Onlangs kwam ik weer die drie dozen met dia’s tegen. Hoe vaak ik die al niet tegen ben gekomen, zonder er ook maar iets mee te doen. Wat moet je er trouwens mee als je geen diaprojector en scherm meer hebt.
Het zijn dia’s van de tweede helft jaren 70 en 80. Foto’s van Kaal van der Linden, mijn eerste werkgever; Foto’s van de doop van onze 2 petenkinderen; Onze eerste wintersport foto’s; Stichting Carnavalsviering Oss; mijn 4e motor; en familie Foto’s… en nog veel meer om allemaal te benoemen.
Nu ik aan het opruimen ben, wil ik er toch maar eens werk van maken. Daarom op internet maar eens gezocht naar dia’s digitaliseren, en zowaar vind ik een bedrijf bij mij in de buurt, en een adres in Oss waar ik de dia’s af kan geven.
Maar eerst ga ik ze maar eens een voor een bekijken… welke wil ik digitaliseren en welke niet. Een hele hoop komt op de stapel Niet, want niet alles vind ik interessant genoeg.
Van de paar honderd houd ik er zo’n 100 over, die ik naar Haropi breng. Na drie weken kan ik de dia’s, en de op usb stick gezette foto’s weer ophalen.
Een tweetal licht ik er hier even uit, want ik was vooral benieuwd naar de foto’s van mijn eerste werkgever…
Kaal van der Linden
Dit zijn foto’s uit 1974 van de allereerste vakwerkmast. Een mast van 100 meter, die toen nog buiten in elkaar werd gelast. Drie oud en inmiddels overleden collega’s werkten aan deze enorme grote mast voor telecommunicatie. Er zouden er nog heel veel volgen, maar de constructie werd enigszins aangepast en kon voortaan binnen in de fabriekshal in elkaar gelast worden. Buiten werd het elektrisch lassen nog toegepast, en binnen kon dat met Mig- lassen gebeuren wat net in die tijd in opkomst was.
Deze mast kwam in Oud Beierland te staan, en natuurlijk kwamen wij met het jaarlijkse personeelsuitje daar aan voorbij. Allemaal even kijken naar wat ze bij ons bedrijf gemaakt hadden, en daarna gauw verder voor een kijkje bij de Euromast, en daarna een rondvaart in de Rotterdamse havens. Daarna ging het naar De Ster in Nieuwkuijk voor het eetgedeelte en het afsluitende feestje… Prachtige herinneringen!
Wintersport…
Onze eerste wintersport belevenissen waren altijd met de Kerstvakantie in het Oostenrijkse Höfen Reutte. Niet altijd sneeuwzeker, zeker niet in 1978 toen het gras door de sneeuw heen kwam, en wij naar de hoger gelegen hahnenkamm moesten.
Maar daar was het zo druk dat wij met onze auto, 10 kilometer verderop gingen skiën bij de Kar-lift. Misschien niet zo heel spectaculair, maar wij konden er heerlijk skiën. En daarna gingen wij er elk jaar naar toe.
Dat betekende dat je in de jaren dat er wel heel veel sneeuw lag, je elke ochtend je auto sneeuwvrij moest maken… En dat was veel… heel erg veel.
Naar deze sneeuw foto’s was ik op zoek, en die zaten dus bij deze dia collectie.
Inmiddels heb ik ook al twee videobanden weggebracht om ze op een stick te laten zetten. Want het is net als met de dia’s… je hebt ze maar je kunt er niks mee.
Vanmiddag kan ik ze ophalen, en ben er heel erg benieuwd naar.
Wat goed dat je aan deze mogelijkheid hebt gedacht. Ik heb alle dia’s aan Joost gegeven … in ruil voor nog één keer een dia-avondje. 😉😉 Als ze er ooit tijd voor hebben.😂😂
Er zitten zoveel mooie momenten tussen die ik nog eens wilde zien. Daar kunnen er ook nog wel van wat van weg, maar de allermooiste houd ik natuurlijk. Een dia avondje bij Joost is natuurlijk ook nooit weg, maar het komt er vaak niet van.
Ik heb naar aanleiding van jouw blog meteen een berichtje naar de kinderen gestuurd. Ze hebben het opgepakt … nu nog de uitwerking. 😂😂
Dat heb je goed gedaan.
Wat is t iedere keer weer een genot om je blogs te lezen …top ga zo door 💪🏻
Dank je wel Ria dat je er zo van geniet.
Prachtig, zo komen er elke keer weer heel wat herinneringen bovendrijven en die beginnen met ‘weet je nog’ 😉
Inmiddels ook de videobanden opgehaald… en zei ik tegen Kitty ook “Weet je nog?” Binnenkort breng ik er ook een berg losse foto’s naar toe😄
Er zijn momenteel veel mogelijkheden voor het digitaliseren van dia’s en negatieven. jaren gelen een speciale scanner voor deze bewerkingen gekocht en soms kom ik nog wel eens wat dia’s of negatieven tegen. en heel luk om te doen.
Dat klopt Willem. Ik heb ook ooit zoiets gekocht, maar heeft jaren ongebruikt in de kast gestaan. Nooit aan toegekomen en nu weet ik niet waar ik hem gelaten heb🤔
Anders doe je nooit meer iets met die dia’s
En het heeft al vruchten afgeworpen, want op het bedrijf hadden ze deze foto’s nog niet. En zodoende hangen ze uitgeprint en wel al op het prikbord.
Goed plan van jou. En leuk om die oude foto’s te zien!
Ik ben heel blij met deze foto’s uit de beginjaren van ons huwelijk en werkgever.
Jouw blog gemeld … dat helpt meestal wel. Dan willen ze het graag voor mij ook goed doen. 😍😍
Geweldig, dankje komen er weer heel wat herinneringen bovendrijven❤️
Wat leuk om deze post te lezen Rianne! Graag voor je gedaan en we zorgen met plezier voor het veiligstellen van dierbare herinneringen en het makkelijk terug kunnen kijken. Nog een hele fijne dag, met hartelijke groet, Pim van Mun – Haropi
Jaren geleden heb ik 5000 dia’s van mijn ouders gescand met een scanner, elke keer 4 dia’s neerleggen, scannen en opslaan en dia’s weer terug. 3 maanden mee bezig geweest. Mijn schoonzoon zette ze in een soort bewegende vorm op cd met een muziekje eronder.
Ze hebben er heel vaak naar gekeken en waren er zo blij mee. Ik had er een peesontsteking aan bovenarm aan overgehouden, maar die is gelukkig wel genezen.
Afgelopen vakantie waren we op een plek waar ik in 1961 als 11 jarige ook was geweest en heb ik de dia’s ervan opgezocht. Dat was toch wel heel erg leuk dat ik ze had.
5000 Wauw. Ik vond die paar honderd al veel, en wat een werk is dat toch. Ik snap helemaal dat je daar een blessure aan overhoud. Maar al dat werk levert wel iets op, want nu heb je er iets aan, terwijl ze anders nog steeds lagen te verstoffen.