De woensdag staat in mijn agenda rood omcirkelt en dan weten ze thuis dat, als het enigszins mogelijk is ik ga wandelen. De wandeling die ik op Komoot gepland heb, is afgeleid van een wandeling die Ria, Komoot vriendin en trouw volgster van Rianne Blogt, onlangs gemaakt heeft. Ik heb hem wat aangepast omdat ik mijn wandeling combineer, met een ziekenbezoek aan vriend Rob.

Het weer nodigt niet uit om te gaan wandelen maar ik heb mij voorgenomen om de enige vrije dag in mijn agenda eens goed te benutten en gewoon te gaan… weer of geen weer.

En als ik op woensdagmorgen buiten kijk is het weer… Sta ik een half uurtje later buiten is het geen weer want het regent. Het zal wel een voorbode zijn van het weer wat ik vandaag kan verwachten. Om 06:50 uur wandel ik naar het station. Wat ben ik toch gek om nu op pad te gaan, het was zo lekker in mijn nestje en had dat nog uren kunnen volhouden.

In de trein is het rustig en als ik in het raam kijk zie ik schuin tegenover mij iemand zitten met zijn mond wagenwijd open. Na een half uur heeft hij nog niet bewogen, en krijg ik een onaangenaam gevoel… “hij zal toch niet overleden zijn”. Dadelijk moet ik de conducteur bellen of aan de noodrem trekken. Ik zie het al helemaal voor mij… Van mijn wandeling komt vandaag niets terecht. Net voor het station van Arnhem komt hij gelukkig bij zijn positieven, en stappen wij samen uit. Pfff dat is goed afgelopen…

Ik reis verder met de trein naar Velp en wandel dan vanaf het station, richting het overgangsgebied tussen de Veluwe en de IJssel, want daar ligt Kasteel en Landgoed Biljoen. Net als ik de trein uit stap begint het te druppelen. Geen nood want ik heb thuis mijn regenjas al aangedaan, en een beetje regen zal mij niet deren.

Ik maak een rondje langs het Kasteel en vervolg mijn wandeling noordwaarts, steek het spoor en de Zutphensestraatweg over en wandel richting de Keienberg die ik links laat liggen, die is voor de terugweg.

Inmiddels zijn de hemelsluizen open getrokken en wordt het tijd om ook mijn regenbroek aan te doen. Dat blijft altijd een lastige klus ook al heb ik twee ritsen in mijn broekspijpen zitten. Maar het is gelukt, nu nog de capuchon over mijn Tilley hat en dan ben ik toch echt waterproof, en kan ik mijn weg vervolgen naar de Ossenberg (73m), mijn eerste berg van vandaag.

Het is een wandeling met stevige klimpartijen er in, en of dat verstandig is weet ik niet want door het natte weer verwacht ik eerder dat het glibberen en glijden wordt. Ik zie wel wat het wordt want in dit weer moet je flexibel zijn, de route aanpassen kan altijd nog.

De Ossenberg ligt in de Beekhuizense bossen, en het is meteen een stevige klim maar goed te doen als ik er de tijd voor neem. Van de Ossenberg gaat het naar de Kluizenaars berg maar kom eerst bij Buitenplaats Beekhuizen waar ook een restaurant van Woodz is gevestigd, en ik zie er licht branden. Ik heb wel zin in een bakje troost… ik vind dat ik dat wel verdiend heb. Maar als ik naar binnen loop krijg ik al snel te horen dat ze pas om 12:00 uur open gaan, en het is nu pas kwart voor tien. Ik heb gelukkig mijn eigen koffie bij en mag dat in het voorportaal opdrinken.

De Kluizenaarsberg (98m) is niet meer dan een door mensenhanden opgeworpen berg met daarop een uitkijktoren. Die werd tot voor kort nog gebruikt als brandtoren, maar is nu vrij toegankelijk. Ik wandel onderaan de berg voorbij en maak een foto van de toren boven mij. Ik heb geen zin om naar boven te klimmen… met mooi weer kun je Duitsland zien liggen, maar daar is nu geen sprake van.

Ik wandel over een prachtige bomenlaan achter de begraafplaats van Rosendael, op weg naar Kasteel Rosendael. Ik ben hier al vaker geweest en daarom maak ik maar een kort rondje langs de Orangerie en door de prachtig aangelegde tuin voor het kasteel.

Als ik verder ga werp ik nog een blik over de vijver richting het kasteel. Op de klok van het torentje zie ik dat het tien voor half elf is. Ik heb er al 7 km op zitten en ben op de helft. Ik heb met Rob afgesproken dat ik er zo rond lunchtijd zal zijn, dus dat moet kunnen. Een kilometer verder net voorbij de Openbare School zie ik een bankje en maak hier een korte pauze, voordat ik verder wandel naar de spiraal van de Keienberg (51m).

Keienberg spiraal wat eigenlijk een sterrenbos is rondom de Keienberg. Dit sterrenbos op de Keienberg bij Velp behorende bij het landgoed Biljoen, is weer prachtig hersteld. Bijzonder is het wandelpad dat als een spiraal omhoog klimt.

De ster heeft maar liefst 16 stralen die niet allemaal meer in gebruik zijn maar op het AHN (Actueel Hoogtebestand Nederland) wel degelijk zichtbaar zijn. Ik besluit in rechte lijn naar het hoogste punt te wandelen wat een flinke klim is via een tweetal trappen, en dan recht toe recht aan naar boven.

Hier staat een bank in een gebogen vorm van metaal die geïnspireerd is op een muziekteken, de ‘fermate’, een rustmoment. De rechthoekige uitsparingen in het metaal corresponderen met de eerste vijf noten van Beethovens ‘vijfde symfonie’…. Je moet het maar weten , Ik zou er niet opgekomen zijn.

Voordat ik via de spiraal naar beneden loop laat ik een voorbijganger nog even een foto maken, zodat Jullie weten dat ik er ook echt geweest ben.

Die spiraal duurt ongeveer een kilometer en ik wordt er horendol van. Telkens als ik weer de straal kruis (waar ik naar boven heb gelopen), kijk ik naar boven en zie ik de metalen wand van Beethoven een paar meter boven mij. Dan maak ik weer een hele ronde en sta weer een paar meter lager. Het is zo gemakkelijk om te zeggen “Ik loop in rechte lijn naar beneden”. Maar vandaag kwam dat niet bij mij op… dus loop ik verder over de spiraal totdat ik kan zeggen “Hé hé ik ben eindelijk aan het eind van de spiraal.”

Nog een mooi pad naar beneden en kom dan uit op de Beekhuizenseweg in Velp. Vanaf hier wandel ik terug naar het station want hier begint en eindigt mijn wandeling naar de Kastelen Biljoen en Rosendael. Zelf wandel ik nog even door want ik ga op ziekenbezoek bij Rob en wordt verwacht voor de lunch.

Het was een prachtige wandeling waarbij ik vooral het Kasteel en Landgoed Biljoen heel erg mooi vond. Hier kom ik zeker nog eens terug!