Komende dinsdag begint de 4Daagse van Nijmegen, die ik zelf 10x heb uitgelopen. Ik heb er een punt achter gezet, en bekijk het nu vanaf de zijlijn.

Daarom vandaag een puzzel van de Vierdaagse van Nijmegen die ik in augustus 2012 gelopen heb.

Ik heb hem in 80 stukjes gemaakt maar het is aan te passen in een voor Jou fijn formaat.

Puzzel met mij mee…  Jigidi Puzzel Vierdaagse 1

Een passage willekeurig uit het 4Daagse Blog van 2014.

Dag 3: Gestart om 05:36 uur …. Finish om 15:09 uur. 

Het beloofde een hete dag te worden en met de Zeven Heuvelen in het verschiet, boezemt je dat al angst in. Gelukkig viel het allemaal wel mee, vooral omdat er ook grote stukken bij zijn, waar je heerlijk in de schaduw kon lopen. Net als gisteren werd ik ook vandaag door velen herkend van het Vierdaagse Journaal. Leuk toch, ik ben er trots op….

Als je een vroege start hebt, komen er op een gegeven moment de vele bataljons van soldaten tussen ons wandelaars, en dat maakt alles weer een stukje lichter. Zij zingen en lopen in een lekker tempo en wij haken in.

Maar als er geen soldaten in de buurt zijn en je loopt daar op een dijk of ergens in het bos, maakt niet uit waar, dan is het zonder onze soldaatjes maar een dooie boel. Maar gelukkig had ik wat gedownloade liedjes van huis mee genomen, Soldaten liedjes dat wel.  Ik zette gewoon in en dan zingt iedereen wel mee, zo ook deze keer.

Maar er zat één liedje tussen waar de gekuiste versie tussen haakjes stond. Het was voor mij haast niet te zingen zonder in de fout te gaan. Daarna zei een andere jongedame  “laat mij het maar doen”. Maar ook zij ging in de fout…. Gelukkig kwam op dat moment net Adjudant Mark van de Koninklijke Marine voorbij en hij bood zich aan om deze zware last op zich te nemen. Het werd er meteen een stuk gezelliger door, en zonder dat je er erg in hebt, heb je al weer vele kilometers afgelegd. 

En wat nog belangrijker is, je vergeet je pijntjes eventjes. Want die had ik zeker wel. De afgeplakte blaar daar had ik geen moeite mee, maar dat scheenbeen verontruste mij nog steeds. Het advies van Jacqueline was Koelen met een coolpack, dus ging ik bij elke Rode Kruis post een Coolpack halen en ging tien minuten mijn scheenbeen koelen.

Tegelijkertijd namen wij viertjes dan meteen een rustpauze, en dan kon ik weer verder. En de meiden Wilma en Jacqueline, hadden spuitbussen bij voor en tegen sport blessures. Dus die meiden hebben wat gespoten op en rond mijn been, om mij maar op de been te houden. Lief hé?