Van de week las ik bij mede Blogger Hermieneke het Song Sung Blue Blog van haar. Mijn interesse was meteen gewekt, niet zozeer over de film waar het hier over gaat… Maar wel over Neil Diamond.

Met meer dan 130 miljoen verkochte platen is Neil Diamond één van de succesvolste Amerikaanse zangers aller tijden. Zijn unieke schrijftalent en karakteristieke stemgeluid hebben hem tientallen wereldhits bezorgd, waaronder onvergetelijke successen als Sweet Caroline, ‘I Am.. I Said’, ‘Song Sung Blue’ en ‘Beautiful Noise’.

Biografie Neil Diamond

In de jaren 70 / 80 had ik enkele elpees van Neil Diamond. De beste vond ik toch wel het Dubbel album ‘A Hot August Night’ Allemaal prachtige nummers, en ik heb er een paar uitgekozen voor mijn Zwijmelen op Zaterdag. Geen Sweet Caroline deze keer. Hij zit namelijk in het repertoire van onze Dweilkapel, en deze hoor ik en speel ik al vaak genoeg.

Hot August Night

Op 9 december 1972 werd Hot August Night uitgebracht als eerste album op het nieuwe label MCA Records (een fusie van de labels Uni, Kapp en Decca). Het live album is opgenomen op 24 augustus 1972 tijdens de 10 daagse concertreeks van Diamond in het Greek Theater. Het bleek een magische avond te zijn.

Diamond: “Hot August Night captures a very special show for me. We went all out to really knock ‘em dead in L.A.”. En dat werd niet alleen door het bij de concerten aanwezige publiek herkend. Het album was een groot succes voor Diamond en de net opgerichte platenmaatschappij. In de VS werd het meer dan 2 miljoen keer verkocht. Maar dat was niets vergeleken met Australië, waar Diamond een ongelooflijke aanhang had. Het album stond daar maar liefst 29 aaneengesloten weken (!) op de eerste plaats van de hitlijsten.

De hoes van het album is vaak onderwerp van gesprek geweest. Want wat doet Diamond nou eigenlijk op de hoes, wat beeldt hij uit? Diamond zelf zei dat hij de foto uitkoos, omdat hij zijn haar zo mooi vond op de foto. De rest van de wereld denkt aan iets heel anders… Ik zou het niet weten – Jullie wel?

Om toch even in te gaan op de artistieke waarde: Neil Diamond en band musiceren op de toppen van hun kunnen. Diamond overtuigt vocaal : hij gelooft in wat hij zingt. Ook ontroert de muziek me enorm. Kitsch of niet, nummers als Play. Me en Morningside bezorgen kippenvel. Ook de al eerder genoemde finale van het album doet dat. Een bijna orgastisch einde van een concert dat destijds absoluut indrukwekkend moet zijn geweest.

Wat na al die jaren opvalt is de dynamiek in de nummers. De rust klinkt rustig, maar als het hard gaat is het ook echt hard en rockt het album bijna meer dan klassieke jaren 70 live optredens

Mocht iemand willen beginnen met Neil Diamond, Hot August Night is hét startpunt. Voor velen wellicht ook het eindstation, maar dan heb je ook wel een prachtig document, dat toont dat Neil Diamond een rasartiest is, die nog in de ‘oude’ traditie nummers schreef. Van harte aanbevolen!

Zwijmel ze… Heb een fijn weekend en tot volgende week!