Een wat kortere wandeling vandaag, want vanmorgen gaan wij even kijken naar de Sint Rosa Processie die voorbij trekt.

Vanuit het Jan Steen Vrienden op de Fiets adres, lopen wij naar de markt waarvan de processie zal vertrekken, op weg naar de Sint Rosa kapel op de Kollumberg. Jan Steen verteld ons, hoe wij via de beste en mooiste route naar de markt kunnen wandelen.

Op de markt gaan wij op het terras zitten van De Limbourgh, daar hebben wij tenslotte gisteren ook gegeten en voelt bijna als thuis.

Al snel krijgen we in de gaten dat het hier heel gezellig is, maar dat wij vanaf ons bankje maar weinig zien van de processie. Deze wordt namelijk opgesteld in de Putstraat, dus begeven wij ons naar de kop van deze processie. Hier kan ik mooie foto’s maken en ik maak een drietal videos.

Uiteraard komt er later nog een apart Blog, over het Sint Rosa Festival en de Sint Rosa Processie. Want het was geweldig om dit mee te mogen maken.

Als de processie voorbij is… zouden wij in feite achter aan kunnen sluiten. Maar wij waren gisteren al bij de Rosa kapel, en gaan nu verder met waar wij voor gekomen zijn, en dat is het Pieterpad.

Om 11:00 uur gaan wij dan toch echt op pad voor onze etappe naar Susteren. Dat is natuurlijk veel te laat maar wij gaan maar tot Susteren. Via mooie wandelpaden verlaten wij Sittard, en ontmoeten achter het festival terrein een bijzondere vrouw.

Zij vraagt of wij naar de processie zijn wezen kijken, en ze vertelt meteen dat ze gisteren 90 jaar is geworden en een prachtig feest heeft gehad. Ik vraag of ze met ons op de foto wil, en vraag hoe zij heet… Truus van Osch met sch. Ik zeg “dat is toevallig, want wij komen uit Oss met 2 essen.” Ze praat honderduit, en ik zeg “Truus, wij moeten nu echt verder want anders komen wij nooit in Susteren.” Het was echt een bijzondere ontmoeting, met een heel lieve spontane en hartelijke vrouw.

Er wordt slecht weer voorspeld zo rond 16:00 uur, maar dan zijn wij al lang bij onze B&B in Susteren is onze gedachte. Alweer een verregende dag zien wij niet zitten, dus houden wij de buienradar goed in de gaten.

Ik kom vandaag voorbij aan nicht Inge (dochter van zus Ria) die in Millen (Dld) woont. Wij gaan er eventjes op de koffie, zij verwacht ons. Maar ook hier kunnen wij niet al te lang blijven, nu wij wat krap in onze tijd zitten. Een Hartelijke ontmoeting volgt, de koffie en Limburgse vlaai is lekker, maar een tweede kopje zit er niet in… het is al 13:00 uur en wij moeten nog dik 8 km.

Wij lopen het Pieterpad van zuid naar noord en komen op deze manier heel veel Pieterpadders tegen, en dat is leuk. Ook vandaag weer leuke ontmoetingen gehad. Wij spreken ook niet iedereen aan, maar hebben een leuke ontmoeting met moeder en dochter.

Zij vraagt of er in Millen een adres is waar ze iets kunnen drinken, waarop ik antwoord “op nummer 35 schenken ze goede koffie. Er staat Stehman op de deur en mijn nichtje woont daar.”… Ik zeg “moet je echt doen hoor!!“

Na het bord van het smalste stukje Nederland zijn wij ook meteen weer de grens over. Het is een prachtig gebied wat het IJzeren bos heet. Wij lopen nog steeds in de zon maar zien in het westen de lucht donker worden.

Wij besluiten de route wat in te korten en nu rechtstreeks naar Susteren te wandelen. Het is 14:00 uur als wij onze regenjassen aandoen, en onze broeken binnen de kortste keren doorweekt zijn. Hoezo vertrouwen op de buienradar, het begint al twee uren eerder met regenen.

Het is nog een klein stukje naar onze B&B… Sjloapen biej de Sjlèchter (slapen bij de slager. Het is half drie als wij aanbellen.

Het is werkelijk een prachtige B&B met alles erop en eraan. Hier voelen wij ons thuis en de aankleding herinnerd aan de tijd van weleer toen hier de hammen en de worsten nog in de vitrines lagen.

Er staat een vlees plankje voor ons klaar, en wij schenken een biertje in. Max kan van start gaan…

Ons laatste avondmaal van dit vierdaagse avontuur, sluiten wij af met een etentje bij De Griek in Susteren. Het zit er bijna op, morgen wacht nog een korte etappe naar Echt, en reizen dan met de trein naar huis.

Tot morgen…