regelmatig pak ik dan ook mijn pauzes.

Hier in Galicië wandelen wij vandaag weer over mooie bospaden, en komen door mooie dorpjes. Ik wilde mijn schoenen na gedane arbeid in Spanje achter laten, maar als ik langs een huis kom met aan de wand al die wandelschoenen, denk ik dat ik er toch een bestemming voor gevonden heb. Dus gaan de schoenen mee naar huis…

Zo rond lunchtijd loop ik over een mooi pad en zie een vrij nieuw restaurant liggen. Marela Cantina heet het, en het lijkt mij ideaal om hier mijn pauze te nemen.. Ik moet wel even zoeken naar een plaatsje, maar ik kan aanschuiven bij twee pelgrims die op het punt staan om af te rekenen.

En daarna heb ik de tafel voor mij alleen. Ik bestel een cerveza en een heerlijke kip-salade. Hier op het terras maak ik kennis met drie vrouwen, waarvan ik vermoed dat zij uit Denemarken komen, gezien de Deense Badge op de rugzak.

Het gesprek ontstaat al 750 km voor mij op eenzelfde manier… “Where are you from and where did you start.” Het zijn drie vriendinnen / collega’s van elkaar, en voor hun is het de eerste kennismaking met de Camino. Ze zijn gestart in Sarria en gaan voor de laatste 100 km. Altijd weer leuk die gesprekken onderweg, daarna ga je verder en ontmoet je elkaar later nog eens.

Zo kom ik bijna elke dag de Schotse Amarell tegen, die in Astorga mijn kamergenootje was, en dat ligt toch al 200 km achter mij. De drie Japanners kruisen mijn weg nog steeds, en ik maak elke dag een praatje met de twee Spaanse echtparen, die in Sarria gestart zijn.

Vanaf Marela Cantina is het nog 6 kilometer naar mijn Albergue in O Pedrouzo. Als de Francés route rechtdoor gaat, verlaat ik de route en sla linksaf. Toen ik de route naar mijn Albergue aan het bestuderen was, zag ik dat het een eind om was als ik de Francés zou blijven volgen.

Dus wijk ik af…Daarvoor moet ik wel een stuk langs de provinciale weg lopen, dat is wat minder. En natuurlijk moet ik nog een keer de weg vragen, want ik zie geen straatnaam bordje maar het ligt wel aan deze doorgaande weg.

Daar rechts met al dat glas heb ik mijn kamer.

Maar ik ben er en heb vannacht een kamer voor mij zelf. Het is de voorlaatste dag, dus vandaag geen wasdag en laat het liggen voor overmorgen. Bij de buren kan ik vanavond terecht voor mijn eten en morgen kan ik er terecht voor mijn ontbijt. En voor de verandering kan ik naar de zonsondergang kijken vanaf mijn balkon.

Morgen wachten er nog maar een kleine 20 km. Ik verwacht zo rond half drie binnen te komen, en dan zit het er op.

4372100

5 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Neeltje schreef:

    Geweldig. Al die flesjes. Hoop dat het je in 2020 lukt.

    Geliked door 1 persoon

    1. Rikit schreef:

      Dat hoop ik ook Neeltje, maar dan wel in 2022😉

      Like

  2. Wat een belevenis toch, zo’n Camino!

    Geliked door 1 persoon

    1. Rikit schreef:

      Daarom verlang ik er ook naar om op pad te gaan. Gewoon je hele hebben en houwen op je rug, want meer heb ik niet nodig. Hopelijk kan ik in 2022 weer op pad!

      Like

  3. R. Van Breda schreef:

    Hoi Rianne,
    Vandaag in Hilversum.
    Groetjes Ruud

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s