Ik had het eigenlijk al niet meer verwacht deze week, maar als ik vanmorgen om half acht even naar buiten kijk, zie ik tot mijn verbazing dat het behoorlijk gesneeuwd heeft. Dus kleed ik mij maar meteen aan want hier moet ik van profiteren. Kitty hoor ik beneden al in de weer om de auto van sneeuw te ontdoen, want die moet naar de apotheek.

Ik besluit haar te helpen met schoonmaken en haar daar naar toe te brengen. Niet dat zij niet durft te rijden maar ik voel mij altijd op mijn gemak als er sneeuw ligt. Wij zijn jaren achtereen naar de wintersport gereden, en dan houd je daar een bepaald gevoel aan over. Op onze auto liggen all-season banden, en ik vind die fijn rijden. En als je je snelheid aan de omstandigheden, je niet te bruusk moet remmen kan er weinig gebeuren.

Als ik bij ons de afrit afrijd is het altijd… zal ik links of zal ik rechtsom er naar toe rijden. Ik besluit linksaf en door het centrum te rijden… Verkeerde keus naar later blijkt want de stoplichten in de ‘Molenstraat’ voor rechtdoor staan op rood, en even verderop knipperen de lichten bij de spoorwegovergang. En die blijven maar knipperen maar geen trein… Ik besluit dan maar rechtsaf te gaan. Even kijken of ik uit kan voegen, sla rechtsaf en rijd naar de volgende spoorwegovergang waar ik wel overheen kan. Het is stapvoets rijden maar wij komen in ieder geval vooruit.

Als wij terug zijn eet ik gauw een boterham, en rijd naar Boxtel voor mijn wandeling naar het Trouwlaantje. Op de rondweg richting de A59 is de gemeente al aan het strooien, en zijn de wegen begaanbaar. Invoegen op de A59 is nog even een dingetje want het is behoorlijk druk, maar eenmaal in de rij kruip ik met 55 km/u vooruit. Maar hoe verder ik richting Den Bosch rijd hoeveel minder er sneeuw ligt, en in Den Bosch helemaal niets.

Willen Jullie wel geloven dat ik het op dat moment Spaans benauwd krijg, nu ik waarschijnlijk helemaal voor niets naar Boxtel rijd… Maar ik krijg weer een beetje hoop als het voorbij Vught weer een beetje witter wordt. In Boxtel parkeer ik bij ‘De Oude Ketting’ waar de meeste van mijn wandelingen starten als ik hier in de buurt ga wandelen. Op Komoot heb ik een korte wandeling uitgezet, die mij rechtstreeks naar het Trouwlaantje brengt. Er ligt wel wat sneeuw maar niet zoveel als waar ik op gehoopt had.

Ik heb mijn stokken meegenomen en dat is geen overbodige luxe, maar dat ik nu ontspannen loop kan ik nu ook weer niet zeggen. Dus houd ik mij aan het plan om in een zo kortst mogelijke afstand naar het trouw laantje te wandelen, foto’s maken en weer terug te gaan.

Voor een te maken Drieluik… van het Trouwlaantje ontbreekt de foto in een winters tafereel. Mijn eerste poging vandaag leverde de twee onderstaande foto’s op. Het is niet eens zo heel slecht, maar als je hoopt op een pak sneeuw valt dit nu tegen.