Het heeft wat zweetdruppels gekost maar ik ben eindelijk over mijn 1000 km heen. Het is een moeizaam jaar geweest, en heb niet alle plannen die ik had kunnen verwezenlijken. Zo zat het het er niet in om al wat verder te zijn op het Pieterpad. Toch liepen Natalie en ik er toch nog 157 van, en zijn wij gevorderd tot aan Vierlingsbeek (wij lopen van Zuid naar Noord).

Met Camino Brabant ben ik in januari gestart, en had dit jaar het af willen maken, maar ik heb er nog maar 99 gelopen en dat is 1/3 van het aantal kilometers.

Ik noteer alleen de kilometers die ik op wandelschoenen heb gelopen, dus ook op en neer naar mijn werk aan het eind van de straat. Maar dat zet ook geen zoden aan de dijk, want dat zijn ook maar 3 kilometers per week (2x op en neer). Op mijn werk maak ik veel meer kilometers maar die tellen niet mee. Ik denk als dat ik een fitbit zou dragen, ik versteld zou staan van het totale aantal.

Een moeizaam jaar dus… Debet daar aan is het natte jaar wat wij achter de rug hebben. Paden en uiterwaarden die zeik en zeiknat waren, en dan geen pretje zijn om daar te gaan wandelen.

Maar hoe ben ik dan toch aan mijn 1000 kilometer gekomen, want met die paar kilometers van Pieterpad en Camino Brabant kom ik nog heel wat tekort. Dus ik heb maar eens gekeken op Komoot. Ik zag bijvoorbeeld dat ik heel veel wandelingen heb gemaakt in Nistelrode, waar ik tegenwoordig op maandagmiddag wandel.

In totaal liep ik 69 wandelingen waarvan de kortste maar 800 m was en de langste 24,4 km. De Kerstpostrondjes brachten ook nog 47 kilometers in het laatje. En dat alles bij elkaar brengt de stand op 20 december op 954 km.

Nog 46 km en nog maar 11 dagen te gaan, dus heb ik alle zeilen bij gezet om het te halen. Toch leuk die uitspraken… Op de valreep… en alle zeilen bij zetten. Of…

Ik ben er in die 11 dagen toch 7 x op uit geweest. Het was de drive om het te halen die mij op pad liet gaan, want het was nat koud en mistig. Eigenlijk een weertype waarbij ik thuis onder een dekentje wil wegkruipen. Maar ik ging toch, en gisteren op 30 december zelfs twee keer en staat de teller op 1007,4 km…

Ik was zo in de mood dat ik op Oudjaar nog een laatste wandeling wilde maken, ware het niet dat ik gisterenavond de broodplank uit mijn handen liet vallen, die achter de nagel van mijn linker teen terecht kwam. Dus geen laatste wandeling meer, maar in januari staat de teller weer op nul en beginnen we gewoon weer opnieuw.

Ik wens Jullie allemaal een rustige Jaarwisseling toe..

Tot volgend jaar…