Vandaag al vroeg op want Natalie en ik gaan verder met ons Pieterpad. Vorig jaar zijn wij geëindigd in Echt, dus is dat vandaag onze vertrekplaats. Gepland is dat wij nu vijf dagen op pad zijn, en in Vierlingsbeek eindigen waarna wij met het Ov weer naar huis reizen.

Maar eerst naar Echt…

Om 07:15 uur trek ik de deur in het slot en wandel naar het station. Onze trein vertrekt om 07:41 uur, en die zit afgeladen vol maar vinden nog net een plaatsje. Overstappen in Den Bosch naar de trein van Maastricht. Die trein was veel te kort en reed nog een heel eind door, dus iedereen er achteraan.

En dan wil iedereen natuurlijk ook nog eens achterin stappen. Dus lopen Natalie en ik zo ver mogelijk door, maar waar wij ook kijken… nergens een plekje… weer verder naar voren allemaal 1e klas, en een klein gedeelte 2e en daar zien wij nog twee  klapstoeltjes aan de zijkant. Hé hé wij zitten en blijven daar tot Roermond. Daar moeten we nog een keer overstappen voor de trein naar Echt.

In Echt gespen wij onze Backpack weer om, en omdat de weersverwachting niet veel goeds beloofd ook maar meteen onze regenkleding.

Daarna zoeken wij de route weer op van het Pieterpad. Dat is toch iets verder als ik gedacht heb, maar na bijna 4 km zie ik het eerste bordje Pieterpad en hoeven wij alleen maar de rood/witte bordjes te volgen, maar op de achtergrond draait mijn Komoot navigatie app mee.

In 2020 liep ik het Alternatief Peerkepad (4)… Van Susteren naar St Odiliënberg. Alternatief omdat ik door Corona niet door België kon. Daarom liep ik een gedeelte over het Pieterpad. Ik schreef toen… dan kan ik dit stuk overslaan mocht ik ooit dit pad willen gaan lopen. Die intenties heb ik niet maar zeg nooit Nooit.

En zie… nu loop ik 4 jaar later toch het Pieterpad, tegengesteld van zuid naar noord omdat mij dit in 2020 mooie ontmoetingen onderweg opleverde. Wij wandelen onderlangs het dorpje Sint Joost op weg naar Montfort.

Vorig jaar was het weer op de eerste dag bar en boos, maar nu valt het eigenlijk wel mee. Het regent wel maar niet zo erg als toen. De wandelpaden zijn net als overal in Nederland ronduit slecht te bewandelen, en dan zijn die wandelstokken toch superhandig om overeind te blijven.

Dit gedeelte van de wandeling herken ik nog van 2020. Toen liep ik in september was het verschroeiend heet, en zat ik tegen over een zonnebloemen veld op een bankje in de schaduw. Toen stonden ze te stralen in hun volle glorie, maar daar is nu niets meer van te merken. Ze staan er troosteloos bij nu ze niet gerooid zijn.

Het pad gaat over in een weg die ons naar Kasteel Montfort leid. In de verte zie ik de ruïne al opdoemen. Dat krijg je er gewoon van als je hoogbejaard bent, dan brokkel je af: het kasteel dateert al uit 1260. Destijds – de Pieterpadgids spreekt over ‘de tijd van de pijl en boog’ – gold het kasteel als onneembaar. En zo ziet het er ook wel een beetje uit.

Een 50 tal meters voor de poort van het Kasteel staat een boerderij, die erg uitnodigt om daar even te pauzeren. Ze hebben ijs, melk, eieren, koffie en alles is zelfbediening. Natalie neemt koffie en ik een chocolademelk, en eten onze boterhammen… op het tweepersoons bankje wat er staat. Het is inmiddels 11:15 uur en het is droog.

Tijd dus om onze regenjassen uit te doen voordat wij verder gaan. We nemen nog even een kijkje bij het Kasteel, maar verder dan de poort komen wij niet.

Na Montfort gaat de route via een pad langs de ‘Vlootbeek’. Ik neem even een kijkje op mijn navigatie, en zie dat als wij gewoon rechtdoor lopen onze weg verderop kruist met het pad. Ik denk dat het een verstandige keuze is om nu geen natte voeten te krijgen.

Daarna volgt er een mooi pad door het bos tot in Sint Odiliënberg. De omgeving is prachtig en het valt echt op hoe mooi groen de bomen hier al uitlopen. De paden zijn door de regen van afgelopen tijd ronduit slecht te noemen. Regelmatig moeten wij een andere weg zoeken om de  grote natte plekken te passeren.

In totaal zijn wij maar drie wandelaars tegen gekomen vandaag. Een man die het Maas – Niederrheinpad aan het lopen was, en twee vrouwen. Een wat oudere dame op leeftijd die geen goedendag zei, en een jonge dame met een hondje. Ik had er eigenlijk een foto van moeten maken, het was zo’n laag bij de grond Boomerhondje, die wit behoorde te zijn, maar dat door al die blubber dat maar voor de helft was.

En dan doemt in de verte de Basiliek van Sint Odiliënberg op.

Met een grote boog lopen wij er om heen en in 2020 maakte ik er onderstaande foto’s van. Stralend weer…

Maar ook in 2024 is de zon volop gaan schijnen als Natalie en ik naar boven klimmen en aan de ander kant naar beneden lopen. Wij boffen toch maar vandaag. Het is iets voor tweeën en wij besluiten nog even Sint Odiliënberg in te lopen om een kleine lunch te nemen.

Sint Odiliënberg is ook bekend van de ergste aardbeving die Nederland in 1992 trof, en die 500 km verder nog gevoelt werd. Ik herinner mij nog dat ik mijn bed voelde bewegen, een hele rare gewaarwording en dat op 80 km afstand.

Het is even zoeken naar het restaurant waar ik in 2020 heerlijk gegeten had. En ook nu is het voortreffelijk. Wij bestellen een biertje en voor ieder een heerlijk soepje. Wij hebben alle tijd want wij kunnen pas na 18:00 uur terecht bij het Vrienden op de Fiets adres. Natalie appt even naar huis en daar schijnt het te stortregenen. Daarom even een foto van Rianne in de volle zon.

Op weg naar Melick lopen wij een klein gedeelte door het Roerdal en volgen een tweetal kilometers het riviertje zelf. Maar ook hier laten wij het pad langs de Roer voor wat het is… en dat is nat. Dus lopen wij rechtdoor met een laatste blik op de Basiliek.

Melick is onze eindbestemming van vandaag. De route is gepland tot aan de Bushalte J F Kennedysingel. Vanaf hier reizen wij met bus 61 of 62 naar Roermond voor ons Vrienden op de Fiets overnachtingsadres.

We nemen bus 61 want dat is de eerste bus die verschijnt. Omdat wij nog anderhalf uur moeten overbruggen, besluiten wij eerst nog wat te gaan eten bij een eethuis bij ons overnachtingsadres in de buurt, dan hoeven wij er straks niet meer uit.

Als het bijna tijd is lopen wij aan, en bellen  om 18:05 uur aan bij Hans & Hennie, ons Vrienden op de Fiets adres. Wij werden onthaald met een kop koffie en daarna hebben we tot half acht zitten kletsen. Een en al gezelligheid.

Daarna douchen en gauw aan dit blog beginnen. Tot morgen…