Op de laatste dag van april trek ik er nog eventjes op uit. Gisteren op Komoot gauw een wandeling in elkaar gezet, vanaf het parkeerterrein bij Kasteel Tongelaar. Ik heb hier al vaker gewandeld, maar vandaag loop ik een geheel nieuwe route.

Ik wilde al langer naar het Landgoed De Barendonk, waar ik altijd langs rijd als ik van Mill naar Beers rijd. Niet zo’n groot Landgoed maar wel een mooi gebied om te wandelen.

En zo zag ik gisteren toen ik aan het plannen was, een highlight van een mede Komoot gebruiker, en dat was het’ Uutbloashuuske’. Een mooie gelegenheid om die in mijn route op te nemen, want af en toe even uitblazen als je onderweg bent is altijd welkom.

De wandeling is heel gevarieerd en ik wandel afwisselend, over boerenland wegen, en paden die over de veelvuldig aanwezig zijnde boomkwekerijen lopen. Maar ook eindeloze gravelpaden die aan de horizon in het niets verdwijnen.

Na 4 kilometer bereik ik het Landgoed Het Ossenbroek, en er wordt door een drietal hoveniers flink gewerkt zie ik, zodat alles er weer prachtig bij ligt.

Het Ossenbroek is een landgoed van ongeveer 120 hectare gelegen aan de weg tussen Beers en Haps en bestaat uit vruchtbare landerijen, bossen, houtwallen en enkele boerderijen.

De kern van dit gebied wordt gevormd door de oude boerderij annex jachthuis en de nabijgelegen boswachterswoning.
Eertijds behoorde het Ossenbroek aan de Heren van Cuijk.

Na het Ossenbroek wandel ik nog 400 meter rechtdoor en hier staat Mariakapel de Hiersenhof 

De Mariakapel is gebouwd tijdens een zomerkamp van het Brabants Studentengilde in 1942, op het landgoed van prof. dr. J.E. de Quay, de Hiersenhof te Beers.

Naar de Mariakapel trekt jaarlijks rond 15 augustus een ‘bedevaart’ van de plaatselijke parochie; ook de Nijmeegse Vierdaagse is een hoogtepunt voor de cultus. De kapel wordt dagelijks en intensief bezocht.

Bij de kapel staat een bankje wat mij eigenlijk uitnodigt om hier plaats te nemen. Maar ik wil een langere pauze nemen bij dat Uutbloashuuske waar ik over gelezen heb, dus wandel ik nog een 500 meter door en zie in de verte een houten huisje, waarvan ik denk dat dit het Uutbloashuuske zou moeten zijn. Maar als ik naderbij kom, ziet het er maar armoedig uit bij hetgeen wat ik in mijn hoofd heb zitten. Niks geen koffie of gebak hier… Nou ja bij gebrek aan beter ga ik toch hier maar even zitten genieten van mijn pakje chocolademelk.

Natuurlijk was ik weer voorbarig en had al flink de pee er over in, deze misser… ik heb het helemaal mis, maar daar kwam ik pas achter toen ik nog een paar honderd meter verder wandelde. Want toen zag ik in de verte het Uutbloashuuske wat toebehoort aan het Landgoed De Barendonk . Dit was zoals ik het mij herinnerde van de foto’s.

Wat een prachtige plek voor een pauze, en al heb ik een paar honderd meter terug ook al even gezeten… Toch maak ik hier een langere pauze, en zet een kop koffie voor mij en pak een lekkere appelpunt, en nog twee koeken voor onderweg. En dat voor zes euro, het is bijna voor niets… Ook maak ik even gebruik van het toilet op de camping voordat ik verder ga.

Ik wandel langs het oude Barendonkhuis Geschiedenis De Barendonk. en verlaat via de oprijlaan en ophaalbrug het Landgoed. Steek de Millseweg over, een stukje rechts en dan de 1e links… Op weg naar Landgoed Tongelaar.

Ik heb bijna 6 km gewandeld en moet er nog tien, maar het gaat als vanzelf vandaag. Deze soms eindeloze wegen zijn toch wel mijn ding… tijd om na te denken, over vandaag Camino de Madrid 30 april 2023. Zo lekker ik nu wandel, zo slecht ging het die dag.

Na 8,5 kilometer kom ik voor mij pas in bekend gebied, en ben ik weer op de landerijen van Landgoed Tongelaar waar ik al vaker gewandeld heb. Ik kom maar weinig wandelaars of fietsers tegen vandaag, het is sowieso erg rustig. Vanmorgen waren er twee hondjes die hun baasje uit lieten, en kom ik twee wandelaars drie keer tegen die net als ik hier aan het ronddolen zijn op Tongelaar..

Want rond dolen is het wel ofschoon ik mijn route wel zo gepland heb. Ik wil nu eenmaal zo rond de 15 kilometer wandelen, en kom ik al een eerste keer aan Kasteel Tongelaar voorbij als ik nog 3 kilometer te gaan heb. Maar ook die extra lus langs het Peelkanaal en wat poelen zijn te mooi om links te laten liggen. Sowieso is alles waar je nu aan voorbij loopt prachtig om te zien, het frisse lentegroen tegen een staalblauwe lucht. Kan het nog mooier.

Wat zei ik net… bijna geen fietsers gezien. Op de 1200 meter lange toegangsweg naar Kasteel Tongelaar wordt ik op het laatste moment voorbij gereden door een grote groep senioren… zoef zoef… gaat het, en als ik omkijk gaat het nog een keer zoef!

Ik wandel nog een keer langs Kasteel Tongelaar en wandel dan terug naar het parkeerterrein waar ik vanmorgen aan mijn wandeling begon. Net op tijd want mijn telefoon is bijna leeg. Ik heb genoten van deze laatste dag van april en beginnen wij aan de meimaand.