Er bestaat muziek die geen woorden nodig heeft, alleen stilte. Tomaso Albinoni’s Adagio is daar een voorbeeld van: een ademtocht zwevend tussen hemel en aarde, een gebed dat tot geen enkele religie behoort, maar toch elke ziel troost.
Het is alsof de tijd stilstaat om naar zichzelf te luisteren. Elke noot valt langzaam, als een waardige traan op het gezicht van de geschiedenis. Het doet er niet toe of Albinoni het daadwerkelijk schreef of Remo Giazotto het reconstrueerde: wat telt is de emotie die door ons heen stroomt.
Een zoete, oeroude pijn die ons eraan herinnert hoe subliem het is om mens te zijn, kwetsbaar en in staat tot schoonheid. En in die diepe melancholie ontbrandt iets. De hoop dat zij die luisteren, zelfs als ze gekwetst of verdwaald zijn, zichzelf weer kunnen vinden. Moge elk gebroken hart in die noten horen dat pijn geen eenzaamheid is, maar ook iets anders, de levende substantie waaruit schoonheid voortkomt.
Het is een stille maar krachtige uitnodiging: om weerstand te bieden, om te geloven dat er zelfs in de donkerste dagen muziek bestaat die ons kan redden.
Zwijmel ze en tot volgende week…
Prachtig mooi
Ja hé😍
Het geeft je troost
Dat geeft het mij ook Maria.
Is om dankbaar te zijn ❤️❤️
Het bloemrijke verhaal ter inleiding… had ook bij mijn zwijmel kunnen staan ;-)
We hebben beiden iets gekozen dat we mooi vinden en dat als thema troost, bemoediging etc omvat. (mocht je dat nu nodig hebbn dan wens ik het je van harte toe)
Fijn weekend.
Ik zag het Ja😃. Niet dat ik het echt nodig had vandaag, maar had wel een uitvaart. En dan past deze muziek.
Prachtig mooi en verstillend.
Ja, het raakt echt een gevoelige snaar, zo puur en kalm.”
heel rustige muziek ……..
Helemaal mee eens, het brengt een prachtige rust.”
Mooi om weer eens te beluisteren.
Fijn dat je er van genoten hebt Harry.