In 2018 kwam ik op Youtube een opname tegen van het Gesamtspiel, van Woodstock der Blasmusik. Een samenspel met toen nog 16000 muzikanten… Hier kreeg ik kippenvel van en dacht meteen, “hier wil ik ook naar toe”. Het heeft eventjes geduurd maar vandaag is het zo ver, en ben ik samen met Natalie… en Ans & Jan er bij.

Dat samenspel is altijd op zaterdag en begint om 13:00 uur. De Main Stage waar dit gebeuren plaats vind gaat pas om 12:00 uur open. Veel eerder willen wij er ook niet zijn, want op het heetst van de dag is het 34 graden. Eigenlijk gekkenwerk om dan in de volle zon muziek te gaan staan maken.

Als wij aankomen op P1 zijn Natalie en ik niet de enigen die hun instrument uit de koffer halen, en zich op weg begeven naar het festivalterrein.

Na twee dagen op mijn Kreun en Steun schoenen gelopen te hebben, heb ik vandaag mijn gewone sandalen aangedaan… Zucht wat voelt dat heerlijk aan, hier houd ik het nog wel een dagje langer op uit.

Op het pad langs een camping site worden wij verwelkomd door een echte Tiroler Blaaskapel. Wij blijven even staan luisteren voordat wij rechtsaf gaan, en daar… voor even genieten van de koelte, onder het viaduct van de A8 snelweg. Net als gisteren, weer velen die hier in het riviertje de Inn verkoeling zoeken.

Na de koelte op deze schaduwrijke plek, lopen wij in volle zon door naar het podium op de Main Stage. Voor het podium is een indeling gemaakt waar de desbetreffende instrumenten moeten gaan staan. Ieder heeft zijn eigen plek.

Natalie en Rianne zoeken hun plaats op. Natalie bij de Saxopfon en Rianne bij de Posaune. Ans loopt met Natalie mee voor de foto’s en filmpjes. Jan blijft bij mij… En dan is het lang wachten totdat iedereen er is.

Om half een zou er nog een korte repetitie zijn, maar daar heb ik niets van gemerkt. Ik heb wat filmpjes gemaakt van het steeds meer vollopende festivalterrein. Kijk er naar 👀 👀 of lees gauw verder, net wat je wil.

Het was er in ieder geval bloedje heet, en ik maak dankbaar gebruik van de fles water die ik altijd bij mij heb. Gelukkig besefte de brandweer dat zij ons ook wel aan wat verkoeling konden helpen.

Mijn muzieknoten blad kon het echter niet waarderen.

Het was amper nog te lezen, maar het na pikwerk van mijn trombone partij, is gelukkig niet al te moeilijk. Het is een onderliggende begeleidende partij. Ik speel na de tel… en Kitty vraagt zich dan ook vaak af wat ik in godsnaam aan het spelen ben.

Mijn muziek klinkt zo…  pom – tata – ta ta ta… repeat repeat. Snappen jullie het nog? Ikke niet meer😅

Luister naar de Saxofoon partij van Natalie, want daar zit wat van alles een beetje in. Leuk om te horen…

En zo zijn er meer muziek partijen die afzonderlijk niet klinken, maar met alle muziek partijen bij elkaar er iets moois uit voort vloeit. Voor de Blasmusiker uit Oostenrijk en Duitsland is deze muziek vaak al gesneden koek, en zit dit in het repertoire van hun Blaaskapel.

Luister zelf maar…

Op 20:30 minuut komt… en dus goed kijken, Natalie kort in beeld. Groen petje op het achterhoofd en nogal beweeglijk. Ik heb geprobeerd mijzelf te ontdekken, maar ik sta zeker honderd meter achter Natalie, en sta midden in deze mensenmassa. Daar is geen beginnen aan. Maar…

Wauw wauw wauw

Wat een happening om hier aan mee te mogen doen. Ik stond er met kippenvel muziek te maken terwijl het 34 graden was… Wauw wauw wauw…. Dit was waarvoor Natalie en ik afgereisd waren naar het Ober Oostenrijkse Ort im Innkreis… Meedoen en aanwezig zijn bij het ‘Love, Peace & Blasmusik festival.

En nog steeds… elke keer dat ik dit filmpje bekijk krijg ik nog steeds gänsehaut… goosebumps en kippenvel over mijn lichaam. Wat een Happening, ik raak er maar niet over uitgepraat…

Na het Gesamtspiel neemt een band met Cubaanse Salsa de bühne over. Veel muzikanten brengen hun instrument weer terug naar de camping of auto op de parking. Velen blijven hangen om samen te zijn, drinken wat, doen een spelletje. Wij hebben vooral dorst en gaan eerst iets te drinken halen, daarna proberen wij een schaars schaduwplekje te vinden. Dat lukt tegen een afrastering…

Veel is het niet maar als je lang genoeg blijft zitten, worden onze schaduwen vanzelf langer.

De rest van middag en avond vullen wij in met hetzelfde concept van voorgaande dagen… Wij wandelen en luisteren nog wat. Maken onze laatste centen op met de cashless betalen chip. Kopen daarvoor nog een biertje of spritz. Lopen voor een laatste keer naar de fast-food voor twee patatjes met. Maken nog een laatste foto…

Ontmoeten na twee dagen onze vrienden uit Heesch, Willy en Diana. En is het bijna tijd om weer terug te rijden naar ons appartementen hotel, want daar moeten wij ook nog de koelkast leeg eten.

Een laatste blik op het reuzenrad…

Morgen gaat het hier nog door, maar Natalie en ik gaan naar huis. Jan en Ans gaan vakantie vieren in Oostenrijk. Er zijn geen plannen gemaakt om nog eens terug te keren naar dit prachtige festival. Maar zeg nooit nooit. Er is niets zo veranderlijk als een mens…