Inmiddels weten jullie wel dat ik in de ban ben van de Camino. Een Camino is een weg, en die weg kan vanuit huis naar bijvoorbeeld Santiago de Compostella zijn. Want dat is toch de bekendste, maar er zijn er ook die naar Rome wandelen. De vertrekplaats hoeft niet vanaf huis te zijn.
In vroeger tijden was dat natuurlijk wel zo, toen dachten ze dat alleen vogels konden vliegen. Maar nu wordt er ook gestart uit bijvoorbeeld Vèzelay, Porto, Madrid en andere plaatsen. Overal begint er ergens wel een Camino…
Zo liep ik in 2019 de Camino Francés van Saint Jean Pied de Port naar Santiago de Compostella. Vriendin Tilly vroeg een paar weken geleden, of ik zin had om 6 januari naar een Lezing van Jan Bakker te gaan. Jan is 73 en van hetzelfde bouwjaar als ik, en ook hij liep in 2019 de Camino Francés. Interessant genoeg voor mij om te horen hoe een ander deze tocht ervaren heeft.
Tilly had ons ingeschreven, en zo togen wij dinsdagavond naar de Berghplaats in Berghem. Omdat het zo slecht rijden was, bood ik aan dat ik haar zou ophalen. Echter woont zij in Geffen, net de andere kant op. Ik vind het geen probleem om met sneeuw te rijden, met mijn ervaring van vele skivakanties. Ik maak mij meer zorgen over het rijgedrag van anderen.
Als je op tijd vertrekt hoef je ook niet te jagen, is mijn gedachte. En zo waren Tilly en ik een half uur voor aanvang van de lezing in Berghem. Even een scherm voor de voorruit leggen, wat handig is voor straks.
Gele pijlen wijzen ons de weg, en wij komen voor mijn gevoel in een ijskoude Berghplaats, en ik ben niet de enige die dit dacht. Natuurlijk is zo’n grote centrale hal moeilijk warm te stoken… Dus hielden wij onze jassen aan, bestelden een koffie, tot de lezing zou beginnen. Tegen 8 uur worden wij via gele pijlen naar Jan toegeleid.
Jan laat ons een steentje uitzoeken, wat wij boven neer kunnen leggen zoals op de foto hieronder. Onderweg leggen pelgrims vaak steentjes neer, die ze onderweg gevonden hebben, soms zoals op de foto soms in de vorm van een pijl.
Van Jan krijgt ieder een spreuk, en dit was de mijne…
Boven aangekomen laat ik mijn gekozen steen achter bovenop de wegwijzer. Tilly maakt er maar meteen een foto van. Op het kaartje wat ik in mijn hand heb laat ik een stempel zetten, zoals je op de Camino hem krijgt in je Pelgrimspaspoort…
Met een vers gezette kop koffie, nemen wij plaats in het krap bemeten zaaltje. De spanning stijgt en de temperatuur ook. Er zijn met dit barre weer, toch nog een twintigtal geïnteresseerden op af gekomen. De lezing kan beginnen…
Overal op tafel liggen landkaarten en route info zodat iedereen kan bekijken welke route Jan gelopen heeft. Op de tafel achter Jan zijn veel attributen uitgestald, zoals menig Pelgrim het ook thuis verzameld heeft. Ik in ieder geval wel zoals mijn ontvangen Compostella, die je krijgt als je de tocht voltooit hebt. Ook mijn Caminohoekje in mijn tuin is er een voorbeeld van. Het laat mij nooit meer los…
En dat doet het bij deze Jan Bakker ook niet. Vol enthousiasme vertelt hij over zijn gelopen Camino’s, de Francés en de Norte. Over zijn overnachtingen en bijzondere ontmoetingen onderweg. Ook beleefde hij zowel fysieke uitdagingen als diepe spirituele ervaringen.
Tijdens zijn verhaal worden de gemaakte foto’s van zijn tocht getoond, maar degene die achter de knoppen zat weet van toeten nog blazen. Zodat er telkens vooruit en achteruit gescrold moet worden, bij Jan zijn verhaal. Ik wordt er een beetje tureluurs van, maar Jan kan goed vertellen en dat boeit mij.
Van de 20 toehoorders waren er 3 die al eens een Camino gewandeld hadden, en 2 die hem gefietst hadden. Deze mensen wisten precies waar Jan het over had. Ik denk dat de anderen er meer moeite mee hadden. Ook een nadeel… is dat het voor de pauze over de Camino Francés ging. Het verhaal was toen nog niet af… en zo zagen wij Jan niet aankomen in Santiago de Compostella. Toch een belangrijke gebeurtenis…
Na de pauze ging het over Camino de Norte en ook dat verhaal was gezien de tijd, mijn inziens nog niet af. Dat is zo jammer en ik wil Jan ook meegeven voor een volgende keer… concentreer je op één Camino, want je hebt zoveel moois te vertellen. En toon je gemaakte foto’s op een andere manier, dan zoals het nu ging.
Al met al hebben Tilly en ik ons goed vermaakt, maar hadden er iets meer van verwacht.
Heb je interesse om Jan Bakker zijn verhaal te bewonderen, bezoek dan… http://www.polarsteps.com/janbakker1952
Mijn verhaal lees je hier… Riannes Camino Francés
Ha grappig. Ik zie een bekende zitten waar ik ca. 8 jaar geleden wel eens mee naar camino comfort ging en lezingen over camino’s mee bijwoonde.
In ieder geval kreeg jij weer zin.
Wat een toeval joh. Dat kreeg ik zeker en oude man naast mij ook, die was in 2007 al naar Santiago gefietst. Blijft trekken zei hij, en dat doet het zeker!
De jongste zoon van een van mijn broers heeft in een keer van Apeldoorn naar Santiago de Compostela gelopen. Ook hij heeft zijn hele tocht op Polarsteps. bijgehouden. Ik blijf het een hele bijzondere prestatie vinden en het was een genot om zijn tocht zo te kunnen volgen.
Het is een hele onderneming, dat is zeker. Hij zal zeker 3,5 maand onderweg zijn geweest. Ik was 42 dagen onderweg en dat vond ik al veel.
Hij deed er 95 dagen over, maar ik moet zeggen hij is atleet en heeft serieus een goede conditie.
De meesten doen er tien dagen langer over.
Goh, dat wist ik niet dat jij in de ban was of bent van de Camino 🤣
Nee Jij niet Harry… in de ban, in de tang zal je bedoelen.🤣😂🤣
Zoiets vergeet je toch nooit.
Dat denk ik ook niet Marleen.
Een stuk van Jan zijn verhaal gelezen, grappig is ook een echte Ravensteiner! Groet eric!
Leuk Eric. Het is een veelzijdige karakteristieke Ravensteiner kun je gerust zeggen.